Salam maniseeeeeeeeeeeeee dari Maluku!


 Subforum Algemene Indonesiëpraat 
57 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent Indonesië gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geëxecuteerd in Indonesië  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · Indonesië gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ambon 15 augustus 2009

Ben weer helemaal blij. Stond helemaal te glimmen gisteren op de luchthaven van Makassar, pulang ke Ambon. In het vliegtuig zaten nog twee andere bules, zo te zien uit Nederland. Ja soms kun je dat gewoon zien. Bij aankomst op Ambon vroeg ik of ze soms ook naar de stad gingen al vervoer hadden en,of al een hotel hadden. We zijn op de wereld om mekaar te helpen niet waar. Het transport Ambon luchthaven naar kota is redelijk aan de prijs dus misschien zouden we samen kunnen delen. Zo gezegd zo gezegd. Ik had in Makassar al gebeld voor Pondok Lestari. Als een hotel pondok in de naam heeft zitten ben ik daar erg bevattelijk voor. Pondok Lestari is sowieso een goede keuze. Ik hou niet van de grote grijze kasten van hotels. Doe mij maar een homestay bij een familie met een paar kamers. Is veel gezelliger en over het algemeen is de aandacht beter omdat de familie zelf voor je zorgt. Dus een uur later arriveerde we met zijn drieen in het hotelletje. Geen probleem.

Net op Ambon hoorde ik dat de Ciremai uit de vaart was tot minstens einde deze maand. Dat betekent dus geen boten naar Banda en Tual maar mensen zijn aangewezen op Merpati die nu eenmaal per week op zaterdag vliegt, dat wil zegeen ALS ze vliegen…….. Ik heb echt drie keer de prijs moeten vragen want ik geloofde het niet Rp 147.000!!!!! Dat zou voor een retour dus nog geen p 300.000 zijn. Als tegenhanger Tual is rond Rp 1.700.000! Soms begrijp ik niets van dit land. De Kelimutu zou overigens ook in het dok liggen. Voor toeristen onhandig maar gezien de weersomstandigheden in de maanden juli/september logisch vanuit Pelni. Tenminste als ze er over nagedacht hebben….. zal wel niet…..

Het was ook weer meteen gezellig in Ambon, lekkere muziek en Ambon Plaza nokvol. Dus heb eigenlijk niks anders gedaan dan een beetje gewandeld, de medereizigers uit Nederland een beetje op weg geholpen en met vriendinnetjes afgesproken die 7 maanden geleden had leren kennen. En veel foto´s gemaakt vanuit de becak. Ideale plek om foto´s te maken, gewoon sluiter op snel zetten. Er zitten er een paar bij vanachter doorzichtige plastic vol met regendruppels…….want idd het is musim hujan in Maluku.
De airco van mijn kamer was niet goed afgesteld waardoor ik al zwetend de nacht door heb gebracht maar eerlijkgezegd weet ik niet of dat alleen door de warmte kwam, volgens mij zat er ook wel een factor wodka-jus bij haha. Enfin dat was vanochtend weer rechtgebreid.

Uitgezocht waar ik nou precies naar toe moet a.s. dinsdag. Heb een speciale missie Mijn reis is vol met speciale missies geloof ik. Ik ben uitgenodigd bij de familie van mijn vriendin in NederlandHad eigenlijk liever maandag willen gaan maar ik denk dat het maandag, Hari Raya de de Dag van de Vrijheid Onafhankelijkheid toch leuker in Ambon Stad is met veel activitieten en festiviteiten dan in een Robinson Crusoe dorp in het westen van Seram. Heb vanuit Nederland ook nog een paar opdrachten voor steenkoekjes……kenari, en kain voor sarong kabaya voor christelijke gelegenheden. Had eigenlijk naar Liang willen gaan om eerst even te kijken hoe het daar in elkaar zit maar ben een beetje malas. Ach het zal allemaal wel goedkomen. Ik ga dinsdag gewoon.
Alleen even bedenken hoe want ben niet van plan om al mijn spullen mee te nemen. Heb intussen sowieso al veel teveel lulur mandi gekocht. Ik ben gek op allerlei mandiprodukten uit Indonesia. Heb zo ongeveer alle merken lulur mandi al geprobeerd. Voor de dames onder ons, lulur mandi is scrub. Wij denken wel in Europa dat wij de scrub hebben uitgevonden maar niet heus. Lulur mandi is in Indonesie al zo lang als ik me kan herinneren. Overal staat whitening op maar helaas voor de lokale dames er niks whitenings aan. De scrub vernieuwt de huid iets sneller en maakt ´m gladder maar je wordt er natuurlijk nooit wit van. Er zit veel verschil in de merken. Belangrijk is dat ie makkelijk verwijderbaar is met koud, lauw water omdat heet water meestal niet ter beschikking is, tenminste in de plekken waar ik slaap. Bovendien is warm water niet goed voor je huid, droogt teveel uit. Mijn favo´s zijn de susu, zaitun, apukat, melati en bunga mawar, dus met melk, olijf, avocado, jasmijn en rozen. Er zijn ook veel papaya, bengkoang, groene thee, lavendel, kamille, koffie….! En chocola….! Yep ruikt idd naar koffie en chocola. Beste merk in mijn optiek is Sumber Ayu. Dus dames doe je voordeel met dit gratis vergelijkend warenonderzoek.

Hoe kwam ik nou op die lulur…..oh ja die bagage. Nou ben d´r uit neem gewoon maar e e n stuk mee, allemaal onhandig straks op die boot. Zal misschien ook nog wel met bemoachtige voertuigen rondrijden.

Vandaag eigenlijk niks gedaan gewoon wandelen, rondkijken, beetje winkels kijken. En ik verbeeld het me echt niet, er is een groot verschil tussen orang Papua en orang Maluku. Iedereen is hier gewoon veel vriendelijker en meer open. Alles in volle gang voor de voorbereidingen van Hari Raya, 17 augustus. Inderdaad achter die stof aangegaan maar hier in Ambon heb ik tot zover maar twee winkels kunnen ontdekken die stoffen verkopen en niks bijzonders als je het mij vraagt. Daarvan heb je op Java en Sumatera toch veel meer keuze. Alles bij elkaar mbt keuze, kwaliteit en prijs, beter meenemen vanuit Nederland. Ik kwam er om 4 uur achter dat ik was vergeten te eten….. Waarom heb ik dat in Nederland nou nooit, zou toch een beetje schelen in gewicht haha. Ja echt vergeten, echt iets voor mij hier. Komt ook wel door de warmte. Ik heb hier niet zo snel honger en breng een groot deel van de dag vooral door met veel Aqua, es teh tanpa gula en teh Sosro. Ze hebben Teh Sosro tegenwoordig rendah gula, een lightversie dus. Ben ook alweer 8 cd´s rijker dus loop inmiddels wel een beetje in de pas met de laatste versies hier.
Daarna nog geprobeerd een reservering bij Pelni te maken voor een paar anonieme medeforummers. Yep ook in Ambon ben ik nog vanalles achter de schermen aan het regelen. Hoewel vanochtend ook al geďnformeerd, informatie in Indonesia kan spontaan veranderen zonder dat de omstandigheden zelf gewijzigd zijn…… Ik ga wel terug als ik van Seram terug ben.

Ben nog een beetje aan het puzzelen wat te doen na Seram maar neig er steeds meer naar om eerst pulang pergi Tual te doen OF misschien toch naar Saumlaki, terug naar Ambon voor een paar daagjes en dan naar Ternate en vanuit Ternate rechtstreeks naar Makassar of Bali. Een paar jaar geleden maakte ik nog wel een reisplan maar daar ben ik al een tijdje van teruggekomen. Heeft toch geen zin als ik steeds mijn plannen wijzig…..Ja ik weet het, luxeprobleem.

Hoewel senang in Ambon er blijven altijd dingen in Indonesie waar ik niet mee om kan gaan en ik denk niet dat dit ooit zal veranderen. Ik ben en blijf natuurlijk altijd een orang asing, bule, een buitenlander. Wat ik echt heel vervelend vind is dat je een winkel binnengaat en je heb nog geen stap binnengezet het lijzige `cari apa´ ,´wat zoek je´ fysiek gevolgd op onmiddellijke voet, letterlijk. Dit betekent vaak dat je geen stap voor of achteruit kan want met enigszins geluk staat er eentje voor he en eentje achter je. Vooral dames hebben hier een handje van. Ze gaan pal voor je staan zodat iedere voortwaatse of achterwaartse beweging bemoeilijkt wordt en de dame in kwestie soms haast achterover struikelt omdat ze niet het begrip heeft om letterlijk wat afstand te houden, of ze staat pal achter je zodat als je je omdraait je wezenloos schrikt omdat er nog slecht enkele centimeters tussen zitten. Ook de variatie van een paar meter en de dame volgt je weer een paar meter. Hert is niet de eerste keer dat ik ze vraag om dat alsjeblieft niet te doen, ze doen dat namelijk alleen bij buitenlanders. Wat erachter zit geen idee maar ik word er een beetje gek van. Als ik ze uitleg dat ze me niet constant in mijn nek hoeven staan te hijgen, even vrij vertaald dan kijken me model water branden aan, lachen een beetje en…………….doen vervolgens hetzelfde. Echt het ligt niet aan de communicatiemogelijkheden.
De andere variatie is dat als je een winkel binnenkomt de dames meteen een gesprek over jou beginnen in de veronderstellen, tenminste als er al iets verondersteld wordt, dat je dat niet begrijpt. Je wil ook niet weten waar ze het dan allemaal over hebben, het varieert van mijn lichaamsbouw, kleur ogen, kleur haar, mijn oorringen, ik heb er 7, en de mogelijke inhoud van mijn portemonnee…… Mijn tattoo op mijn enkel is ook nogal eens onderwerp. Ik kijk dan maar een tijdje heel dom soms zeg ik helemaal niets en soms zeg ik bij het verlaten wat zinnen in Indonesisch of hier in Ambonees waaruit ze kunnen opmaken dat ik alles begrepen heb wat er gezegd is……. Nee hier wen ik nooit aan. Ik hoop toch echt hier straks in niet al te grote stad te wonen zodat ze na verloop van tijd weten dat ik gewoon inwoner ben. Of werkt dat niet zo…………

Maar wat dan wel weer leuk is dat je altijd overal iets te kleppen hebt. En dat geldt zeker niet alleen voor bules. Indonesiers waar dan ook, wachtend op de bus, de trein, in een restaurant,de toko praten altijd met elkaar `Dari mana, asal dari mana` eaar kom je vandaag, `mau ke mana´waar ga je naar toe en vervolgens een gesprek waarbij het vaak uitkomt dat beiede partijen wel ergens een link hebben. Indonesiers zijn wat dat aangaat toch veel meer open en toegankelijker en veel minder op zichzelf. Een dergelijke vraag in Nederland wordt op zijn minst vreemd gevonden. Ik reis de meeste tijd alleen maar voel me nooit alleen. Als ik geen zin heb in geklep dan kan ik me in mijn hotel verschansen en anders hoef ik alleen maar naar buiten te gaan. Indonesie is veel minder individueel dan Nederland. Ligt mij wel.

Zojuist een dikke ikan bakar met veel lalapan achter mijn kiezen hoewel ,als ik aan ikan bakar denk ik heb ik de beste herinneringen aan de kade van Waingapu in Sumba,de boulevard van Kupang en Maumere, da´s ook het enige leuke aan Maumere……. Maar hij is lekker hier.
Wilde net zo´n hotspotkaart kopen met een code maar bij mij werkte dat natuurlijk weer niet, er zaten drie Molukse/nederlandse dames waarbij het, uiteindelijk, wel werkte. Dus toch maar weer naar een zweetwarnet.....

Ben erg benieuwd naar a.s. maandag 17 augustus. Het is lang geleden dat ik met Hari Raya in Indonesie was. En natuurlijk heel benieuwd naar Seram, komt vast goed

Beta sanang disine!

Khas buat orang Maluku, Amatoooooooooooooooooooooooo!



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 


On 15-08-2009 15:01 Anne Mieke wrote:

*Wat ik echt heel vervelend vind is dat je een winkel binnengaat en je heb nog geen stap binnengezet het lijzige `cari apa´ ,´wat zoek je´ fysiek gevolgd op onmiddellijke voet, letterlijk. Dit betekent vaak dat je geen stap voor of achteruit kan want met enigszins geluk staat er eentje voor he en eentje achter je.

**De andere variatie is dat als je een winkel binnenkomt de dames meteen een gesprek over jou beginnen in de veronderstellen, tenminste als er al iets verondersteld wordt, dat je dat niet begrijpt. Je wil ook niet weten waar ze het dan allemaal over hebben, het varieert van mijn lichaamsbouw, kleur ogen, kleur haar, mijn oorringen, ik heb er 7, en de mogelijke inhoud van mijn portemonnee…… Mijn tattoo op mijn enkel is ook nogal eens onderwerp. Ik kijk dan maar een tijdje heel dom soms zeg ik helemaal niets en soms zeg ik bij het verlaten wat zinnen in Indonesisch of hier in Ambonees waaruit ze kunnen opmaken dat ik alles begrepen heb wat er gezegd is


* Een tip , heeft al meer dan 30 jr gewerkt.
Zeg ik tegen mijn vrouw (bule) dat ze altijd moet zeggen :
Liat liat dulu , nanti panggil (kalu perlu).
(Effe kijken , als ik je nodig heb roep ik je wel. )
We reizen veel in kleine teden op Java toen de massa toerisme nog niet zo ver is als nu ..

**Om meer pijnlijke opmerkingen te voorkomen , zeg ik bijvoorbaat "Eh apa itu "
Zodra ik vermoed dat iemand iets verder wil kletsen .
Het is toch niet leuk om een tijdje aan te horen hoe ze over je roddelen.
Meestal zit ik in de buurt van mijn vrouw.



bisa dicek of makemyday .

Milani
Gebruiker
spacer line
 

Nog een fijne tijd Anne-Mieke ik vind het altijd heerlijk om je verhalen te lezen.

Ga straks echt een wodka-jus op jou drinken. Proost Hoe zeg je eigenlijk proost? Daar is geen woord voor geloof ik. Emoticon: Party!



merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Lieve Annemiek, ik geniet van je verhalen!
Ja dat in je nek staan te hijgen komt overal voor!haha, nou ja als het een leuke man is...
Bij die verkoopsters moet je gewoon hard zijn en anders een paar karate lessen nemen.
Ambon moet zo mooi zijn, wil het graag bezoeken.
vraag aan Anis en/of Om Sid:
Hoe is de houding op Ambon, Sumatra tov mij, belandas in het algemeen?



Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 15-08-2009 16:28 Surya Atmadja wrote:

[quote removed]


* Een tip , heeft al meer dan 30 jr gewerkt.
Zeg ik tegen mijn vrouw (bule) dat ze altijd moet zeggen :
Liat liat dulu , nanti panggil (kalu perlu).
(Effe kijken , als ik je nodig heb roep ik je wel. )
We reizen veel in kleine teden op Java toen de massa toerisme nog niet zo ver is als nu ..

**Om meer pijnlijke opmerkingen te voorkomen , zeg ik bijvoorbaat "Eh apa itu "
Zodra ik vermoed dat iemand iets verder wil kletsen .
Het is toch niet leuk om een tijdje aan te horen hoe ze over je roddelen.
Meestal zit ik in de buurt van mijn vrouw.
Dat weet ik allemaal wel en ik prober ook vanalles maar neem maar van mij dat er verschil of je Indo bent of net als ik helemaal putih (nou het putih valt wel mee ben intussen meer hitam dan veel dames uit Java.....) en groene ogen. Ze snappen vaak al niet dat ik in het Indonesisch antwoord.

Nee dat geklets is zeker niet leuk. Ik reageer er ook heel verschillend op. Heb daarstraks weer eens proberen duidelijk te maken dat er ook wel eens bules voorbij komen die gewoon Indonesissch spreken en verstaan maar echt je moet die blikken dan zien. En ik loop hier natuurlijk alleen rond (nou ja tenminste de meeste tijd dan)

Maar vandaag verstand op nul en blik op oneindig....... Emoticon:


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 15-08-2009 16:30 Milani wrote:
Nog een fijne tijd Anne-Mieke ik vind het altijd heerlijk om je verhalen te lezen.

Ga straks echt een wodka-jus op jou drinken. Proost Hoe zeg je eigenlijk proost? Daar is geen woord voor geloof ik. Emoticon: Party!


Fijn dat er mensen zijn die genieten van mijn verhalen. Dankjewel.
Ik ken alleen maar " Lissoi" in het Batakgebied voor proost. voor de rest zou ik het niet weten. Indonesiers zeggen zelf hooguit " minum" " drinken dus......"
Maar ik had in een overwegend moslimgebied ook niet echt verwacht dat ze daar een woord voor hebben.


gr
AM


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 15-08-2009 17:02 merapi wrote:
Lieve Annemiek, ik geniet van je verhalen!
Ja dat in je nek staan te hijgen komt overal voor!haha, nou ja als het een leuke man is...
Bij die verkoopsters moet je gewoon hard zijn en anders een paar karate lessen nemen.
Ambon moet zo mooi zijn, wil het graag bezoeken.
vraag aan Anis en/of Om Sid:
Hoe is de houding op Ambon, Sumatra tov mij, belandas in het algemeen?


Oh er staan ook wel leuke mannen in mijn nek te hijgen hoor. Ik kan mijn telefoonnummer wel honderd keer per dag kwijt..... Emoticon: Devil
Er wordt ook vaak gevraag in welk hotel ik logeer maar dat gaan we natuurlijk niet vertellen.......

Ambon is zeker mooi en gemakkelijk in de omgang, communicatie. Mensen zijn veel meer rechtoe rechtaan dan bijvoorbeeld op Java en Bali (Sumatera zal daar over het algmeen een beetje tussenint zitten, het ligt er aan in welk gebied je daar bent)
Als ze op Ambon weten dat je uit Nederland komt heb je meteen 100 punten gescoord. Mensen praten graag en veel over vanalles ook over dingen waar men in java angstvallig de mond voor houdt zoals de toestand in Indonesie. Geloof ook wel maar het ligt eraan. Het is hier op Ambon een beetje half half.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

4yoke4
Gebruiker
User icon of 4yoke4
spacer line
 


er blijven altijd dingen in Indonesie waar ik niet mee om kan gaan en ik denk niet dat dit ooit zal veranderen. Ik ben en blijf natuurlijk altijd een orang asing, bule, een buitenlander. Wat ik echt heel vervelend vind is dat je een winkel binnengaat en je heb nog geen stap binnengezet het lijzige `cari apa´ ,´wat zoek je´ fysiek gevolgd op onmiddellijke voet, letterlijk


Ook ik wen daar nooit aan, het zal wel goed bedoeld zijn maar ook ik wil eerst even vrijblijvend snuffelen.
Wil ik echt iets kopen dan vraag ik mijn man om even een potje met ze te kletsen zo dat ik ff kan kijken en zodra je er zelf wat bahasa ind. uitgooit dan lopen ze niet meer achter je aan maar willen alles van je weten, dat mag, behalve mijn pincode en de inhoud van mijn dompet en als ze alles weten, hoe oud ik ben, getrouwd of niet kinderen kleininderen en of de man die bij mij is mijn man is en zo ja dat hij een gelukkig man is, of ik foto's heb enz. dan inderdaad even zeggen wat om Sid ook al zegt en gaan kijken terwijl manlief verder kletst.
Het komt gewoon omdat ze met zijn 3-4 of 5en één klant willen helpen en alle tijd van de wereld hebben om dat te doen want echt werken kan je het niet noemen wat die verkoopsters doen.


Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

zieleffe
Gebruiker
User icon of zieleffe
spacer line
 


Anne-Miek ik heb je een e-mail gezonden.
Prettige reis verder
Ziel


Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ik heb het gezien maar ik krijg voor geen meter geantwoord. Begrijp goed dat ik in `internetachterlijk gebied` zit en dat is een deel van het probleem maar niet HET probleem. Alleen al even dit open en lezen en nu antwoorden kost me 5 minuten..... veel te lang als je mijn typsnelheid kent.....

Leuk plaatje hierboven, ik zou het zelf verzonnen kunnen hebben......


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 


On 16-08-2009 09:34 Anne Mieke wrote:

[quote removed]
Dat weet ik allemaal wel en ik prober ook vanalles maar neem maar van mij dat er verschil of je Indo bent of net als ik helemaal putih ( nou het putih valt wel mee ben intussen meer hitam dan veel dames uit Java.....) en groene ogen. Ze snappen vaak al niet dat ik in het Indonesisch antwoord.


Ik heb het over mijn ibu de vrouw (mijn Nyonya).
30 jr geleden was ze putih (nu nog)en blond (niet mee) rmet grijsblauw ogen (nog steeds) .


bisa dicek of makemyday .

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ambon, Hari Raya, 17 augustus 2009

Ambon is hot met mooie zwarte wolken, tezamen met een kerkje op de voorgrond, niet zo moeilijk te vinden, levert het mooie plaatjes op. Gisterochtend beetje laat uit bed, slecht geslapen. Tja kan soms gebeuren he. Op weg naar Mardika markt was het rustig. Zondag is familiedag, eerst naar de kerk en dan samen jalan2. Ik denk dat iedereen gisteren wel op het strand van Natsepa zat. Of op de markt want daar was het niet normaal druk. De markt van Ambon is een van de leukste en kleurrijkste die ik ken in Indonesië, zo niet de grootste. En nog een paar andere minder positieve bijvoeglijke naamwoorden…….. Ze hebben hier groenten en andere onbekende dingen waar ik nog nooit van gehoord of gezien heb. Erg groot ook. Alleen de pasar dalam, de binnenmarkt waar alle non food te koop is, is levensgevaarlijk. Veel modder, planken die losliggen, stenen dus ik was meer bezig met koorddansen dan met rondkijken. Toen mijn pootjes na een misstap helemaal onder de modder zaten had ik er genoeg van en ben maar meteen omgekeerd om ´thuis´ even te badderen. Zweten is niet erg da´s maar water maar ik hou niet van vies zijn. Verder dan een paar plastic yin yang oorbellen ben ik niet gekomen. Ah, zo lekker ze hebben in Azië altijd gewoon alles vooral foute dingen. Op de markt veel mannen die met gig nepschilderijen van de heilige moskee in Mekka aan het zeulen waren, Tis tenslotte nog maar een paar dagen voordat puasa begint. Veel goedkope sierraden van besi putih, letterlijk vertaald wit ijzer. Is trouwens best nog redelijk spul heb ik een vorig keer al ontdekt, kost haast niks en je kan nog eens wat anders kopen. Het meest populair zijn kettinkjes en ringen met kruisen en hartjes en hangertjes van glas.

En over puasa gesproken. Ik ben niet meer aangesloten. Ik las een paar weken hier op het forum dat er een officiële datum zou zijn van 22 augustus. Ik weet niet of er meerdere `officiële data` zijn maar hier wordt ook 20 en 21 augustus genoemd. Wat is dat toch een gedoe elk jaar. Het lijkt me beter als de begindag van Mekka wordt aangehouden, overigens de tijd ook eigenlijk……
In de supermarkt kroop een gigantisch kever over de muur met poten van zo´n 10 centimeter en dat dan maal 6…….Nou ja lekker laten zitten. Vind alles best zolang ze maar niet gaan vliegen……
Een superlekkere rumah makan Padang ontdekt. Je hebt ze in soorten en maten maar deze was weer top dus lekker ikan laut, kangkung en sambal. Vooral rendang heb je in soorten en maten. Maar ik eet niet zo vaak rendang. Vind het heel erg lekker maar een visje is beter voor de gezondheid.

Verder weer eens op zoek naar een liedje dat ik niet gevonden kan krijgen. Heb ´m op mijn mobiel staan gewoon met recorder opgenomen van de radio dus met een hoop gekraak en niet zo duidelijk. Maar tot op heden nog niet gevonden. Weer een geheugenkaartje voor een van de camera´s erbij gekocht hoewel ze tot nu toe de merken niet hebben die ik wil, niet in Sumatera, niet in Makassar, niet in Manokwari en hier dus ook niet. Geen Sandisk of Kingston, moet het dus met Transcend doen. Nou ja ik ken het merk tenminste da´s al iets.

Laat in de middag een massagedame besteld. Lang geleden dat ik zo´n professionele massage heb gehad waarvan deel twee met een 200 Rupiahmuntje dus na anderhalf uur zag ik er niet uit met een rood geraamte op mijn rug. En mijn hoofd voor mijn gevoel rondgedraaid. Ik vind dat altijd zo eng. Maar supergoed. Heb dan ook altijd het gevoel kilos lichter te zijn en dat mijn slippers te groot zijn. De dame had sowieso al punten gescoord door er 20 jaar leeftijd langs te zitten, in mijn voordeel natuurlijk………. Jaja basa basi, ik hoor sommigen al denken…..maar da´s niet de eerste keer. Weet ik in elk geval waarom ik NL elke ochtend in de sportschool zit.

De dagen vliegen voorbij. Geen idee wat ik de hele dag doe. Na de massage even een snelle hap voor mij is dat dan gewoon nasi goreng. Een hele stoet met fakkels kwam voorbij op de vooravond van de dag van de Vrijheid. Zo zie je het niet meer in Nederland. Kreeg er echt de kriebels van. Bij het gebouw van de gouverneur was een ongeluk gebeurd of iemand onwel geworden. Dat betekent dat er onmiddellijk een paar honderd mensen ter plekke nonton orang sakit atau mati……….Lastig voor de hulpverleners die zich door de menigte moeten wringen maar dat verstand is nog niet geland hier, helaas.

Had er vanochtend zin in. Er zou om 10.00 uur een ceremonie zijn op het veld voor het kantoor van de gouverneur. Maar grote dikke zwarte wolken boven Ambonstad, in de verte gromt het al maar gelukkig toch maar enkele spatjes. En, ik durf het bijna niet te zeggen het was KOUD! Of ik begin onderhand een beetje temperatuursgewijs te integreren……Was een beetje lastig een plekje zoeken, de achter/ en zijkanten belemmerden voluit zich op het veld dus eerst maar wat rondlopen en zoeken. Het was nog niet zo simpel want Aan de zijkanten was wel toegang maar het pad rondom het veld was met lint afgezet en redelijk zwaar bewaakt door politie en militairen. Ik was rond kwart voor 10 op het veld en het was griezelig stil. STIL IN INDONESIA!!! De mensen die al praatten fluisterden en wachtten af. Er waren duizenden mensen vooral groepen met militaire onderdelen, voorzover ik er al verstand van heb. En toen de officiële opening, de proclamatie en de liedjes. Het was een lange tijd geleden dat ik 17 augustus in Indonesië heb meegemaakt, misschien wel 15 jaar en destijds niet in een gouverneurstad. Ik was er zelf ook helemaal stil van de geschiedenis herinnerend. Een deel werd in Arabisch gesproken natuurlijk verwijzend naar Allah. De liedjes waren oa. Uiteraard het volkslied en het laatste `Maluku tanah air kita` Naar mij vragende blikken of ik het allemaal wel verstond cq. snapte. Jawel ik begrijp de strekking. Een officiële spreker en af en toe veel geschreeuw van een commandant. Perfecte perfomances, in stijl, zonder fouten, formeel en strak. Zo zie je Indonesiërs niet vaak…..Ik had wat gemengde gevoelens, stond daar toch een beetje als afgevaardigde van een stuk geschiedenis aan wie deze vrijheid allemaal te `danken´was Na de ceremonie kregen alle officiële genodigden, deelnemers een doosje makanan ringan. Tijdens werd er trouwens eentje van het veld gedragen, sakit histamin werd er gezegd. Heb veel foto´s gemaakt voorzover van enigszins redelijk kwaliteit in de menigte. Omgekeerd ook, ik was een geliefd onderwerp voor de militairen waarvan er veel met hun handphone fotografeerden. De zwarte wolken hadden inmiddels plaatsgemaakt voor blauwere luchten en het werd binnen not time Ambonees hot. Langs het veld stond als geroepen een mannetje met es campur. Ik had niet eens tijd om het naar binnen te werken. Er waren nu zoveel mensen op straat dat ik wel erg veel aandacht trok. Ben intussen op vele hps vereeuwigd in het kader van `Hari Raya pake orang Belanda` Een uitgelaten sfeer hoewel iets te uitgelaten toen ik heel dicht bij, op 30 centimeter….. `Ai lop joe` hoorde………. Nou ja beter dan elkaar de oorlog verklaren toch.

Vandaag ook boodschappen gedaan voor kenari om acar te maken en bagia kenari, steenharde koekjes uit Ternate. Geen idee wat kenari is, was altijd het gevoel gehad dat het om noten gaat zoals kemiri, blijkt nog te kloppen ook. Een en al hilariteit op de markt. Hier kan je niks ongemerkt doen dus 5 minuten later ist iedereen op de markt `dia mau beli kenari` , `ze wil kenari kopen` Jaja, sudah niet iedereen hoeft te weten dat ik hier ben maar het leed was al geschied. Heb onder toezicht van enig tientallen maar meteen de hele voorraad opgekocht, geen idee hoeveel nodig voor de diverse gerechten maar met het gekochte kunnen ze vast wel een tijdje toe. Ook maar meteen mangistan meegenomen als oleh2. De durian durfde ik niet aan, de meeste hotels zijn niet gediend van het meenemen van durian en de durian zou morgenvroeg moeten overnachten. Al rondlopend in kota Ambon werd ik niet alleen aangesproken met Mbak, nyonya, misses en aanverwante varianten, nee af en toe hoor ik ook `Hallo miss Anna……` Hm het wordt tijd om te vertrekken geloof ik.....

De medelanders zijn ook in de supermarkt en hebben groenten nodig. Nou da´s gemakkelijk, naar de markt dus.
Bij de supermarkt hield het op, had een becak genomen en meteen ook maar de boodschappen van mijn medereisgenoten meegenomen, ze wilden zelf nog naar de markt. De zwarte lucht was intussen helemaal grijs geworden en hoewel het niet meer gromde, de regen kwam met bakken naar beneden. Kon ik intussen mooi dit verhaal afmaken….
Had toch wat meer festiviteiten verwacht vandaag maar dat is me een beetje tegengevallen.

Regen hield aan tot vanavond en het lijkt dat ondanks de feestdag hier iedereen toch met de kippen op stok gaat. Tis rustig inmiddels in kota Ambon. De medelanders houden het voor gezien, zijn minder senang dan ik en vertrekken terug naar Bali.

Morgen met speciale missie naar Seram. Ik ben uitgenodigd door de familie van mijn vriendin uit Nederland en zal een paar dagen in de kampung doorbrengen. Ben ontzettend benieuwd naar dit stuk Indonesië maar het kan niet anders dan mooi zijn. De oversteek is van Hunimuna bij Liang naar Waipirit op west Seram. Daar wordt ik opgehaald voor de rit naar Hatusua. Het is en blijft bijzonder dat je gewoon zomaar kan logeren bij mensen die je tevoren nog nooit hebt gezien. Een verblijf van een paar dagen in de kampung is voor mij goud waard en ik stel het meer op prijs dan welk tigsterren hotel dan ook. Als je al iets van dit land en haar bewoners te weten wil komen dan is dit in elk geval een begin. Niet de eerste voor mij, heb al in vele kampungs overnacht onder diverse omstandigheden. Ik kijk er echt naar uit. En de familie in Nederland is in dezelfde opgewonden staat als ik misschien nog wel meer. Seram wordt ook wel Nusa Ina genoemd, het moedereiland waar alle leven begonnen is. Het is ook het eiland met een van de mooiste nationale parken van Indonesië, Taman Nasional Manusela. Ik heb al allerlei spannende beelden in mijn hoofd…..

Alles bij elkaar is het eigenlijk helemaal een bijzondere reis. Van het uiterste westen naar het uiterste oosten van Indonesië.

Geen idee of ik de komende week nog internet kan vinden. Zo ja, u hoort nog van mij. Zo niet dan wordt het pas over een week of zo.

Salam manis

Anne Mieke



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

teripang
Gebruiker
User icon of teripang
spacer line
 

welke eilanden ga jjij nog bezoeken op de Molukken??



Milani
Gebruiker
spacer line
 

Anne-M ieke kenari kan je het beste zien als amandel. Je gebruikt het ook zo in bv oliebol of klappertaart. Echt heerlijk maar hier bijna/niet te verkrijgen.

Emoticon: Yes!



Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 


On 16-08-2009 09:36 Anne Mieke wrote:

[quote removed]


Fijn dat er mensen zijn die genieten van mijn verhalen. Dankjewel.
Ik ken alleen maar " Lissoi" in het Batakgebied voor proost. voor de rest zou ik het niet weten. Indonesiers zeggen zelf hooguit " minum" " drinken dus......"
Maar ik had in een overwegend moslimgebied ook niet echt verwacht dat ze daar een woord voor hebben.


gr
AM

Indonesiers zeggen meestal , silahkan of mari (diminum) Emoticon: Wink


bisa dicek of makemyday .

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Een wat andere indeling van mijn verhaal, per dag en in tegenwoordige tijd….ook een beetje lang.....


Weg uit Ambon naar weer een onbekend stukje Indonesie. Bestemming Hutasua, west Seram.

Dinsdag 18 augustus

Een stuk bagage mee, dus alle zware dingen en overbodige kleren achtergelaten, tot over een week of zo. Paarse koffer in de becak, ik ernaast maar dat is eventjes een beetje teveel gewicht aan de voorkant van de becak, de fiets lanceert enige seconden met zijn kont in de lucht…..Voor de zekerheid maar even langs de BNI. Ik zal vast niet al teveel ATM´s tegenkomen zo mogelijk niet eentje. Ik mag voorin in de ruime bus. Vooraf info gevraagd maar deze varieerde van de hele dag door boten, tot om het uur, alleen voor de middag tot een paar keer per dag. Bus vertrekt om half 10 en de boot zou om 11 uur vertrekken. Niet dus. In het haventje, nou ja het is niet meer dan een betonnen steiger is het al druk maar geen boot te zien. Ik word aangesproken door een mevrouw die vraagt waar ik heen ga. Ze stelt zich voor als mw. Talapessy. Ik schrik me helemaal dood. Zo heette de vorige secretaresse van mijn baas ook. Lang verhaal, kort verhaal, ze kent Jane en is inderdaad familie van haar, en ze weet beter dan ikzelf waar Jane in Nederland woont. In Tiel. Logisch toch de Betuwroute waarvoor ze werkte gaat ook via Tiel. Enfin vanaf dat moment is het zwaan kleefaan en werpt mevrouw Talapessy zich op als mijn persoonlijke beschermster. De boot zou om 12.00 uur gaan of komen, half 1, 2 uur, 3 uur. Nou ja kies maar een tijd uit. En zoals gewoonlijk duurt het altijd zolang als het meest ongunstige tijdstip……..Honderden mensen, zoniet een paar duizend, brommers, auto´s, bussen, en allerlei andere soorten voertuigen die straks op de een of andere manier op de veerboot moesten. Ik mag toch hopen dat het niet zo´n klein veerbootje is heb model ASDP van alor naar Larantuka een paar maanden geleden in mijn hoofd. Het moment van vertrek is een en al chaos. De slagboom wordt hardhandig dichtgedaan en iedereen wordt aan de landkant van de slagboom gedirigeerd, geduwd, geschreeuwd. Mevrouw Talapessy staat binnen de slagboom en ik er buiten. Wringen, dringen, duwen, stoten, tenen trappen….. Ik vraag vriendelijk aan de beambte of ik onder het hek door mag kruipen en wijs naar mevrouw Talapessy maar verder dan een paar woorden kom ik niet. Ik schrik van het antwoord, of eigenlijk helemaal geen antwoord maar ronduit grof geschreeuw. Ik ben eerlijkgezegd heel even uit het veld geslagen door zoveel grofheid. Geen enkel begrip hier…… Enfin er zit niks anders op dan achter aan de lange wring/ en dringrij sluiten en via de dwangbuis officieel naar binnenkomen. Mijn paarse koffer staat 50 meter verder langs de kant, er zou iemand voor zorgen dat deze aan boord kwam……... En dan zoeken naar mevrouw Talapessy en vooral mijn paarse koffer. Ik moet zeggen dat ik in Indonesie nog nooit iets ben kwijtgeraakt in alle hecktiek die ik ooit ben tegengekomen maar toch. De bagage staat inmiddels al in een hoek tezamen met ronkende motoren,kippen, dozen, plastic, manden met de halve markt, auto´s, bemo´s en alles wat je verder maar kunt verzinnen wat de gemiddelde Indonesier allemaal mee zou kunnen nemen. Ik ben toch wel even opgelucht als ik mijn paarse koffer zie. Ik heb niet voor niks deze kleur uitgekozen….. De trap naar boven is steil waarbij je op moet passen dat je voorganger niet vanalles in je gezicht zwaait en je aan de achterkant niet platgedrukt wordt. Eenmaal boven is het een grote chaos van mensen die inmiddels vrijwel alle stoelen bezet hebben. Veel mensen moesten zelfs staan. Inmiddels heb ik begrepen dat er die dag, natuurlijk ik heb weer geluk maar 1 boot op en neer zou varen, dat zou met een retourreis van gemiddeld 4 uur max 3 boten per dag zijn. Ik heb de laatste, per ongeluk eigenlijk. Een mevrouw was zo vriendelijk geweest twee extra plaatsen vrij te houden zodat we tenminste tijdens de overtocht kunnen zitten. De intro is met veel keiharde Molukse video, gevolgt door een luidruchtige film waarin veel geslagen, geschopt en geschreeuwd wordt. Een kakefonie van geluiden. Intussen is het weer gelukkig beter geworden en de golven niet meer zo slagvaardig zodat de overtocht redelijk kalm is. Gelukkig maar. De boot meert tegen half 5 aan. Ben benieuwd. Platgedrukt wachtend voor de meute naar beneden kan klampt mevrouw Talapessy zich denkbeeldig aan mij vast en vraagt geld voor de reis oost naar Kamarian maar ik doe net of ik haar niet hoor. Ik heb haar op een lunch getrakteerd, koffie met kue, snacks gekocht voor onderweg en ook het kaartje voor de boot betaald. Dat vind ik wel voldoende. Mijn oostindische doofheid schijnt te werken ..

Wederom wringen en dringen naar beneden waar je nog moet oppassen niet in de zee te sodemieteren sta ik beneden aan de trap en iemand riep me toe waar mijn bagage was…. Ik wordt opgehaald, het is gemakkelijk om mij te herkennen, ben de enige bule. We lopen samen de boot af en mijn koffer verdwijnt even uit het zicht met iemand anders. Een paar minuten later ben ik achterop de brommer op weg naar mijn uiteindelijke bestemming. We worden aan alle kanten toegeschreeuwd, begroet, orang Belanda, orang Belanda. Het lijkt wel of er hier gisteren een artikel over mij is verschenen. Mijn `chauffeur` grijnst goedkeurend. Onze koningin zou zich geen beter welkom kunnen wensen. Ik kan al meteen zien dat dit een heel ander eiland is dan Ambon, groen, groot, wijds. Een klein half uurtje later word ik opgewacht door de familie met thee en…… roti, ze eten toch roti in Belanda…. Het duurt wel even voordat ik snap wie wie is.

Het koelt behoorlijk af. Wel raar eigenlijk want het dorp ligt gewoon op zeeniveau. Misschien kan iemand hier met meer klimaattechnisch inzicht mij uitleggen hoe dat kan. Het aanwezige oerwoud op de achtergrond misschien……Geen bereik met de hp hier met Simpati, meer kans met Indosat dus het versturen van sms is moeilijk of niet mogelijk. Een snelle douche in de kamar mandi buiten. Ze hebben een emmer warm water voor mij gekookt. Ik probeer in alle toonaarden duidelijk te maken dat dat echt niet nodig is maar daar willen ze niks van weten. Nanti om di Belanda marah sama katong, straks is oom in Nederland boos…….Tja, ik ben eigenlijk niks anders gewend dan koud water in Indonesie ook in gebieden waar het ´s nachts behoorlijk koud is en het water dus ook. Het water zelf wordt met een touw en een emmer uit de put gehaald. Een snelle glimp na de zondersondergang een wandeling naar het strand, jammer al bijna donker, morgen terug voor een mooie zonsondergang maar waarvoor gingen we nou eigenlijk naar het strand…… oh ja om te bellen, hier was wel bereik. We eten met zijn drieen, de heer des huizes en de onderwijzeres. Rijst, miesoep en telor dadah. Ibu kwam nog vragen of ik wel een gebakken ei lustte. Jawel hoor ik lust alles, vind eten ook lekker maar is niet het allerbelangrijkste kan net zo goed zonder een door mij zelf uitgekozen maaltijd. Alles op zijn tijd. Wat ik nog meer gegeten had aan makanan Maluku. Eigenlijk nog niet zoveel moet ik bekennen. Papede vind ik niet lekker, kan noooit goed zijn zoveel plak in je lijf. Wist inmiddels wel wat colo cole was. Jawel voor de volgende dag zou colo colo op het menu staan. Leuke gesprekken, wat altijd gevraagd wordt, wat het ticket naar Jakarta heeft gekost, ja en dan schaam ik altijd een beetje en hoe vaak ik naar Indonesie ben geweest, nog zoiets want weet ik zelf niet meer precies…….Ik probeer uit te leggen dat je je geld maar een keer kan uitgeven ook niet Nederland maar het klinkt niet erg overtuigend. Ze vinden mijn bahasa ook grappig en wonderlijk. Geloof ik meteen want ben inmiddels aan een mixversie begonnen. Ik probeer zoveel mogelijk bahasa Ambon te spreken maar ik zit er in de snelheid wel eens naast en dan krijg je leuke mixen. Ook hier merk ik weer welke invloeden al die daerehs en eilanden op mijn taalgebruik hebben. Het blijft desondanks altijd een verrassing en lastig uitleggen waarom mijn Bahasa Indonesia redelijk goed is, al zeg ik het zelf…….Of ik dan toch echt geen familie, bloedband, usaha of wat dan ook heb in Indonesia. NEEN, TIDAK, NGA, SENG…….. Ook gesprekken over de toestand nu in Maluku met betrekking tot het geloof. Tot nu toe hoor ik daar eigenlijk alleen positieve dingen over, wellicht ook omdat mensen graag een positief beeld naar buiten willen brengen. Hoewel deze gesprekken alleen met christenen. Moslims zijn toch minder toegankelijk hier en dat is jammer. Ik weet niet hoe moslims hier zelf over denken maar volgens de christenen die ik gesproken heb is het vooral slechte invloed van buitenaf,doorgeslagen orthodoxe moslims uit Java wordt gezegd. Ik weet het niet, daarvoor heb ik niet genoeg kennis. Ben wat dat aangaat straks ook wel benieuwd op Ternate.

Veel gepraat ja ook over mijn plannen om naar Indonesie te verhuizen die nu steeds meer vaste vorm aan beginnen te nemen. Nou ja ik kan me ook wel voorstellen dat een gemiddelde Indonesier er niks van snapt. Enne pacar…. Oh ja pacar Indonesia. Waarom ik die niet in Nederland zoek. Ja dat heb ik me ook wel eens afgevraagd. Seng cocok, past niet bij mij…..
Tussen de gesprekken door kwaken kikkers, krekels en van alles wat zich niet laat zien maar wel laat horen. Dagen zoals deze zijn goud waard en dan is Nederland wel heel ver weg en is mijn gevoel als we over Nederland praten misschien wel hetzelfde als de familie er bij heeft.

Er is een kamer speciaal voor mij vrijgemaakt eentje zoals velen in de kampung, eenvoudig met een groot bed, een tafeltje en een spiegel tegen de muur zoiets als in Jambi.Het bed heeft met een doorgestikt matras van ongeveer 5 centimeter dik……... Mijn lijf zal het toch een paar dagen mee moeten doen. En anders is een pijat nooit ver weg. Rond 11 uur slapen maar. ……Het leek goed te gaan maar schrok tegen kwart voor 1 wakker….. Geluiden van Broery en andere karaokeaanverwanten. Nog tig keer rondgedraaid in mijn kraakbed, volgens mij ligt er ook een houten planken onder het matras om het gevoel nog maar eens te versterken, letterlijk en figuurlijk. Houten raam opengedaan maar niks te zien. Hatusua is in complete duisternis gehuld. De karaoke is 5 minuten stil maar begint dan weer. Na een uurtje opgestaan en dit verhaal op mijn laptop gerammeld, ik kon niet slapen zo deed ik nog iets nuttigs. Tot de batterij leeg was natuurlijk. Al bijna 4 uur, in de verte kraaien al hanen. Toch maar eens proberen om wat te slapen…..

............................................................................................................................................................
Woensdag 19 augustus

Lekker koel de volgende ochtend en toch maar onder protest van oma gewoon een mandi met koud water en even later nasi kampung, die toch eigenlijk altijd het lekkerste is. Oma noemt me Nona. Doel het graf van de grootouders van mijn vriendin en het huis voorheen. Ik kon een ojek huren of met een auto. Geen idee hoe het weer zich zou houden en verder denk ik dat de familie het ook wel op prijs zou stellen als er wat familieleden mee konden, `wat` familieleden werden er 12!. Dus toch maar een auto……Voor het vinden van het graf eerst even langs de pastorie, logisch zouden we in Nederland ook doen. De graven zijn hier voorzien van een dak meestal van ijzeren golfplaat. Mijzelf zei het niet zoveel maar wel bijzonder dat ik hier namens iemand anders ben. Het huisje zat op slot en was nog min of meer dezelfde staat als ruim 20 jaar geleden. Veel foto´s gemaakt. We gaan naar een waterval in een prachtige omgeving midden in het oerwoud en heb eindelijk weer eens het geluk een vlinder te fotograferen hoewel ik me afvraag wat de kwaliteit van de foto wordt….

Seram is mooi, heel erg mooi het zou een miniuitgave kunnen zijn van Sumatera. Ambonmuziek in de auto dus wat wil een mens nog meer. Nou een beetje zon misschien. Niet echt mooi weer het is tenslotte musim hujan hier. Wegen ook niet helemaal in tact maar alles valt mee na Sumatera….
Verder een beetje zoals het leven in de kampung dus een beetje praten, beetje hangen, beetje tidor………. Net als iedereen. Hier wordt een mens 100 en op nog wel meer plekken in Indonesie.

Vroeg in de avond begint het weer te regenen en het houdt voorlopig niet meer op. Ook electriciteitsuitval hoewel dat twee dagen op en een dag af zou moeten zijn, dat wil zeggen volgens een van de familieleden is er hier twee dagen electriciteit en de derde dag niet enzovoort…..

We eten ikan bakar colo2 en een soort wortelsoto Als we 10 uur gaan slapen regent het nog steeds. Het regent ook nog om 2 uur s´nachts als ik moet plassen in de wetenschap dat de wc op 15 glibbermeters buiten is….. Was jetz…Ya er zit niks anders op ben ik bang, dus gewapend met zaklamp en een paraplu plassen. Terug in mijn kamer na 10 minuten, ja plassen buiten in de kampung buiten terwijhl het regent kost tijd….. ben ik toch niet helemaal droog gebleven. Hardlopen gaat niet als je over natte keien moet lopen en echt het regende echt heel hard.
............................................................................................................................................................
Donderdag 20 augustus

Vannacht beter geslapen zonder de herrie van de karaoke. Mandi met een 10 liter emmer koud water. In Nederland gebruiken we zo´n 140 liter per douche/bad toch. Die 10 liter is vandaag inclusief mijn haren wassen.Toch best wel goed van mezelf. Elke morgen trippel ik met mijn plastic zakje met baddingetjes zoals shampoo, zeep etc. naar buiten. Eerst emmer water uit de put vissen. Toilettasje is niet handig, alles is altijd nat in zo´n kamar mandi.

Twee ojeks gecharterd voor de tocht over de bergen naar het oosten naar Piru. Het is koud en het miezert, gerimis noemen ze dat hier. Zit wat ongelukkig achter op de motor waardoor ik steeds dichter bij de tukang ojek schuif dan de bedoeling is…… In Piru eerst maar koffiedrinken en bijkomen van de harde koude wind in de bergen. Daar komen we toevallig een politieagent tegen die ook dezelfde naam heeft als de familie. Hij legt onmiddellijk zijn werk neer en gaat met ons mee. Ik blijf dat toch altijd ongelooflijk vinden dat dit zomaar kan hier. Dan gaat de rit verder naar het noordoosten.
Na driekwartier vraag ik me af hoever het nog is. Nou we zijn er bijna…… maar woorden als sebentar, hampir mogelijk dan wel een vertaling hebben in het Nederlands, even, een ogenblik en bijna, de betekenis is echter niet hetzelfde…… We gaan van de weg af een hobbelzandpad op naar een eiland dus dat wordt bootje varen, denk ik…… Naar de lucht kijkend ben ik daar niet zo blij mee, het is grijs, grauw en het ziet er niet naar uit dat dit het eerste uur beter wordt. Maar dan verrassing, verbazing we gaan naar een eiland, pulau Osi via een houten brug van ongeveer 1 meter breed, links en rechts mangroven maar toch vooral, zee, volle zee. Tis maar goed dat we naar een moslimdorp gaan , een fles arak zou hier velen in de zee doen belanden want die planken liggen natuurlijk niet overal even vast……….Voordat we het eiland bereiken rijden we eerste via een paar kleine eilanden van ongeveer een doorsnee van 150 meter. Als we uiteindelijk het echte eiland bereiken dat overigens ook maar een paar honderd meter in doorsnee is gaan we via een slagboom naar binnen, 3 motoren en, inmiddels, 6 personen. We stappen af en ik loop een stuk terug om een overzicht op de perahus te hebben. Ineens staat een man voor me met `bayar dolo` Eerst betalen. Hij is regelrecht van de begraafplaats afgekomen waar op dit moment een ceremonie plaatsvindt…..
Eerst betalen dus. Huh. Hij heeft het over seratus, 100. Seratus wat, seratus Rupiah, seratus ribu…… ondertussen is de politieagent erbij gekomen om getuige te zijn van mijn verbazing. Er wordt Rp 100.000 ! gevraagd. Op het moment dat ik een snedig antwoord te verzinnen wordt er om Rp 50.000 gevraagd die zou nodig zijn om de brug in stand te houden. Ik leg aan mijn vriendin uit dat ik nooit om zoveel geld gevraagd ben in Indonesie om ergens `binnen te komen` De man houdt voet bij stuk maar ik ook. No way dat ik Rp 50.000 betaal. Ik vraag waar de kaartjes dan zijn. Die zijn er natuurlijk niet….. Ik leg uit dat er niemand maar dan ook niemand in Indonesie zo´n bedrag betaalt. Ik wil best iets betalen als tol en wil op de mogelijke paar duizend Rupiah wel wat bovenop doen maar dit slaat nergens op. Enfin dan maar terug. Ik voel me niet lekker bij het feit dat ik dit als buitenlandse, mogelijk al de tweede…….. dit jaar dit gevraagd wordt. Wat me vooral dwars zit is dat hier waarschijnlijk haast nooit een bule komt en mijn komst meteen in geld vertaald wordt. De politieagent lost het op want hij ziet wel aan mijn gezicht dat dit niet vanzelf goed gaat komen. We lopen wat rond in het moslimdorp dat de troosteloosheid en armoede uitstraalt. Achteraf toch wel handig dat deze is meegegaan al was het in eerste instantie voor de veiligheid….. We lopen door het dorp waar voornamelijk geleefd wordt van rumput laut, rode zeewier. Hoe mensen hier verder aan inkomsten komen is mij een raadsel. Ik voel me hier niet echt welkom.
Terug naar Piru maar na honderd meter begeeft de band het van mijn ojek. Er is geen bengkel in het dorp en de ojekrijder zal een half uur moeten rijden naar de `hoofdweg`, zonder mij uiteraard. Ik stap achter op de motor van de politie, is wel vet. Trouwens de motor zelf is ook lekkerder zitten. Van mij mag die bengkel gesloten zijn……

Terug in Piru eerst even eten. Het is al 2 uur en dat hebben we sinds vanochtend 8 uur niet meer gedaan. Niks bijzonders nasi campur met ikan en telur en kangkung. Op de terugweg naar Hatusua houden we het echt niet meer droog knettert het water de hemel uit en zit er niks anders op dan te schuilen maar dat valt nog niet mee in een natuurgebied waar weinig bebouwing is. Seram aan deze kant is ruig, groen maar ook met droge stukken, niks gecultiveerd. Het is zoals het is. Seram is een schoonheid op zich.

Op het avondmenu staat gebakken vis in minyak kelapa gebakken met kangkung en nasi puthi natuurlijk. Had honger en ondanks de kokosolie waar ik niet van mij toch goed gegeten.Vandaag weer gehannes wanneer de Ramadan nou begint. Sommigen van mijn vrienden in Indonesie beginnen de meesten morgen, 21 augustus, anderen zaterdag. Vroeg naar bed want vanaf vanmiddag al mati lampu…..
.............................................................................................................................................................
Vrijdag 21 augustus

Soms weet je bij het opstaan al dat dit geen dag wordt om je te herinneren. Tegen 8 uur sta ik klaar met mijn spullen. De ojek is al besteld. Het afscheid is een beetje tam maar op zich niks bijzonders in Indonesie. Weinig emotie. Ik vind dat altijd wel moeilijk. Heb besloten om toch maar eerst naar Masohi te gaan.

Een kwartier later sta ik midden in Waipirit waar het markt is en langs de kant van de weg vol staat met becaks en minibussen en de ojekrijder zigzaggend om manden met fruit, groenten en eieren moet. Ik ben helaas de eerste passagier dus we zullen `even` moeten wachten. Even wordt bijna anderhalf uur. Dan tig keer keliling, hier wat ophalen, daar wat neerzetten en ook de eerste 5 kilometer is er nog vanalles vaags te `regelen` Het klettert van de regen en ik merk dat ik best wel moe ben van 3 dagen 5 cm kapokbed. Ook dit stuk naar Masohi is mooi. Het is een beetje een kruising tussen Sumatera en Java 70 jaar geleden stel ik me zo voor maar dan zonder asfalt, telefoonpalen en moderne auto´s en brommers. Ik kan me voorstellen waarom dit Nusa Ina, het moedereiland wordt genoemd. We steken vele rivieren over die allemaal iets middeleeuws hebben, ze zijn wijds met uiterwaardenachtige oevers en de meesten met weinig water waardoor in het midden zwarte zandbanken zijn ontstaan en het water er links en rechts langs stroomt. Geen boten maar vooral veel badderende mensen of die de was doen die te drogen wordt gelegd op de begroeide zandbanken en af en toe een truck in het water waarvan de buik gewassen wordt. Leven in de meest natuurlijke en simpele vorm. Weinig bebouwing ook hier en natuurlijk weinig verkeer. Seram is woest.

Masohi is een grote teleurstelling. Er is niks moois of idyllisch aan, het is er vies en de mensen kasar. Ik wordt een beetje gek van de grijze dagen en de vele regen en als ik dan ook nog veel moeite moet doen om een auto geregeld te krijgen voor morgen tegen een normale prijs besluit ik ter plekke morgen terug naar Ambon te gaan. Ook wordt er gezegd dat de weg naar Sawai niet begaanbaar is maar daar zijn de meningen over verdeeld. Met andere woorden tegen de hoofdprijs is de weg wel begaanbaar. Ja als ik zoiets tegenkom dan is het voor mij al snel klaar. Ik kom een andere keer wel terug. Ik ga zo snel mogelijk naar Ternate. Is het weer of andere dingen daar ook niet navenand dan maak ik misschien wel een stop in Menado. Alles is nog mogelijk. Hoef aan niemand iets te vragen. Wordt op dit moment ook gestalkt door een meneer aan wie ik mijn telefoonnummer heb gegeven, of tenminste mijn naamkaartje. Ja ik weet het misschien niet slim maar je kunt niet altijd alles voor zijn. Lost zichzelf wel weer op hoop ik. Ook veel muggen hier en vooral op mijn kamer van die muggen die Baygonbestendig zijn…..grrrrrrrrrrrrrr. Ik heb mijn missie op Seram volbracht dat is het belangrijkste. Altijd zo´n lekker gevoel als je kan doen wat je wil.
Hoewel in januari ook wel regen niet zo veel als nu en daarbuiten mooie blauwe luchten en zee. Kom wel een andere keer terug. De padangrestuarants zijn allemaal gesloten. Ik denk dat ze hier al met puasa begonnen zijn. Maar ayam lalapan is ook wel weer eens lekker en ik heb het gelukkig voor mijn gevoel de beste in Masohi te hebben gevonden. Het is er dan ook erg druk. `De kip is lekker knapperig en krokant van buiten en sappig van binnen, saus is lekker en de kemangi eindelijk eens vers zonder bruine blaadjes. Het is donker op de terugweg naar het hotel, waarvan ik naam niet eens meer weet haha……. Er stop een ojek maar deze dooft zijn lichten dus ik ben in staat van paraatheid. Toch maar opgestapt, de ojekrijder zei dat het ver was en dat het hard regende. A, het was niet ver en het miezerde een beetje. Alleen, toen ik al achterop zat merkte ik dat ie een stevige slok op had……. Tis maar 5 minuutjes.

Het hotel zelf heeft internet, dat wil zeggen de computer achter de balie van de receptie. Ik mag er gebruik van maken voor Rp 10.000 per uur, meer dan het dubbele van de andere plaatselijke tarieven maar in de wetenschap dat het vorig jaar op Lombok nog bijna het dubbele kostte vind ik het wel goed zo. Ben ook niet meer van plan nog eens dat donkere stuk naar het centrum te lopen of te ojekken. De bediende van het hotel echter snappen niet dat ze me nu alleen moet laten. In plaats daarvan kom de een na de ander achter mij mee zitten lezen…… Een deel van mijn mails zowel inkomend als uitgaand is in het Indonesisch en ik heb geen meekijkers nodig. Tot drie keer toe moet ik ze uitleggen dat ze me alleen moeten laten maar geen van de bediende lijkt het in een keer te willen snappen.

De Baygon op mijn kamer heeft geholpen en dat is maar goed ook kan de airco tenminste uit. Ook hier is het koel ´s avonds. Maar ook mati lampu.
.............................................................................................................................................................
Zaterdag 22 augustus

Vandaag begint dan de Ramadan officieel. Het is 7 uur, het ziet ernaar uit dat het een tijdje duurt voordat mijn ontbijt er is. De boot vertrekt om 8 uur en ik wil eigenlijk zo snel mogelijk vertrekken dan maar zonder ontbijt. De weg is nat van de regen, nog een wonder dat we nu tussen de buien door naar Amahai kunnen rijden. De ojekrijder rijdt verschrikkelijk hard en mijn verstand op nul zetten kost me meer moeite dan anders. Ik zeg er niks van, als het goed is zijn we binnen tien minuten in Amahai. Onderweg besluit ik vandaag ook maar gewoon met de Ramadan te beginnen. De speedboot naar Tulehu op Ambon ligt al klaar en ik koop een ticket ekonomieklasse voor Rp 91.000, behoorlijk aan de prijs voor Indonesische begrippen. Rondom het loket is het was lastig lopen, behalve mensen lopen er ook geiten die hier en daar `wat verspreid hebben` Het valt nog niet mee om mijn bagage aan boord te krijgen. De loopplank is een roestvrijstalen loopplank waar je vroeger aanrechtbladen van had met `treden` die spekglad zijn en er staat veel water in. Maar ik krijg hulp van een aardige meneer die overigens de rest toeschreeuwt dat ie het schandalig vindt dat er niemand is die `mami` even helpt. De overtocht zelf vergeet ik maar liever zo snel mogelijk. Maar goed dat ik die ochtend begonnen was met puasa want ik had mijn eten nooit binnengehouden. De boot maakte behoorlijk water op de grijze en grauwe zee met schuimkopgolven. Ook hier kermisattractie. Dus zoveel mogelijk achterover liggen, me koest houden, hoofdtelefoon met mp3 en hopen dat die anderhalf uur snel voorbij zijn……. Aangezien iedereen in Indonesie altijd tegelijk naar buiten wil is het bij het uitstappen weer een gewring en gedring en wacht ik maar rustig af tot de stroom een beetje normaal wordt. Mijn bagage is me al letterlijk uit handen genomen en zo te horen is het vervoer naar Ambonstad ook al geregeld. Ik heb een taxi, eigenlijk niet de bedoeling maar dat heb ik wel verdiend na die anderhalf uur goyang terus…….Hoef ik ook niet te hannessen met overstappen op de Mardikaterminal en kan ik rechtstreeks naar mijn bestemming. Ik had in Amahai al gebeld en mijn `vaste kamer` in Ambon stad is al klaar.

Ongelooflijk maar hier stralende zon en blauwe luchten. Op weg naar de stad even langs het Pelnikantoor. want ook op afstand ben ik voor `jullie` actief met het reserveren van kamers, boten en tickets, haha…….
Stralende zon betekent ook hot in Ambon en zo midden op de dag valt het niet mee om niet te mogen drinken. In Ambon Plaza is het verschrikkelijk druk, veel dadels in de supermarkt veel aanbiedingen. Mensen kopen vanalles. Niet alleen eten maar ook luxere spullen voor het huis, nieuwe kleren en cd´s ik ben niet de enige…….Het is een beetje vergelijkbaar met kersttijd in Nederland. Juist omdat de moslimhelft - in Ambon zal het ongeveer fifty fifty zijn denk qua verdeling moslims en christenen – overdag niet eet zijn de ogen groter dan de buik en de verleiding om juist eten te kopen voor straks heel groot. Ik koop voor mezelf een paar nieuwe slippers eindelijk een model gevonden die ik leuk vind en ze die ook nog in mijn Indonesische maat hebben, 41!!!!!!! Grrrrrrrrrrr.
Intussen ook een ticket gekocht voor Ternate voor maandag 24 augustus. Ik vlieg met Trigana, geen andere keuze. Maximaal incheckgewicht is 15 kilo dus ik zal een beetje creatief moeten zijn. Maar, het leuke is dat elke kilo extra Rp 15.000 kost. Dat gaat toch ook nergens over……

Rond half 7 buka puasa met ikan bakar. Ach het leven is zo slecht nog niet…..
In de avond zit de moslimgemeenschap thuis of in de moskee het is veel minder druk op straat. Veel kooroefeningen in de kerk. Mooi toch dat dit samen gaat met puasa. Misschien maar eens vroeg slapen. Ben doodmoe maar dat is normaal de eerste week vasten. Verder ook niet extra´s meer gegeten behalve de mangistan. Wel veel drinken vanavond, water, teh botol en sinaasappelsap maar die sinaasappelsap heeft een mottenballensmaak dus gaat rechtstreeks naar de gootsteen…… Selemat tidur.
...........................................................................................................................................................

Zondag 23 augustus

5.00 uur Ontbijt met 2 dadels,die waren nog over van gisteren………. Drinkyoghurt, een 600 ml fles aqua met extra joss en multivitamine en 2 ginsengcapsules. Daar moet ik het mee doen tot vanavond half 7. Eerst nog maar even slapen…..
Het is lekker rustig op straat vandaag, zondag toh. Strand bewaar ik wel voor Ternate, Tidore of Halmahera. Mij te druk in Natsepe of andere Ambonese stranden op zondag. Moet mezelf streng toespreken om geen cd´s meer te kopen, maar met een stuk of 20 nieuwe aanwinsten kan het onderhand ook wel. Dat streng toespreken is vooral dat ik er echt geen gewicht meer bij kan hebben voor de vlucht morgen naar Ternate. Dus alle Malukuachtige dingen moet ik straks maar op Ternate kopen.

Over gewicht en andere fysieke bijzonderheden, wat mijn kleur betreft zou je zeggen dat mijn vakantie er bijna op zit. Ben echt al behoorlijk hitam maar heb gelukkig nog ruim 3 weken te gaan. Mijn haar is lichter dan me lief is en begint een rare kleur te krijgen en om gewicht kwijt te raken zijn er bij mij altijd drie V´s voor nodig Vakantie, Verliefd en Vasten. Nou ja twee V´s heb ik alvast te pakken. Verder weer eens zo stom geweest om iemand mijn telefoonnummer te geven. Kreeg straks een sms`Where are u now. I hope we still on relationship` Ik zeg toch steeds dat Minou op het vrouwtje lijkt…… En, nee dit wordt niet V nummer 3!

Over een goed uur mag ik weer eten. Morgenochtend om 5 uur al naar het vliegveld voor de vlucht die via Sanaa naar Ternate gaat.

De volgende `aflevering` komt uit Ternate..

groeten
Anne Mieke




Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

peewan
Gebruiker
spacer line
 

Hallo Anne Mieke,

Amertha Dana is een goede verhurder. Made is de eigenaar : 08123806752.

Salam dari Geertruidenberg, Peter en Ayu.



margriet
Gebruiker
spacer line
 

Hoi Anne Mieke

Wil hier toch wel even kwijt dat ik geweldig geniet van je verhalen,ik hop dat je er nog veel post Emoticon: Yes!

Nog een hele fijne vakantie(wat nog rest) gewenst.

Margriet



Milani
Gebruiker
spacer line
 

De ginseng capsules werkt het echt en geeft het meer energie?

Dacht altijd dat dat een mannending is. Emoticon: Frustrated

Wil jij mij er wat meer over vertellen?



senior
Gebruiker
User icon of senior
spacer line
 

Ginseng? Natuurlijk werkt het...als je er in gelooft. Schijnt meer energie te geven, net zoiets als red bull dus, maar dat is niet meer dan een opgepept suikerwatertje met een smerige geur en smaak.
Ginseng is iets natuurlijks dus zal het ook geen kwaad kunnen, hoewel ik denk dat je je geld beter aan iets anders kunt uitgeven.


hati hati, pelan pelan

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ternate, 26 augustus 2009

Voordat onderstaande gelezen wordt, Ik heb vandaag veel stress gehad omdat ik sinds vanmiddag wist dat Minou kwijt was.
Dat is echter niet het enige. Toen vanmiddag de zoveelste ojek/ bemo recht op me afgereden kwam maar vooral toen iemand voor mijn voeten op de grond spuugde was het klaar. Ik wil hier zo snel mogelijk weg.
Dat zal nog heel wat voeten in aarde hebben omdat men mij een ticket heeft verkocht zonder erbij te vertellen dat het een Promo is dus niet wijzigbaar. Hiervoor moet minimaal een code op het ticket staan en dat kon ik nergens vinden. De dame wees me op de prijs als bewijs. Dat werkt zo niet zei ik en vertelde erachteraan dat ik zelf enige tijd in de reisswereld heb gewerkt. Enfin eerst ging het niet, toen was de vlucht vol, de volgende dag geen vlucht want deze vloog maar 4 keer per week en a.s. zaterdag zou ik mogelijk alsnog kunnen vertrekken, tenminste als het ticket alsnbog geupgrade kan worden. Zo niet dan zit er niks anders op dan een nieuw ticket te kopen. Dat was vanavond 18.00 uur. Morgenochtend om 9 uur opnieuw naar het reisbureau.Erg onprofessioneel personeel hier....

..............................................................................................................................................................
Ik ben nu twee en een halve dag in Ternate maar ik weet het niet…
Alweer een ander stukje Indonesië. De aanvliegroute was prachtig met allemaal groene bulten en kleine gekleurde vlekken die de dorpen moesten zijn. Een stop gemaakt in Sanana op het eiland Sulabesi van de eilandengroep Sula, van het model superprovinciaals.
Het eiland Ternate is eigenlijk een vulkaan met wat bebouwing langs de kust. De vulkaan is altijd aanwezig, en ik heb ´m tot nu toe nog niet wolkeloos gezien. Ook de bergen van Tidore aan de overkant zijn altijd aanwezig. Heb tot nu nog geen helder moment gehad in letterlijke zin, het is steeds of zwart, of bewolkt, geen mooie blauwe maar grijze zee zoals bij ons in Nederland vaak, de bergtoppen voortdurend in wolken gehuld. De zee is zo grauw en grijs dat ik mij afvraag of ik eigenlijk wel naar Halmahera, zelfs naar Tidore zal gaan. Boten naar Halmahera blijken alleen voor de middag te gaan omdat bekend is dat de zee daarna erg wild en gevaarlijk kan worden maar ook in de ochtend ziet het er niet goed uit. Ook terug van Halmahera wordt er na de middag weinig risico genomen. Ik weet het niet. Ik heb het sowieso niet op water en boten maar ik heb op mijn reizen door Indonesië al heel veel overwonnen omdat ik anders de dingen niet zie ik graag had willen zien. Maar er zijn grenzen. Als ik echt niet goed bij voel dan doe ik het niet.

Ternate stad is een miniuitvoering van Ambon maar veel minder gezellig en zo mogelijk nog smeriger met onmogelijke betonnen bouwsels. Hier ook niet de muziek van Ambon hoewel deze hier wel verkocht wordt hetzij veel minder.

De eerste dingen die opvallen zijn de vele, ontelbare kraampjes langs een flink deel van de Jalan Pahlawan die parallel loopt met de zee. Vol met voornamelijk zoetigheden in alle kleuren en allemaal met foute calorieën. Ook andere snacks zoals perkedel jagung, lemper, ikan bakar op een stok. Alles in het teken van Ramadan denk ik gezien de tentdoeken eromheen die ernaar verwijzen. Het is al een tijd geleden dat ik met Ramadan op eilanden zoals Java of Sumatera was maar ik kan mij niet herinneren dit ooit gezien te hebben. Die zoetigheden zijn allemaal wel typisch Indonesisch maar de exorbitante verkoop in deze tijd toch wel naar Marokkaans-Algerijns Arabisch voorbeeld.

En wat nog meer typisch is voor Ternate. De hotels hier zijn ronduit goor van het ergste soort, zo goor dat je de smerigheid nog niet in je slaap kwijt bent volgens mij. Ik had er bij aankomst drie bekeken en ben uiteindelijk in zo´n beetje `top of the bill` hotel ingecheckt tegen een prijs dat niet helemaal in mijn budget past maar ook weer niet onoverkomelijk. Echt, al die andere…… Als de buitenkant al smerig en kapot is dan belooft de binnenkant al helemaal weinig meer. Nou dat klopt als een bus. De afgebladderde verf, de sinds de oplevering nooit meer schoongemaakte muren bespat met vloeistoffen van alle mogelijke aard en herkomst ook die je niet wil weten, de kapotte tegels, ´aan elkaar geplakte´ kranen, de ´vorig jaar ooit´ gewassen lakens, de opgehoopte viezigheid met resten van kakkerlakken, de badkamerputjes met haren van 100 gasten geleden……..Ik heb airco´s zien hangen die volgens mij gevaarlijker zijn om iets op te lopen dan de Mexicaanse griep, malaria of wat dan ook. Al had dit hotel mijn dagbudget gekost dan had ik nog niet in een van die andere varkensstallen willen slapen. Dit is trouwens iets wat voor geen meter rijmt met islam waar reinheid juist een voorwaarde is. En islam is hier aanwezig voor mijn gevoel voor 100%!

Dan, jawel weer eentje, een missie in Ternate stad. Een vriend heeft hier vroeger gewerkt, 14 jaar geleden! `Garuda minimarket, makkelijk te vinden, vraag maar aan de mensen, in het centrum in een pertokaan, lantai 2….` stond in de sms. Grapjas! Ik kon wel merken dat ie inderdaad hier in geen 14 jaar meer geweest was. Toen was Ternate inderdaad waarschijnlijk nog een dorp. Niet dat het hier zo groot is. Tenslotte maar weinig plek hier onderaan de berg. Tja, Indonesië verandert waar je bij staat of in elk geval elke drie, vier maanden dat ik er weer terugkom. Het stikt hier dus van de winkels met twee verdiepingen in Ternate. Maar ik zou Anne Mieke niet zijn als ik het niet zou vinden……Twintig minuten heeft het geduurd denk ik. Niet helemaal meer in dezelfde staat, het vroeger pand is jaren geleden gedeeltelijk afgebrand. Nadat ik ter plekke life contact heb via de telefoon had met mijn vriend bleek ik inderdaad op de goeie plek te zijn. Er zijn nog mensen die ´m kennen van die tijd. Ik spreek met de eigenaar af om de volgende ochtend terug te komen om foto´s te maken zodat ik van buiten ook bij daglicht kan fotograferen. Trouwens deze vriend vertelde mij ook dat er op Ternate relatief vaak aardbevingen zijn. Tot nu toe nog niks gevoeld….

Een ander ding dat hier ook opvalt is de hoeveelheid vuurwerk die wordt verkocht, ik neem aan voor het Suikerfeest straks. Dat maakt het levensgevaarlijk ´s avonds omdat jongelui voortdurend bezig zijn met vuurwerk af steken, het liefst midden op straat, het liefst vlak voor mijn voeten als ze de kans krijgen. Ook kinderen van nog geen 10 jaar steken vanalles af. Dat stuk met het vuurwerk loop ik niet meer ´s avonds.

Toen ik gisteren wat boekenwinkels binnenliep viel me de hoeveelheid aan boeken over de Islam op, refererend naar de Koran, romans, over Jihad, het vraagstuk Christendom versus Islam, west en oost Samenwerken of negeren. Ook allerlei dagelijkse dingen met een link naar de islam. Van de drie boekenwinkels die ik heb bezocht was gemiddeld 75% van de boekenvoorraad Islamgerelateerd. Ik ben geďnteresseerd in astrologie en in Indonesië zoek ik ook altijd boeken hierover. In GEEN van de drie winkels werd dit verkocht en als ik het goed heb zou dat wel eens kunnen zijn omdat de Islam astrologie niet erkent/accepteert. Tenminste dat is mij ooit verteld.

Ik vind het hier geen omgeving voor een vrouw alleen althans niet voor mij. Vanochtend liep een andere toerist zo te zien rond de 30 zo´n 20 meter op mij vooruit. Ik constateerde meteen het verschil. Daar wordt toch veel minder tegen geschreeuwd, toegeworpen dan tegen mij. Het spreken en daarmee ook het verstaan van een taal is niet altijd handig. Het is erg genant voortdurend over straat te lopen en te horen dat mensen over je praten, vaak in respectloze zin. De afkeurende blikken vind ik ronduit verwerpelijk. Toen ik gisteren in een schoenenwinkel wat rondkeek begon een man in het wilde weg met mij een gesprek over Osama Bin Laden……… Ik ben er niet op ingegaan. Geen leuke of wat meer inhoudelijke gesprekken met mensen hier zoals bijvoorbeeld op Ambon of west Seram en een half jaar geleden op Kei. Alleen de eerste avond met buka puasa was ik in een restaurant. De restaurants zijn overdag allemaal gesloten en gaan rond het Maghrebgebed open. Er zaten alleen maar mannen maarja ik heb nu eenmaal geen andere keuze dan buiten te eten…… Ik weet niet of ze nou verrast waren of het juist de normaalste zaak van de wereld vonden dat ik meevast. Het eten was wel heel erg lekker, de vis met kaneel en kruidnagelen waarvan hier genoeg voorhanden is. Maar echte gesprekken krijg ik hier toch niet. Ze zijn voornamelijk geďnteresseerd wat ik in godsnaam op Ternate kom doen of gaan ervan uit dat het voor zaken is. Dus maar weer dezelfde plaat afgedraaid.

Sommige dingen die de normaalste zaak van de wereld zijn gaan bij mij maar moeizaam zoals de straat over steken….. Ja, je zou zeggen waar heb je het over. Nou ben ik niet bang in Indonesië om drukke straten over te steken waar het gemotoriseerd verkeer altijd voorrang heeft en de voetganger geen enkel recht heeft. Maar net als Indonesiërs moet ik soms ook aan de overkant zijn en dat doe je door snel te reageren met je hand te zwaaien dat ze de snelheid een gemiddeld. Ik wacht een goed moment af, totdat ik voor de zoveelste gespot wordt door een ojekrijder die soms regelrecht op me afrijdt of de zoveelste angkot die zo langzaam rijdt en intussen al tig keer geschreeuwd heeft dat ik maar vooral in moet stappen met als gevolg dat er een ophoping van verkeer achterop komt inclusief nieuwe aanklots, en jawel het liedje weer van voor af aan begint. Of ik nou niks zeg, doe alsof ik gek ben of ze toeroep dat ik geen angkot of ojek hoef…….. het is tegen dovemansoren gezegd. En dan word ik af en toe zo baldadig dat er niks anders opzit dan maar gewoon de straat over te steken een denkbeeldig kruisje te slaan en al springend tussen de auto´s, ojeks en angkots door naar de overkant kom, met alle, vooral luidruchtig commentaar van dien natuurlijk. En zebrapaden, iedereen die vaker in Indonesië komt weet het, die zijn er alleen voor de sier…..Sterker nog, volgens mij weten de meeste Indonesiers niet eens warvoor de bedoeld zijn.

Ik heb inmiddels voor mezelf besloten dat ik niet meer in dit seizoen naar Maluku ga. Bij het Malukugroen hoort het turquoise van de zee rondom de eilanden, blauwe luchten, brandende zon en zinderende hitte. Ook heb ik het gevoel dat het zuiden van Maluku mij toch meer past.

Ik ben gisteren laat in de middag het hotel in gevlucht door al het geschreeuw en het kasargedrag van veel mensen en kwam pas tegen 20.00 uur weer naar buiten maar eigenlijk alleen omdat ik honger had. Bovendien is het om die tijd, zo´n 5 kwartier na het breken van de vasten niet overal zo druk in de warungs. De beste tijd om buiten te zijn is tussen half 7 en kwart over 7. Rond half 7 is iedereen vooral bezig met het verbreken van de vasten, er mag weer gegeten, gedronken en gerookt worden en dan hebben ze geen tijd voor mij, gelukkig. En net na kwart voor 7 is iedereen of in de moskee of thuis aan he eten en is het rustig op straat. Helaas zijn er dan ook geen of weinig winkels open….. Die beginnen weer rond een uur of 8. De not done uren zijn vooral tussen half 6 en half 7 als werkelijk iedereen maar dan ook iedereen door elkaar krioelt en met hongerige magen en dorstige monden er nog vanalles gekocht moet worden. Een compleet gekkenhuis. Er wordt vanalles aan snoep, koek en zoete drankjes gekocht. Kinderen krijgen zo ongeveer als wat ze willen aan speelgoed. Na half 8 als het echt donker is begint het geknetter van het vuurwerk weer. De meeste mensen eten niet eerst gewoon om kwart voor 7 maar beginnen met een zoet drankje, koekjes, snacks, es campur of een sigaret en eten pas echt, nasi dus tegen een uur of 8, 9. Ik eet gewoon om kwart voor 7 want eerst koek met drankjes en dan eten is voor mij de omgekeerde volgorde. Voordeel vooral in padangrestaurants is dat het eten allemaal net gekookt is.

Volgens mij is mijn teleurstelling zelfs in mijn schrijfwijze terug te vinden. Het maakt me een beetje depri. En als er dan ook nog ratten haast over je voeten schieten dan wordt de mood er niet beter op.

Voor regen ga ik wel naar Sumatera met de echte regenbuien. Voor orthodoxe islam kan ik net zo goed op Lombok terecht. De houding van de mensen maakt ook dat ik een beetje op mijn hoede ben om een ojek voor een dag te huren. Ik had de eerste dag ´s avonds een ojekrijder die echt aardig was en zijn best deed om een internetcafé te vinden maar ze waren allemaal dicht. Ik weet inmiddels dat de internetcafés gedurende Ramadan van ongeveer 18.00 tot 21.00 uur gesloten zijn. Maar goed die ojekrijder kon ik nu natuurlijk nergens meer vinden.

Vanochtend naar het kraton geweest en eindelijk de gehoopte blauwe luchten. Maluku heeft 4 sultanaten Ternate, Tidore, Jailolo op Halmahera en Bacan. In het gehele land zouden er meer dan 100 zijn werd mij vanochtend verteld maar ik kan er geen 100 bij elkaar verzonnen krijgen eerlijkgezegd. Het kraton ligt op een mooi wat hoger gelegen punt met uitzicht over de zee en precies in het midden voor de vulkaan. De sultan zelf is net een paar dagen geleden naar Jakarta vertrokken en komt tegen het einde van de Ramadan weer terug. Da´s raar half Indonesië gaat pulang kampung maar deze sultan doet het omgekeerde. De tuinman nam me mee naar de achterkant van het paleis waar ik foto´s mag maken van de buitensalon. Ja ik weet ook niet hoe je zo´n ding noemt. Het is eigenlijk een relaxverblijf voor de familie met veel bankstellen en kroonluchters…… maar zonder muren dus in de openlucht. Da´s eigenlijk ook wel een idee voor straks in Indonesië, gewoon een tweede huiskamer buiten.

De twee kilometer naar de stad ben ik teruggelopen langs de boulevard en de markt. Toevallig een paar sandalen kunnen vinden in de gewenste maat voor Rp 65.0000 ; dan is het ook niet zo erg dat ze maar een paar maanden meegaan. En, het was te verwachten, boven op de tenen gestaan van een winkelbediende. Moeten ze me maar niet op mijn hielen zitten. Westerlingen lopen meestal iets harder dan Indonesiërs en zijn in hun bewegingen ook sneller. Ja en dan kan het gebeuren dat de sloffende dame vlak achter mij niet snel genoeg mijn bewegingen kan volgen. Ik heb overigens gisteren maar eens gevraagd hoe het toch komt dat toeristen, bules, whatever altijd op de voet gevolgd worden in winkels en Indonesiërs zelf met rust gelaten worden. U raadt het al, geen antwoord!

Vanmiddag naar het reisbureau om wat tickets op te halen want in de wetenschap dat het nu puasa is maar beter wat verder van te voren plannen. Ik heb trouwens voor volgende week een ticket met Garuda Makassar-Denpasar tegen de superprijs van Rp 465.000 pp. Da´s toch heel goed he.
En over vliegen gesproken, heb tot nu toe 7 verschillende maatschappijen ´versleten´; Mandala, Lion Air, Batavia, Sriwijaya, Trigana, Express Air, Garuda. Tot Bali straks in totaal 9 binnenlandse vluchten. Er komt er minstens nog eentje bij dus ik zal denk ik het aantal vluchten van een half jaar geleden van 17 stuks! niet ga overschrijden.
Het reisbureau stuurde me een sms om de Garudatickets om 6 uur op te halen. Toen ik er om kwart voor 6 was, was het kantoor gesloten. Puasa, zeiden de buren dan zijn ze al om half 6 dicht. Oh ja, nou volgens mij hebben ze dit toch zelf geschreven. Even later werd er een medewerker van het kantoor ergens vandaag geplukt die met een envelop kwam.
Morgen toch maar eens poging doen om een rondje Ternate te maken dus maar hopen dat we een zonnige dag hebben.

Morgen dan het vervolg van het te wijzigen ticket naar Makassar. Maar het allerbeste nieuwe van zojuist is dat Minou terug is......

Anne Mieke



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Yogya-Bali
Gebruiker
User icon of Yogya-Bali
spacer line
 

Sorry, maar je moet ook niet op Ternate blijven rondhangen. Oversteek naar Tidore is maar een half uurtje. Veel "landelijker" en leuke dorpjes op weg naar Soa-siu. En dan natuurlijk Halmahera. Even met de ferry oversteken en dan de bus naar Tobelo (en Galala) nemen......prachtig gebied. Is ook het meer christelijke gedeelte en minder hostile . De hostility is echter een overblijfsel van de religieuze burgeroorlog op Maluku, en geen "eigenschap" van de Ternatanen. Je merkt het zeker hier in het noorden, zeer argwanend (maar ook enigszins begrijpelijk).



Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ternate, Vrijdag 28 augustus

Vanavond last night in Ternate en ik ben er niet rouwig om. Er zijn hier vast mooie dingen te zien maar allereerst, ik had het al geschreven is het weer niet geweldig. Zo was er gisteren harde wind en dat was op zee goed te zien en een oversteek zag ik gewoon niet zitten.

Veel tijd kwijt geweest aan het omboeken van het ticket. Ze hadden mij niet verteld dat het om een Promo ging dus niet wijzigbaar. Ik heb het ticket binnenste buiten gekeerd maar er was met de beste wil van de wereld niks te vinden over non endorsable of refundable. Het enige wat er op stond was non transferable wat betekent dat het niet overdraagbaar is aan een ander persoon. Hele discussie op het reisbureau. Volgens het personeel kon je dat aan de prijs zien. Nou volgens mij werkt dat niet zo er hoort toch nog echt iets op te staan. Ik had als bewijs maar een paar tickets van Lion Air en mandala meegenomen waar dat gewoon wel opstond. Wat dat aangaat is dan een electronisch ticket helemaal beter omdat daar niet alleen twee woorden opstaan, die voor veel mensen niet eens iets zeggen. Enfin ze hebben twee keer Express Air moeten bellen. Misschien had het reisbureau een ander biljet moeten gebruiken en uiteindelijk werd het ticket geüpgrade en kan ik tegen een bijbetaling morgenvroeg vertrekken naar Makassar.

Ik weet dat er hier mensen zijn die wellicht andere ervaringen hebben met Ternate, maar de combinatie seizoen, moslimgebied, Ramadan en alleenreizende vrouw is gewoon geen goeie hier. Degene die hier ervaring hebben zijn als mij niet vergis of mannen of koppels, neem maar van mij aan dat dat een verschil maakt. Ik ben daar heel gemakkelijk in, volgende keer beter, of helemaal niet meer, dat zie ik nog wel. Dat is ook het voordeel als je een langere vakantie hebt.

Gisteren tegen zonsondergang met een rose drankje (ik heb M150 met susu Soda Gembira ontdekt….!’ En een stuk koffiecake met geraspte kelapa naar de boulevard, wachten op de sunset die overigens aan de andere kant ondergaat en de sirene……………. Wel grappig dat iedereen tegelijkertijd begint te eten, drinken en roken. Dat andere natuurlijk niet aan de boulevard…..! Het geeft toch een stukje verbondenheid en als je overdag verder niemand ziet eten of drinken dan heb je zelf die behoefte ook niet. Ik drink vooral ´s avonds heel erg veel aqua, jus jeruk van Buavita (waar anders een flinke slok wodka in zit…..), teh botol van Sosro (er is nu een light variant, niet met zoetmiddel maar gewoon minder suiker) en af en toe chocolademelk of zo´n koffiedrankje van Nestlé. Om toch voldoende vocht binnen te krijgen. Ons `systeem` is toch wat anders dan die van de Indonesiërs die in deze hitte geboren zijn. Door dat veel drinken natuurlijk ook vaak wakker ´s nachts. Ramadan is niet echt goed voor de nachtrust maar dat is het voor niemand hier. Iedereen is tot heel laat op en er om 4 uur, max half 5 weer uit. Met het verschil dat hier de mensen overdag slapen maar dat heb ik nooit echt goed gekund. Is ons leven in Nederland ook niet naar. Dus door die vele keren wakker dan ook maar meteen weer drinken en v o o r 5 uur mijn fles Aqua met extra Joss, ik eet niets ´s ochtends. Heb er behalve de eerste dagen ook niet echt last van. Als het warm is heb je sowieso niet zo snel honger. Als het vocht dan in de loop van de dag helemaal verdampt en de laatste stralen geel................! ja dan wordt het wel weer tijd dat het kwart voor 7 wordt. Na 6 dagen is mijn maag wel een beetje gekrompen. Hier bij het padangrestaurant hebben ze lekkere sop kambing met sotoachtige bumbu´s, beetje rijst erbij, groenten, vooral groenten zie ik mensen hier tijdens Ramadan weinig eten) en een stukje vis. Later op de avond terug van het centrum een stuk watermeloen of mangistan, rambutan (maar da´s een beetje zoet) hooguit nog een handje cashewnoten. Heb af en toe ook wel zin in een durian maar een zo´n ding is echt veel en veel te veel, bovendien zal mijn hotel er niet blij mee zijn als het al niet verboden is….

Gisteren ook een klein toko en tawarincident. Had van de week een jurkje gezien, beetje te modern voor begrippen hier in een boutiqueachtige winkel (stel je daar niet al teveel bij voor) Prijs Rp 170.000. Nog even nadenken. Ging gistermiddag nog even terug om te kijken of ik het nog steeds mooi vond, prijs Rp 185.000……..! Da´s raar. De dame focuste op het prijskaartje, ik zag niks maar zij zag er Rp 185.000 in. Ik zei dat het van de week nog Rp 170.000 was. Geen reactie. Enfin, gisteravond toch nog maar even terug nu Rp 285.000!!!!!!!!! Nou weet ik niet wat ze allemaal aan het doen waren maar die is volgens mij verkeerd om, ze hadden er Rp 100.000 bijgeplakt. Boleh tawar zei ze nog. Ja dat denk ik ook wel zei ik als je er eerst 100 bovenop zet. Of de dame was echt dom, begreep het niet, na een paar minuten realiseerde ik me dat ik een monoloog aan het voeren was. Geen communicatie. Ben maar weer gegaan. Vanochtend nog maar weer eens lang die winkel. Ik denk dat de dame van gisteravond op d´r sodemieter had gekregen want een andere vroeg of ik nog die groene jurk wilde hebben (ik was naar andere dingen aan het kijken’ Ja dat wil ik wel maar ik zei dat ze dan eerst maar eens moeten uitvinden wat nu de prijs is…. Nou die was Rp 170.000. En waarom gisteravond dan Rp 285.000? ….. soms moet je gewoon geen vragen stellen. Ik heb ´m uiteindelijk voor Rp 150.000 meegenomen. Nu nog door een sopje halen want nieuwe kleren hier…………. bah.

Mijn laatste cd´s hier gekocht met Arabische muziek, een Ramadan 2009 cd en Iwan Fals. De hit op dit moment is `Mari sholawat` een discoversie van Wali die vinden dat je beter kunt sholat (bidden) dan pacaran (met je meisje `lopen`)

http://www.youtube.com/watch?v=-3pTdKL9dLA

Hm……….iedereen zingt het wel keihard (leuke muziek) maar van de inhoud trekken ze zich niet zoveel aan. Ik dacht dat ik er veel meer had maar ik vind dat ik met 28 cd´s netjes gedragen heb deze reis.

12.45 Het is vrijdag en Ternate is uitgestorven. De meeste winkels zijn (even) dicht, de straten leeg de moskees vol. Op vrijdag preekt de imam, de mannen kunnen niet eens allemaal binnen en zitten op muurtjes, buiten in het gras of gewoon op straat. Maar zelfs tijdens het meest serieuze moment van de week kan ik niet onopgemerkt voorbijlopen. `Hey, miss, miss` wordt er gesist, daarmee ook de aandacht van overige moskeebezoekers afleidend. Ik vind dit heel vervelend maar kan er natuurlijk ook niks aan doen en loop maar zo snel mogelijk door.

Een paar uur later is alles weer `normaal` de winkels weer open en de verkoop van puasadingen in volle gang, overal weer muziek, knallen van vuurwerk en andere herrie. Het lijkt of ze hier wat aan mij gewend zijn geraakt, vandaar werd er in elk geval niet meer zo hard geschreeuwd, misschien omdat het vrijdag was.........=

Ik vlieg morgen met Express Air naar Makassar. Nu zou ik sowieso via Makassar gaan, alleen nu wat eerder. In Makassar volgende week een nieuwe afspraak, deel 2 van de serie Memories…… haha. Ben er morgen rond de middag. Eens bedenken wat ik nog allemaal kan doen in de `wachtkamer` Ik kan misschien wel naar Bira gaan maar dan denk ik pas maandag want Indonesië kennende is het strand daar op zondag natuurlijk mudvol met locals. We zullen zien.

gr
Anne Mieke



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

willemgeheim
Gebruiker
spacer line
 

Wat een mooi verhaal ik moet nog precies een maand wachten.......ben eigenlijk benieuwd waneer je terugkomt....



ibusas
Gebruiker
User icon of ibusas
spacer line
 

Wat een mooi verhaal ik moet nog precies een maand wachten.......ben eigenlijk benieuwd waneer je terugkomt....

Hee Willem:

Kijk maar snel bij Tips en Tricks
Emoticon: Yes!



Plaats een reactie op dit onderwerp

Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
 Gesponsorde links

© indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2018
Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

71,435,702 pageviews Een website van indahnesia.com