Mijn schoonmoeder hebben we gisteren naar het ziekenhuis moeten brengen.
Een gelovige mens die elke dag bid, en zelfs een Indonesische boek leest dat heet Ziarah Batin 2007.
Wat daar in staat weet ik niets van, want ik kijk er niet in, en mijn bahasa is niet zo goed, dus daar begin ik niet aan.
Kijk ondanks haar bidden heeft ze wel een eigenwijs karakter.
Ze is gevallen, hier in huis,en is daardoor met een rugwervel,fractuur het is gebroken onderaan, nu in het ziekenhuis beland.
Daar bleek later dat ze nog een long embolie heeft.
Even in het kort
Ze ging aan het demonteren een half jaar geleden, en kreeg daarvoor medicijnen.
Die sloegen wel aan, haar verwardheid werd minder, maar ze hoorde als maar stemmen, uit Indonesië, waardoor we haar met haar dochter mee lieten gaan, naar Indonesië.
Die was hier om mijn 65 verjaardag te vieren
Ze heeft daar verschillende dokters gehad, en kreeg daar medicijnen die ook goed werkte.
Ze is daar een half jaar gebleven, en is door mijn vriendin opgehaald.
Ik was in Oostenrijk toen ze in de keuken is gevallen, en wat daarna heeft afgespeeld, zal nog naklinken bij een ziekenhuis die haar naar huis stuurde toen mijn vriendin aanklopte bij de Spoedeisende hulpdienst van ziekenhuis, Den Bosch.
Ze keken er even naar, en voelt even naar de rug, en dat was het dan.
Het gebeurde buiten de regulerende tijd om naar een dokter te gaan, en de dokterpost kon zij niet vinden.
Mijn vriendin voelt het aan als een verborgen discriminatie omdat ze een andere kleur hebben.
Ik ben terug gekomen, en ben toen met haar naar de dokter gegaan, die schrok van haar,hoe ze liep, en zag al gauw dat er niets van klopte, van die diagnose bij die ziekenhuis.
We zijn toen naar een andere ziekenhuis gegaan naar de eerste hulppost.
Toen werd er van alles aangesloten ze kreeg zuurstof toegediend, hartfilmpje gemaakt, bloed onderzoek gelijk alles werd met haar gedaan een scan ze zou een MRI onderzoek krijgen, dat plots niet door ging, maar ze werd wel opgenomen.
En nu lig ze in het ziekenhuis, ondanks heer bidden, ondanks haar leven voor de kerk te geven, ondanks alles zal ze dit moeten meemaken.
Ook ondanks haar eigen wijze mannier van leven.
Zelfs toen ik haar verbood, uit de auto te stappen, toen ik een invalide karretje ging pakken, liep ze schuivend naar de draaideur.
Daar kon ik ze nog net voor behoeden, ja probeer daar maar eens tegen op te komen.
Ik hoop dat ik nooit zo eigen wijs word als wat sommige op die leeftijd hebben.
En als ik dement word mogen ze me een spuitje geven, en mij toevertrouwen aan de gas oven van het crematorium .
Ondanks het bidden, en geloven van mijn naaste.
Mag ik daarvoor ook begrip hebben.
Het is mijn keuze, en ik laat niet toe door hen die met een bijbel of koran in hun hand alles zich eigen permitteren.
