Met de hygiëne in Indonesië is het in onze westerse ogen droevig gesteld,
als je als bule naar Indonesië gaat is het welhaast onvermijdelijk dat je hier of daar tegen een bacterie oploopt en dat je een innige band opbouwd met de closetpot.
Wat overigens niet wil zeggen dat Indonesisische mensen vieze mensen zijn, het tegeldeel zelfs, de lichaamsverzorging van het gros van de Indonesiërs kunnen wij als Europeanen vaak een puntje aan zuigen.
Twee maal mandiën per dag is heel normaal, waarbij ik op moet merken en dat heb ik al eerder geschreven dat ik nog steeds van mening ben dat mandiën met warm water veel beter is als met koud water.
Het bekende verhaal, de poriën van een warm lichaam sluiten ogenblikkelijk als ze in aanraking komen met koud water, wat er in zit, zit er in en kan er niet uit, met warm water openen de poriën zich zodat transperatievocht weg gespoeld wordt.
Zeker in de angkot merk je regelmatig dat iemand enorm naar verzuurde transpiratie ruikt, en dan druk ik mij netjes uit, terwijl het wel haast zeker is dat die gene twee keer per dag een aria in de kamar mandi staat te zingen.
Wat de hygiëne betreft, hoor je ook vaak Indonesische mensen klagen over sakit perut, laat staan bule met zijn steriele leventje hier.
Een lekkere ayampoot in een warung die er niet uit ziet durf ik gerust te eten, maar wel voor het eten even de pan in en alle bacteriën dood laten sudderen.
Het tandenpoetsen werd al even aangehaald, maar wat te denken van het bordje wat langs de straat met een bacteriënbrij wordt afgewassen, zeker in de niet touristische gebieden zijn hotels en restaurants een risico.
Hier in het westen is een keuken van een restaurant maar ook thuis volledig betegeld, gemakkelijk schoon te houden, dat is in Indonesië anders.
Een schoon aanrecht geplaatst tegen een betonnen muur is al een risico, immers het poreuze cement is niet goed schoon te houden.
Voor de Indonesiër zelf, is dat geen al te groot risico, hun lichaam is gewend aan bepaalde bacteriën en het afweersysteem draait zo`n bacterie ogenblikkelijk de nek om(zo niet sakit perut)
Voor een bule met zijn door het steriele leven verzwakte afweersysteem voor bepaalde bacteriën loert met ieder stukje eten in Indonesië een potentieël gevaar.
Ik denk dat als iemand wat langer in Indonesië verblijft dat hij wat meer weerstand opbouwd, maar dat kunnen de mensen die daar wonen beter beoordelen.
Het blijft oppassen geblazen, alles wat vlak voor het eten tot boven het kookpunt is verwarmd is in principe vrij veilig.
Ik zal in Indonesië nooit salad buiten de deur eten, daar ben ik twee maal keihard van naar de kloten gegaan, de slablaadjes worden met water(vol bacteriën) gewassen, dressing erop en klaar is Kees, nou je kan er dan maar beter gelijk immodium achter aan nemen, anders schijt je je na 3 uur leeg.
Thuis wassen we de sla met water uit de dispenser, geen last dus, nasi putih geen probleem, mits het van de zelfde dag is, staat het bij èèn of andere Padanger langs de weg al een dag of drie in de rijstwarmer, vergeet het dan maar, rijstwarmers hebben een geweldige temperatuur voor een bacterie, ze groeien als kool.
Ik denk dat Lotuz om deze informatie vroeg, we kunnen wel gaan zitten klissebissen over waar het wel/of niet schoon is, het devies is, oppassen en nog eens oppassen, niet alleen in Indonesië maar ook in andere landen.
Mijn advies: verdomd goed uitkijken wat je eet, bij twijfel niet eten, goede medicijnen tegen de spuitpoep meenemen.
In Indonesië is immodium vrij in de apotheek te verkrijgen, dit medicijn stopt alle darmactiviteiten, dus geen kramp meer en het naar de toilet lopen is afgelopen, buitengewoon gevaarlijk, want als je dit te lang in zou nemen zouden je darmen het kunnen verdommen hun dagelijkse activiteiten opnieuw op te starten(vandaar hier alleen onder doktersbegeleiding)
Mocht ik naar de kloten gaan, gebruik ik immodium voor ten hoogste twee dagen en vreet mij tevens te pletter aan de ouderwetse Norit, meestal heb ik het dan na twee dagen onder de knie.
(vrolijke noot) Vergeet na de grote boodschap niet ff achterom te kijken, het vieze bruin is veranderd in een prachtig product van de dropfabrikant Faam.
Groet Malam
PS. wat is het eigenlijk bacteries of bacteriën, ik verdom het om het in het woordenboek op te zoeken, dit om te voorkomen dat één of andere omhooggevallen Neerlandicus een brainwave krijgt om Malam om de oren te slaan t.a.v. zijn geschreven taal, wat ik bedoel is duidelijk, het aangeven van het juiste woord is voldoende.
). Ik vraag mij af hoe het eten op Bali is. Mijn vriend heeft namelijk een darmziekte en ik ben erg benieuwd hoe het gesteld is met de hygiene. Graag jullie reacties! Alvast heel erg bedankt! 
Groetjes! 
