|
|
|
|
|
|
|
Ik heb links en rechts is op internet gezocht, maar ik kom weinig tegen over de Raffles periode, Java onder Brits bestuur.
Ik begrijp dat dit maar 5 jaar heeft geduurd, is er oorlog gevoerd enz.
Ik kan er weinig van vinden alhoewel het toch wel impact heeft gehad, gezien het links rijden en de schooluniformen.
|
|
|
|
|
Raffles is de schrijver van een wereld beroemde botanische boek.
Kebun Raya Bogor is ook door hem aangelegd.
Daarnaast heeft hij de Nederlandse bureaucratie op de schop gezet (gemoderniseerd), en de privileges van de indonesische adel beperkt. 
|
|
|
|
|
|
|
En hij heeft mede de Borobudur ontdekt en blootgelegd.
De grootste bloem ter wereld werd naar hem vernoemd.
Omdat hij tevergeefs had getracht de Nederlandse invloed op Sumatra terug te dringen stichtte hij in 1819 op de zuidpunt van het Maleisisch schiereiland een vrijhandelspost, tegenwoordig Singapore genaamd.
|
|
|
|
|
|
|
|
Ya , Raffles had de bestaande Tumasik die opgericht werd door Sriwidjaja uitgebreid tot Singa Pura.
|
|
|
|
|
|
|
De Indonesische plaats Bogor heette in de koloniale tijd Buitenzorg, en was de residentie van de gouverneurs-generaal. In 1817 werd daar door Dr Caspar Georg Carl Reinwardt een botanische tuin, tevens proefstation, gesticht, 's Lands Plantentuin. In vijf jaar tijd wist hij er 900 verschillende planten bijeen te brengen. De paleistuin van de gouverneur-generaal grensde aan 's Lands Plantentuin, zodat het leek of beide gronden in elkaar overliepen.
Na de souvereiniteitsoverdracht werd het paleis in wat nu Bogor heette, de residentie van President Soekarno, en de Plantentuin werd omgedoopt tot "Kebun Raya".
[bewerk] Status
De Kebun Raya Bogor is nog steeds de meest vooraanstaande botanische tuin van Indonesië, met een oppervlakte van 87 hectare. Gelegen midden in het centrum van Bogor, is de plantentuin een belangrijke toeristische trekpleister in Bogor, en zelfs op geheel Java.
De Kebun Raya (Bogor) is thans een van de vier Kebun Raya Indonesia die onderdeel uitmaken van het Indonesisch Instituut van Wetenschappen. De overige drie tuinen zijn: Kebun Raya (Cibodas), Kebun Raya (Purwodadi) en Kebun Raya (Eka Karya).
[bewerk] Directeuren van de tuin
1817-1822 : Caspar Georg Carl Reinwardt (1773-1854).
1823-1826 : Carl Ludwig Blume (1789-1862).
1830-1869 : Johannes Elias Teijsmann (1808-1882).
1869-1880 : Rudolph Herman Christiaan Carel Scheffer (1844-1880).
1880-1910 : Melchior Treub (1851-1910).
1911-1917 : Dr. Jacob Christiaan Koningsberger (1867-1951).
1918-1932 : Willem Marius Docters van Leeuwen (1880-1960).
1932-1943 : Hermann Ernst Wolff von Wülfing (1891-1945).
1943-1945 : Takenosin Nakai (1882-1952).
1948-1951 : Dirk Fok van Slooten (1891-1953).
Buitenzorg vroeger
Buitenzorg nu
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
Volgens onderstaande gegevens is de tuin door Caspar Reinwardt gesticht.
Cenotaaf voor Olivia Fancourt
Toen in 1816 de Engelsen zich moesten terugtrekken en een nieuwe Nederlandse Gouverneur-Generaal (baron van der Capellen) benoemd werd, reisde in zijn kielzog mee de Duitse botanicus Caspar Reinwardt. Hij stichtte de botanische tuin. In 1820 werden er twee Nederlandse ornithologen begraven die vanuit Nederland waren aangekomen om in de tuin te werken, maar al snel na aankomst aan uitputting overleden. Zij heetten Kuhl en van Hasselt en waren de eerste bewoners van het kleine dodendorpje (42 graven) in de tuin.
Toen vanaf 1811 de Engelsen het gedurende 5 jaar voor het zeggen hadden op Java, woonde de jonge Luitenant-Gouverneur Thomas Stamford Raffles (1781-1826) er en hij liet enkele Engelse tuinontwerpers overkomen om bij de woning een tuin aan te leggen. In die tuin richtte hij een monumentje op voor zijn eerste echtgenote Olivia Marianne Fancourt die in 1814 overleed en in Batavia werd begraven. Het staat nog steeds aan de ingang van wat uiteindelijk een grote plantentuin van 60 hectare werd.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
|
Thomas Raffles
Thomas Stamford RafflesThomas Stamford Raffles (Port Morant, 6 juli 1781 – Baret, 5 juli 1826) was een Brits gouverneur-generaal van Nederlands-Indië van 1811 tot 1816.
1 Levensloop
2 Interesse in taal en cultuur
3 Bibliografie
4 Bronnen/noten/referenties
[bewerk] Levensloop
Raffles werd geboren aan boord van het schip Ann in Port Morant op Jamaica, als zoon van Benjamin Raffles. In 1795 werd hij klerk bij de Britse Oost-Indische Compagnie te Londen, waarna hij in 1805 naar Penang werd gestuurd, aanvankelijk als ondersecretaris en vanaf 1806 als secretaris. In 1809 werd hij door Lord Minto overgeplaatst naar Malakka. Toen Lord Minto in 1811 met een vloot naar Java vertrok, zeilde Raffles mee. De Britten veroverden Java en per 11 september 1811 werd Raffles tot luitenant-gouverneur van Java benoemd. Hij hervormde justitie en politie en het bestuurlijk stelsel, waarbij hij werd geadviseerd door Herman Muntinghe. Raffles werd per 11 maart 1816 opgevolgd door John Fendall.
Raffles keerde naar het Verenigd Koninkrijk terug en werd in 1817 in de adelstand verheven. Hij bezocht Nederland en besprak koloniale vraagstukken met Koning Willem I en minister Anton Reinhard Falck. In oktober 1817 werd Raffles door de Britten tot luitenant-gouverneur van Benkoelen benoemd. Hij probeerde tevergeefs de invloed van de Nederlanders op Sumatra terug te dringen.
Op 29 januari 1819 stichtte hij op de zuidpunt van het Maleisisch schiereiland een vrijhandelspost, die zich ontwikkelde tot het huidige Singapore. Raffles verliet de handelspost in 1823. Bij het eerste Sumatra-traktaat, het Verdrag van Londen (1824) stond het Verenigd Koninkrijk haar bezittingen op Sumatra aan Nederland af. Raffles raakte hierdoor zijn functie te Benkoelen kwijt. Hij overleed enkele jaren later op 44-jarige leeftijd te Londen.
[bewerk] Interesse in taal en cultuur
Raffles onderscheidde zich al tijdens zijn diensttijd in Penang door zijn grote belangstelling voor de taal en cultuur van de Maleiers. Vanaf 1811 richtte hij zijn aandacht op Java. Als hoofd van het Engelse bestuur mobiliseerde hij sterke informanten. Hij vestigde in Bogor een secretariaat en ontving daar aanzienlijke steun van Javaanse intellectuelen zoals de Panembahan van Sumenep, Natakusuma en de regent van Tegal, Aria Reksanegara. Ook kreeg hij regelmatig assistentie van de regent van Demak, later Semarang, Adipati Sura Adimenggala. Deze stond hem met zijn beide zoons terzijde als leermeester en vertaler. De meest getalenteerde van beide zoons, Raden Saleh, werd naar het College van Fort Williams in Calcutta gestuurd om zo snel mogelijk goed Engels te leren. Ook kreeg Raffles steun van Lt. Colonel Colin Mackenzie, die in opdracht van Lord Minto in heel Java Javaanse handschriften en ander materiaal verzamelde waarmee Raffles een volledig beeld kon schetsen van de geografie, de statistiek, de archeologie en de geschiedenis van Java.
Standbeeld van Thomas Raffles in SingaporeRaffles' standaardwerk The history of Java 1817, bestaat dan ook, anders dan de titel suggereert, uit veel meer dan alleen geschiedschrijving. Het is het eerste boek waarin land en volk in de ruimste zin van het woord beschreven zijn. Door Raffles' kritiek op het toenmalige gebrek aan degelijke kennis van het Javaans aan Nederlandse zijde vormde het ook een stevige prikkel aan Nederlandse bestuurders om middelen beschikbaar te maken voor de ontwikkeling van de Nederlandse Javanistiek.
Vanwege dit standaardwerk wordt Raffles vaak aangemerkt als initiator van de wetenschappelijke studie van de Javaanse taal- en letterkunde, geschiedenis en archeologie. Toch was hij geen pionier in de strikte zin van het woord. Hij had voorgangers van wier werk hij geprofiteerd heeft en tijdgenoten die met hem samenwerkten of bij hem in dienst waren.
[bewerk] Bibliografie
1813, A discourse delivered at a meeting of the Society of Arts and Sciences in Batavia 24-4-1813 (VBG VII, 1814, pp. 1-34)
1817, The history of Java, Londen, 2 delen
1965, Idem. Herdruk met inleiding van J.S. Bastin. Kuala Lumpur. Oxford University Press.
Voorganger:
Lord Minto Gouverneur-generaal van Nederlands-Indië
1811-1816 Opvolger:
J.F. Fendall
[bewerk] Bronnen/noten/referentiesBronnen, noten en/of referenties:
Beknopte Encyclopedie van Nederlandsch-Indië , 1921
J.S. Bastin, 1965, Inleiding tot Raffles' History of Java , herdruk 1965, Kuala Lumpur, Oxford University Press.
F. de Haan, 1935, Personalia der periode van het Engels bestuur over Java 1811-1816. BKI 92,1935:477-681.
J.J. Ras, 1992, De beoefening van het Javaans in Indonesië en Nederland. Rede uitgesproken op vrijdag 8 mei 1992 ter gelegenheid van het afscheid als gewoon hoogleraar in de Javaanse taal- en letterkunde.
D.E. Weatherbee, 1978, Raffles sources for traditional Javanese historiography and the Mackenzie collections. Indonesia no. 26. Cornell Modern Indonesia Project.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
|
De geschiedenis van Singapore had een vrij minder belangrijke rol in de grotere geschiedenis van Zuidoost-Azië tot 1819, toen de Engelsman Sir Thomas Stamford Raffles een Britse haven op het eiland oprichtte. Onder Britse koloniale regel, groeide het in belang als centrum voor zowel de handel India-China als de entrepothandel van het Aziatische gebied Southeast, uiteindelijk wordend één van de belangrijkste havensteden in de wereld. Tijdens World War II, werd het veroverd en werd bezet door Japanse Empire vanaf 1942 tot 1945. Nadat de oorlog, Singapore dat aan Britse controle, met stijgende niveaus die van zelf-overheid is teruggekeerd die, in zijn fusie met Federation van Malaya culmineren om Federation van Maleisië in 1963 te vormen wordt verleend. Nochtans, resulteerden de geschillen tussen Action Party van People van Singapore en Alliance Party van Maleisië in de uitwijzing van Singapore van Federation, om een onafhankelijke republiek op 9 Augustus, 1965 te worden. Sedertdien is het één van de rijkste naties van de wereld, met een hoogontwikkelde markteconomie, sterke internationale handelband geworden, en bruto binnenlands product per hoofd vergelijkbaar met dat van de belangrijke naties van Europa Western.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
On 03-05-2007 20:51 4yoke4 wrote:
Ook kreeg hij regelmatig assistentie van de regent van Demak, later Semarang, Adipati Sura Adimenggala. Deze stond hem met zijn beide zoons terzijde als leermeester en vertaler. De meest getalenteerde van beide zoons, Raden Saleh,
|
Even off topic mbt Rd Saleh.
Tante Yo ,
is het dezelfde Raden Saleh als DE Rd Saleh , de bekende " Prins" schilder ?
Zo ya dan is het een beetje vreemd , ik dacht dat de" Prins" schilder een
"Arabische " ouders hebben , gezien de gebruikte titel van zijn vader namelijk Sayid.
Volgens andere bronnen is hij een familie lid van de bupati Dus er zijn verschillende versies over zijn achtergrond.
En zijn moeder heeft alleen de ttel Mas (kleine adel, van Khamas)
Een Raden titel was een hogere titel.
In Europa werd hij bekend als Raden Saleh , zelfs een Prins.
Mss een topic openen wie Raden Saleh is ?
|
|
|
|
|
|
|
Bedoelt U deze Om Sid
Het lijkt er op dat het 2 verschillende zijn
--------------------------------------------------------------------------------
Raden Saleh is een bekende indonesische schilder.
Hij is naar europa gegaan en leerde de europese schilderstijl.
Site Raden Saleh schreef:
Raden Salèh Sharif Bustaman (ook bekend onder de naam Raden Salèh Danoediredjoe), schilder (Semarang (Java, Nederlands-Indië  1811 - Buitenzorg (Java, Nederlands-Indië 23-4-1880) . Zoon van Sayid Hoesein ben Alwi ben Awal en Mas Adjeng Zarip Hoesein. Gehuwd in 1864 met Winkelman. Na echtscheiding (1867) gehuwd met Raden Ajoe Danoediredjoe. Beide huwelijken bleven kinderloos. In het tweede huwelijk had hij 1 pleegdochter.
Raden Salèh stamde uit een Javaans regentengeslacht uit Semarang, waar hij 1811 werd geboren. Begin jaren twintig kwam hij onder de hoede van R.L.J. baron van der Capellen, resident van de Preanger Regentschappen, die hem een baan als schrijver op het residentiekantoor bezorgde. Hier ontdekte hem de Zuid-Nederlandse kunstenaar Antoine Payen, die als landschapsschilder in dienst was van het Nederlands-Indische Gouvernement. Payen was onder de indruk van het tekentalent van de jongeman. Hij nam hem in 1823 als assistent mee op zijn reizen op Java en gaf hem zijn eerste tekenonderricht.
Als klerk van een hoge ambtenaar vertrok Salèh in 1829 naar Nederland, waar hij in staat werd gesteld zich verder te scholen en zich in de teken- en schilderkunst te bekwamen. Ook koning Willem I gaf daartoe zijn steun: Salèh werd toen als 'Kind van Staat' verder begeleid en kreeg als zodanig een jaarlijkse toelage van tweeduizend gulden uit de Indische middelen van het departement van Koloniën. In de eerste helft van de jaren dertig ontving hij onderricht van de historie- en portretschilder Cornelis Kruseman en van de landschapschilder Andries Schelfhout. In Den Haag raakte Salèh goed ingeburgerd. Hij leerde er verscheidene kunstenaars kennen en werd zelfs lid van de Haagse vrijmetselaarsloge. Zijn beschermheren wensten hem wel een goede opleiding toe, maar wilden hem niet te lang tot last van de Indische geldmiddelen maken. Men verwachtte dan ook dat Salèh na voltooiing van zijn opleiding naar Java zou terugkeren. Het zou anders lopen.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
Tante Yo , mbt Rd Saleh in het verhaal van Raffles.
Ik heb uit andere bron gelezen , namelijk de Sipatahunan .
Het schijnt dat er verschillende versie bestaan , maar 1 ding is wel duidelijk , hij was een bijzondere man.
Een groot Indonesische schilder , die in de 19de eeuw al doorgestoten was in Europa , en ook nog in de hogere kringen.
Er zijn natuurlijk andere bekende Indonesische schilders zoals Affandi en Raden Basuki Abdullah (zoon van een schilder Rd Abdoellah Soerjosoebroto )
De grootvader van de schilder was de bekende Dokter Wahidin Soedirohoesodo.(van Stovia- 1 v.d leider van Boedi Oetomo)
Basuki was ook een potrettekenaar en verkeert ook in “hofkringen” .
Zie Tokoh Indonesia.
1. Siapa Raden Saleh sebenarnya ?
Raden Saleh dianggap sebagai seorang perintis seni lukis modern Indonesia . Hampir sepertiga dari umurnya dihabiskannya dengan merantau, belajar dan berkarya di luar negeri, antara lain di Negeri Belanda, Jerman , Austria , Italia dan Perancis. Karyanya dihargai oleh pelukis-pelukis terkenal maupun penguasa-penguasa negara-negara tersebut.
Lahir di Terboyo dekat Semarang dengan Nama Sarip Saleh, dari Ibu Mas AJeng Zarip Hoeseen dari Ayah Sayid Hoeseen bin Alwi bin Awal. la merupakan keturunan ketiga (cicit) dari Kyai Ngabehi Kertoboso Boestam (Bupati Pembantu di Terboyo yang hidup tahun 1681-1759), Jadi ia sebenarnya tidak termasuk golongan ningrat tinggi. Tetapi di Eropa ia kerap kali diperkenalkan pada pelbagai istana sebagai seorang Pangeran Jawa, suatu citra yang tak pernah dicoba disangkalnya.
Zoals ik ergens heb geschreven (bij elkaar heb gesprokkeld  ) gebruiken de meeste Indonesiers zelden(bijna nooit ) een familie of achternaam.
Zeker tot vlak na 1950.
En dubbele namen zijn vaak een voorrecht van "gegoede" Indonesiers
Dat zie je ook bij het voorbeeld van de schilder Basoeki Abdullah.
Zelfs zijn Raden titel gebruikt hij niet. Hij was bekend als Basuki Abdullah .
Bij Raden Saleh zie je bijvoorbeeld ook dat hij een “Arabisch” achtergrond heeft , zijn vader was een Sayid dus zal hij ook een naam of titel Sayid gaan dragen.(zoals de titel Sayid van zijn vader).
Zijn echte naam was (volgens andere bron) Sayid Salih bin Husain bin Yahya .
Hij was de kleinzoon van Yahya en Awadh (ze kwam uit Hadramaut).
Ik vraag me af of hij de titel Raden mag gebruiken , de Raden titel was een voorrecht van de niet heersende nakomelingen van de Hindu Vorsten (Sundanees of Javaans) . Raden betekent Heer (Sanskrit).
In Europa (Engelse, Nederlandse en Duitsebronnen) vermelden Raden Saleh soms ook als Prins.
|
|
|
|
|
|
|
|
Om Sid,
Sommige bronnen gebruikn zelfs Prins Raden Saleh (dubbelop )
In het stuk over Raffles staat over die Raden Saleh niet dat hij een schilder was en in Nederland is geweest.
Over de schilder Raden Saleh zijn genoeg gegevens bekend betreffende zijn verblijf in Nederland en zijn schilderkunst.
Omdat er geen achternamen bekend zijn uit die periode is het alleen te achterhalen door de namen te kennen van de ouders van Saleh.
Ik heb begrepen dat die Schilder op een gegeven moment prins "genoemd" werd en dat is iets anders dan prins zijn.
Er waren wel meer titels te koop in de wereld, kijk maar naar de Prins van Lignac ( ff een vergelijking die misschien nergens op slaat)
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
Nog even terug naar Bogor.
Het Istana Bogor, hier aan de kant van de plantentuin
Het paleis van de president (het Istana Bogor). Ooit hier gebouwd door één van de eerste koloniale Nederlandse regenten. Gouverneur-generaal Van Imhoff heeft het in 1745 laten bouwen. Enkele hectaren lommerrijke omgeving omringen het gebouw. Vroeger werd deze plek Buitenzorg genoemd. In 1811 werd het gebouw voor het eerst gebruikt als paleis door de Britse Stamford Raffles. Gedurende het Britse bewind en ook daarna werd Bogor de officiële hoofdstad van Indonesië.Van 1870 tot 1942 was het de officiële residentie van de Nederlandse gouverneur generaal. Ook Soekarno heeft nog van hieruit geregeerd. Op dit moment functioneert het enkel nog voor officiële ontvangsten en ceremoniële bijeenkomsten.
Het presidentieel paleis aan de voorkant
|
|
|
|
|
|
|
|
Terug Naar Istana Bogor.
In de tijd van Hindia Belanda wonen de G.G in Bogor.
Werd ook het " centrum" genoemd.
De Istana Negara in Jakarta (kijk uit naar de Ciliwung rivier) ,. aan de achterkant van de Istana Negar werd later een nieuwe gebouw gebouwd , werd dan de Istana Gambir genoemd , die kijkt uit naar de Monas plein (de vroegere Lapangan Gambir).
Daar werd de souvereiniteitsoverdracht gedaan , vandaar dat het ook Istana Merdeka genoemd.
Bij 17 agustus werd de plechtigheden altijd georganiseerd bij de Istana Merdeka.
In het vorige eeuw heeft " Opa" Sid ook een paar keren de Indonesia Raya gezongen tijdens de ULTah van 17 Augustus.
De Istana Bogor werd meestal gebruikt om als week-end verblijf , en het ontvangen van buitenlandse gasten .
Bij de Super Semar werd het gebruik om de macht over te dragen aan Gen. Soeharto.
|
|
|
|
|
|
|
On 04-05-2007 11:00 4yoke4 wrote:
Om Sid,
Sommige bronnen gebruikn zelfs Prins Raden Saleh (dubbelop )
|
Op zicht kan ook wel , mits hij gerechtigd is om het te dragen.
Pangeran is Prins , of de kind(eren) van een regerend Vorst.
Meestal hebben ze extra titels zoals K.G.P. H .
Kanjeng Gusti PANGERAN Haryo . Haryo = waarschijnlijk van Ario , of Aria (extra vermelding dat je echt tot de 1ste graad aristocratie behoorde.)
Vaak zie je bij een regent(bupati) dat hij naast zijn RADEN titel ook A.A. namen draagt, dat is dan Raden Aria Adipati (bestuurder) .
Zo is het ook de titel Hangabehi (ngabehi) , Tumenggung , dat betekent dat ze een bepaalde functie hebben en ook uitoefenen.
De kinderen van niet regerende adel kregen alleen de titel Raden (Heer of vrouwe).
Een voorbeeld de Kroonprins van Surakartaanse Huis wasKGPH Hangabehi Hamengkunegoro ,als kroonprins kreeg hij ook de titel Adipati Anom(Jonge bestuurder).
Komplete titel KG P A Amangkunegoro Sudibjo Raja Putra Narenda Mataram .
Bij zijn troonbestijging heet hij dan Sampejan Ingkang Si uhun Kanjeng Susuhunan Paku Buwono Senapati Ing Ngaloga Ngabdurrahman Sayidin Pranatagama Ingkang kaping XIII.
|
|
|
|
|
|
|
|
Bedankt allemaal, dit is vele malen meer als dat ik zelf kon vinden, ik zal wel een digibeet zijn.
Groet Malam
|
|
|
|
|
|
Raden Saleh werd inderdaad naar Europa gestuurd voor schilderlessen.
Hij heeft om les gehad van Isaac Israels in Nederland.
Over de adelijke titel is veel onduidelijkheid, waarschijnlijk is hij in de adelstand verheven door het Nederlandse bestuur.
Raden saleh leidde een lux leventje, minder bekend is dat hij als spion werd ingezet in Europa.
Feit is wel dat het een fenominaal schilder was met uitzonderlijke talenten
|
|
|
|
|
On 04-05-2007 17:37 merapi wrote:
Over de adelijke titel is veel onduidelijkheid, waarschijnlijk is hij in de adelstand verheven door het Nederlandse bestuur.
Feit is wel dat het een fenominaal schilder was met uitzonderlijke talenten
|
* Titel Raden is een Indonesische titel , daar hebben de Nederlandse bestuur niks mee te maken.
Wel kon de Nederlandse Governeur een titel geven ,zoals de titel Kandoeroean ( leraar ?).
Moet even gaan opzoeken in de boekoe pinter.
Soms geeft de Gouverneur (of de G.G ? ) ook titel Pangeran , maar werd niet door de echte Indonesische adel erkend.
* Ya , hij is ook echt een begenadigde schilder (potret) tekenaar.
Maar het is niet zo bijzonder , er zijn veel indonesische kunstenaar/schilders die " het" in hun handen hebben.Uiteraard hij werd geintroduceerd bij de Europese hoven en kreeg diverse medailles en hoge toelage.
Ik ken ook de naam van een oud leraar H.I.S , hij schilderde/potretteerde de Sultan (of Sunan ? )plus zijn dochters , toen de Sultan naar West Java kwam.(werd verteld , of het waar is ? ??). Hij heeft ook een potret van mijn ouders getekend , het leek echt op een pasfoto.Of hij goed is ? Dat weet ik niet , wel dat de potret van mijn ouders echt goed zijn.Je moet het zelf kunnen zien.
|
|
|
|
|
|
|
Zeker is wel dat de titel Raden Indonesisch is, maar hij kreeg een aantal onderscheidingen van Nederland, wat hem mogelijk maakte toegang te verkrijgen bij de Europese hoven.
Pangeran is toch een iets lagere rang?
Overigens was de Ned.regering flink scheutig met medailles uit te delen! ging met kilo""s tegelijk 
|
|
|
|
|
[bewerk] Interesse in taal en cultuur
Raffles onderscheidde zich al tijdens zijn diensttijd in Penang door zijn grote belangstelling voor de taal en cultuur van de Maleiers. Vanaf 1811 richtte hij zijn aandacht op Java. Als hoofd van het Engelse bestuur mobiliseerde hij sterke informanten. Hij vestigde in Bogor een secretariaat en ontving daar aanzienlijke steun van Javaanse intellectuelen zoals de Panembahan van Sumenep, Natakusuma en de regent van Tegal, Aria Reksanegara. Ook kreeg hij regelmatig assistentie van de regent van Demak, later Semarang, Adipati Sura Adimenggala. Deze stond hem met zijn beide zoons terzijde als leermeester en vertaler. De meest getalenteerde van beide zoons, Raden Saleh, werd naar het College van Fort Williams in Calcutta gestuurd om zo snel mogelijk goed Engels te leren. Ook kreeg Raffles steun van Lt. Colonel Colin Mackenzie, die in opdracht van Lord Minto in heel Java Javaanse handschriften en ander materiaal verzamelde waarmee Raffles een volledig beeld kon schetsen van de geografie, de statistiek, de archeologie en de geschiedenis van Java.
Als ik het goed lees dan staat in dit stukje dat Raffles regelmatig assistentie kreeg van de regent van Demak, later Semarang, ADIPATI SURA ADIMENGGALA
deze stond hem met zijn 2 zoons terzijde als leermeester en vertaler.
De meest getalenteerde van beide zoons, RADEN SALEH, werd naar het college van fort Williams in Calcutta gestuurd om zo snel mogelijk engels te leren.
ik kan hier niets vinden over het naar Nederland gaan, is dit dan wel dezelfde Raden Saleh als de schilder of is dit een ander persoon, de naam van de vader is ook anders, zie boven.
Hier staan de namen van de ouders van de schilder Raden Saleh
Raden Salèh Sharif Bustaman (ook bekend onder de naam Raden Salèh Danoediredjoe), schilder (Semarang (Java, Nederlands-Indië 1811 - Buitenzorg (Java, Nederlands-Indië 23-4-1880) . Zoon van Sayid Hoesein ben Alwi ben Awal en Mas Adjeng Zarip Hoesein. Gehuwd in 1864 met Winkelman. Na echtscheiding (1867) gehuwd met Raden Ajoe Danoediredjoe. Beide huwelijken bleven kinderloos.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
|
Het begint een beetje off topic te worden, het begon over Raffles en wij zijn nu beland bij Raden Saleh.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
On 04-05-2007 22:11 4yoke4 wrote:
Het begint een beetje off topic te worden, het begon over Raffles en wij zijn nu beland bij Raden Saleh.
|
Het is ook al off topic , maar wel naar aanleiding van een punt nl: van raden saleh.
Dat was kennelijk ook interessant, vandaar dat men verder gaat op[ dat punt (mijself o.a als veroorzaker , ) .Mea culpa ofzoiets 
De moderator kan alsnog ingrijpen of verplaatsen.
Wat mij betreft mag ook hier vermeld blijven
Ter afsluiting(vwb Rd Saleh) , ik denk dat het over dezelfde figuur gaat , ik wil hier alleen benadrukken dat er diverse versie zijn en dat de vroegere Europeanen het vaak mis hebben als ze over bepaalde zaken gaan hebben mbt N.O.I.
Tegenwoordig kunnen we proberen om het te gaan uitsluiten , en niet verder gaan doorborduren over zaken die in het verleden mss niet juist zijn beschreven.
 Merapi: Pangeran is een hogere titel dan Raden.
Raden zou je kunnen vergelijken met Jonkheer of Jonkvrouw.
Als ik tijd heb zal ik proberen om iets van te schrijven in een andere topic (staat al in mijn harde schijf) , moet nog even de spellingcekker loslaten en een paar mooie foto' s erop plakken.
Staat ook ergens in andere site' s beschreven.
|
|
|
|
|
|
|
Ik weet ondertussen genoeg van Raffles en over de schilder Raden Saleh is ook genoeg op internet te vinden. Als Malam voldoende weet en er geen vraag naar meer is mag het van mij hier stoppen.
Salam dari tante Yo 
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
|
|
|
|
Een kleine aanvulling over Raffles.
Hij kwan uit een weinig bemiddelde familie.
Hij heeft een zwakke plek voor de inlanders door zich voortdurend met de inlanders in aanraking te stellen en leerde hij hunne zeden en gewoonten kennen, zoodat de G.G van Britisch Indie , Lord Minto in hem den aangewezen man zag om als zijn agentbij de Maleisische staten te Malaka werkzaam te zijn.
In 1811 ging hij mee als secretaris tijdens de verovering van Java.
Bron: Encycloppaedi van Nederlandsch -Indie deel 2.
De ouders van Raflles:
Capt Benjamin Raffles van het schip Ann getrouwd op 21 november 1770 in St Mary Somerset met Anne Lyde Lindeman geb. 1751. in St Martins in the Field Middlesex England (gestorven in 1824).
Anne Lindeman was de dochter van William Linderman en Susannah Leigh.
|
|
|
|
|
|
|
On 06-05-2007 19:20 sidia wrote:
Een kleine aanvulling over Raffles.
Hij kwan uit een weinig bemiddelde familie.
Hij heeft een zwakke plek voor de inlanders door zich voortdurend met de inlanders in aanraking te stellen en leerde hij hunne zeden en gewoonten kennen, zoodat de G.G van Britisch Indie , Lord Minto in hem den aangewezen man zag om als zijn agentbij de Maleisische staten te Malaka werkzaam te zijn.
In 1811 ging hij mee als secretaris tijdens de verovering van Java.
Bron: Encycloppaedi van Nederlandsch -Indie deel 2.
De ouders van Raflles:
Capt Benjamin Raffles van het schip Ann getrouwd op 21 november 1770 in St Mary Somerset met Anne Lyde Lindeman geb. 1751. in St Martins in the Field Middlesex England (gestorven in 1824).
Anne Lindeman was de dochter van William Linderman en Susannah Leigh.
|
Als dat van die ouders ook uit een encyclopedie van ned. Indie komt dan zal het denk ik wel juist zijn.
ergens op internet had ik gevonden dat het een nederlandse moeder was., al met al toch nog een waardevolle aanvulling, ook voor gene zijde want daar had ik verteld dat zijn moeder een nederlandse was.
mea culpa
mea culpa
mea maxima culpa, maar ihet zal mij wel vergeven worden.
Ik wil zelf ook nog even nazoeken in mijn oude boeken of ik nog wat erover vinden kan.
|
|
Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen
|
|
Plaats een reactie op dit onderwerp
|
Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.
|
|
