Subforum Algemene Indonesiëpraat


 forum.indonesiepagina.nl 
81 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent IndonesiŽ gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geŽxecuteerd in IndonesiŽ  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · IndonesiŽ gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 


On 02-11-2006 20:31 merapi wrote:

Om Sid , en Anis, Zielleffe geef advies:
Als ik febr. 2007 naar Jakarta ga, wat staat me dan te wachten?
-malaria
-smerigheid[heb je in Ned ook]
Ik sta er open voor!! we gaan voor een goed doel.
Maar nog even :welke vaccinatie is nou of niet echt nodig?


Dit was een vraag van Merapi in een andere topic, ik ben zo vrij geweest om er een nieuwe topic over te starten.
Beste Merapi,
Adviezen voor jou, daar waag ik mij niet graag aan, een ieder beleeft IndonesiŽ op zijn eigen manier en zeer zeker de eerste keer.
De meest neutrale manier is het ventileren van mijn eigen ervaring en ook deze ervaringen zijn voor een ieder anders.
Het zou dan ook best leuk zijn als mensen hun eerste indrukken zouden geven die zij op hebben gedaan, toen zij voor de eerste keer naar IndonesiŽ gingen, natuurlijk aangevuld of te wel voorzien van commentaar door forumbezoekers die uit IndonesiŽ afkomstig zijn of forumbezoekers die er al geruime tijd wonen.
Daar zou je voor je zelf een redelijk beeld uit kunnen halen en voor de rest is het een kwestie van eigen ervaring in februari.

Poppy heeft er de eerste keer opgestaan dat wij een georganiseerde reis namen met op het einde ŤŤn week op eigen gelegenheid.
Daar ben ik ze nu nog dankbaar voor, we hebben veel gezien en ik kon een indruk krijgen van IndonesiŽ vanuit een degelijke basis onderleiding van een Nederlands sprekende gids.
Ondanks het feit dat Poppy op dat moment haar familie ook al 5 jaar niet had gezien wilde ze mij niet voor de leeuwen werpen en zijn we echt onze eigen weg gegaan met een familiebezoek van nauwelijks ŤŤn dag.

Een jaar erna zijn we op eigen gelegenheid gegaan, opgehaald door de familie en de basis was bij mijn zwager, de gastvrijheid was geweldig en ondanks de bewereing die ik vaak op dit forum hoor dat alles bij familiebezoek om poen draait, heb ik behoorlijk wat confrontaties gehad, dat als ik het de dagelijkse boodschappen voor het gezin niet mocht betalen, dat ik dan naar een hotel zou gaan, ondanks dat mijn zwager geen rijk man is.
De eerste 3 jaar voelde ik mij rete eenzaam, wel leuk om effe naar het centrum te gaan en een beetje om me heen te kijken, maar dat houd op een gegeven moment ook op.

Natuurlijk ondernamen we allerlei dingen, we reisden veel, maar altijd met een Indonesische chauffeur of een andere zwager die de auto bestuurde.
Op het moment dat Poppy met of wel mijn zwager of de chauffeur aan het praten was, zat ik er als een lulletje rozenwater bij.
Op de momenten dat wij thuis waren dat was het helemaal een ramp, Poppy had zo veel te vertellen en de familie had zoveel vragen, en alles vertalen voor ŤŤn persoon in een groep van tien is nu ŤŤnmaal geen doen.
Ik voelde me soms behoorlijk eenzaam, daarbij het nooooooit alleen zijn en vervolgens om 5 uur s`morgens uit mijn bed pleuren door de 1000 watt van de moskee naast ons.

In het vierde jaar ben ik bij mij zelf te rade gegaan en heb ik een aantal prioriteiten en vragen op een rij gezet.
1) Ik vond het buitengewoon belangrijk dat Poppy met de familie samen kon zijn.
2) Hoe stond ik t.o.v. IndonesiŽ, nou ik verveelde mij daar vaak.
3) Wilde ik nog terug ja of nee, belangrijk voor Poppy dus ja.
4) Wat kon ik doen om terug te gaan en er 100 % vrede mee zou hebben.
Conclusie: de taal leren en dan maar kijken hoe of wat.

Deze beslissing was een goede, toen ik ŤŤnmaal kon communiceren heeft het land mij gepakt en ben ik pas echt verslingerd geraakt aan IndonesiŽ.
Er is een duidelijk verschil tussen toeristen die naar Bali gaan en in de zon te liggen puur voor vakantie en Malam die ÚÚk wel op vakantie gaat maar wel elk jaar naar IndonesiŽ met als achtergrond dat er nog veel familie in IndonesiŽ zit.
Je moet het ook wel naar je zin hebben denk ik.
Mijn Indische kabouter en ik zijn inmiddels 14 jaar verder en wij kunnen ons perfect vinden in onze IndonesiŽ vakanties.
Pop ontvangt veel familie in ons huis, lekker kwebbelen, ben ik er dan kwebbel ik mee, kan ook zijn dat ik met de motor onderweg bent naar kweetniet waar.
Kan ook zijn geen familie, dan zijn we samen onderweg met de motor naar kweetnietwaar.
Mijn conclusie: IndonesiŽ werd voor mij pas leuk toen ik kon communiceren en mijn eigen weg kon zoeken zonder afhankelijk te zijn van anderen.
Merapi ik ben reuze benieuwd naar jouw eerste ervaring.

Ik hoop Merapi, dat een aantal forumbezoekers hun ervaring voor jou op de computer willen zetten en zich niet gelijk geroepen voelen om Malam te bestrijden op iets wat hij persoonlijk zo heeft aangevoeld, daar word jij namelijk niet wijzer van.
Groetjes Dick.





merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Hallo Malam/Dick, ik herken heen veel in je verhaal en ook wat ik zou kunnen verwachten.
Ben bezig de taal te leren, wat jij zegt:een voorwaarde voor communicatie, dus ik doe mn best..Ik denk dat het beste is, je eigen weg te gaan maar gelukkig is vriend Al erbij, die zei letterlijk: geef niet te veel, want ze blijven vragen, en anders vergokken ze het geld.
Ik als belanda kan dat bijna niet geloven, maar hij is een geboren en getogen Jakartan.
Ik mail je morgen uitgebreider, maar ontzettend bedankt,
Liefs voor jouw en Pop



dangdude03
Gebruiker
User icon of dangdude03
spacer line
 

Hoi Merapi,

Net als Malam waag ik mij liever niet aan adviezen, omdat we allemaal anders zijn en dus verschillende ervaringen hebben. Ik weet dat jij net als ik veel boeken over het oude IndiŽ gelezen hebt en daarom zul je misschien zo je eigen voorstelling van het land gemaakt hebben. Die voorstelling had ik ook, en die heb ik met mijn eerste bezoek aan dat mooie land moeten inwisselen voor een keiharde werkelijkheid. Vergeet niet dat het een derde wereldland is met alle voor en nadelen daarvan. En het is een Islamitisch land, dus dien je met je kleding daarmee rekening te houden. Ach, dit soort adviezen staan in elke reisgids vermeld. Daarom bracht Malam mij op een idee om iets te vertellen over mijn allereerste kennismaking met de Archipel. Ik heb daarom de eerste bladzijden uit mijn dagboek van toen hier afgedrukt, misschien dat je er wat aan hebt. Bedenk wel, dit zijn geen adviezen, maar slechts de beleving van mij. Teruglezend na zoveel jaren moet ik soms om mezelf lachen, hoe naÔef en onwetend ik toen nog was.

Amsterdam - Jakarta.
Nog nooit eerder was ik buiten Europa op vakantie geweest en een vier weken durende trip
naar het grote eilandenrijk dat IndonesiŽ heet was toch wel iets anders dan een fietsvakantie in
een van onze buurlanden. Niet dat ik daar achteraf spijt van heb; integendeel, ik zou zo weer
op de fiets willen springen richting BelgiŽ om daar te genieten van de fraaie panorama's, natuur en onze vriendelijke zuiderburen.
Nu had ik echter mijn trouwe Batavus ingeruild voor een Nomad rugzak van zeventig liter
inhoud en in mijn borstzak zat de instapkaart waarmee ik samen met mijn reismaten, George en Paul, naar dat verre land zou gaan.In de ontvangsthal van Schiphol zaten we die middag (18 juli 1997) te wachten op ons toestel van Garuda Indonesia dat, zoals spoedig bleek, een vertraging had van drie kwartier i.v.m een onweersbui. Nadat onze bagage was gewogen en doorgelicht konden we doorlopen en onze plaatsen opzoeken in bet staartstuk van de Boeing 747.
Tijdens bet opstijgen zag ik buiten de lichtflitsen van een donderbui door de donkere wolken
been schieten en ik vroeg mezelf af of het toestel misschien toch nog te haastig bet luchtruim
had gekozen toen zware schokken alles en iedereen op en neer deden bewegen. De seatbelts
moesten aangegespt blijven en daardoor duurde het behoorlijk lang voordat de passagiers de
nodige versnaperingen in ontvangst konden nemen. Pas voorbij voormalig JoegoslaviŽ werd de turbulentie minder en konden we ons weer wat normaler bewegen.
Onze eerste tussenlanding vond plaats in Bangkok, hetgeen voor ons te volgen was op een
beeldscherm met voor mij als gevolg natte handen en gezwollen voeten. De benen mochten nu even gestrekt worden in de tax-free omgeving en daarna ging het weer verder richting Jakarta.
Behoorlijk opgelucht was ik wel toen we daar landden want ik ben niet bepaald een liefhebber
van vliegen en twaalf uur lang stilzitten is ook zeker niet een van m'n favoriete bezigheden.
Op het Soekarno- Hatta vliegveld was het een drukte van belang, en na de nodige douane
formaliteiten kwamen we bij de lopende band, waar het zo'n onordelijke chaos was dat je
nauwelijks kon zien wat er aan bagage langs kwam. Met een 'permissie' kon ik me tussen de
menigte wurmen en m'n passerende rugzak nog net bij z'n hengsels grijpen. Nu moesten we
eerst wat geld wisselen in een kantoortje tegenover de bagageband. Paul stelde voor om naar
de bustenninal uit te kijken die volgens zijn informatie vlakbij het. vliegveld moest zijn.
Het was zaterdagmiddag 13.00 uur plaatselijke tijd en, moe van de reis, leek het George ver-
standiger het zekere voor het onzekere te nemen en een taxi aan te houden. Dit was echter niet
nodig want al snel stond een grote groep taxichauffeurs aan onze rugzakken te trekken terwijl
ze de meest belachelijke prijzen noemden voor een rit naar de hotelbuurt in het centrum van
Jakarta. Na er een paar afgewimpeld te hebben kwamen we met een chauffeur tot een prijs van 'piptypijp' thousand rupiah (Rp 55.000, zo uitgesproken door de chauffeur en in juli 1997 een waarde vertegenwoordigend van:f: fl. 50), wat natuurlijk nog veel te veel was. In een redelijk nieuw uitziende airco- Toyota waren we even later op weg richting Jalan Jaksa-distrikt waar volgens onze gidsen ruime keuze zou zijn aan betaalbare onderkomens. Onderweg zagen links en rechts hoge luxe kantoorgebouwen afgewisseld door sawa' s, palmbomen en krottenwijken. Bij een druk kruispunt, waar we moesten wachten voor de stoplichten, liep een jongen van een jaar of twaalf in smoezelige kleren met een stapel kranten langs de rij wachtende autoís en toen hij ons zag kwam hij enthousiast aangelopen en toonde zijn koopwaar. Zijn kranten waren in het Bahasa Indonesia gedrukt, dus voor ons onleesbaar. Nadat wij hem 'Selamat siang' toewensten, riep hij "Welcome to Indonesia", waarbij hij speels z'n handen tegen de onze sloeg. .
Even later reden we Jalan Jaksa binnen waar wij uitstapten en afrekenden met de chauffeur.
Misschien kwam het door het gewicht van onze rugzakken, de benauwde atmosfeer, of een
combinatie van die twee: zonder ons verder te oriŽnteren besloten we de eerste de beste
'homestay' te nemen die we tegenkwamen, 'Bloemsteen'.
Paul en ik betrokken een kamer, nou ja, een kale gevangeniscel van 3 bij 3 meter met daarin
twee eenpersoonsbedden en in de hoek een fan op een verveloos nachtkastje. George had zo'n
cel voor zichzelf alleen met bovendien een echte stoel Nu konden we ons opmaken voor de
nacht, zoals het ophangen van onze muskietennetten die we speciaal voor deze trip hadden
aangeschaft. De klamboe van Paul was een bouwpakket met een aantal stokjes waarmee een
soort van parasol gefabriceerd kon worden, waarna het gaas erover ging. Daarna moest
hij het hele geval boven z'n bed aan het plafond zien te bevestigen. Mijn klamboe was recht-
hoekig van vorm en om die op te hangen moesten er eerst twee waslijnen gespannen worden
waarvoor vier spijkers de muur in moesten worden geslagen. George had het beter bekeken
(hij was al eerder in de tropen geweest) en had gekozen voor een klamboe waar maar een lus
aan zat. En hij had mazzel: boven zijn bed was al een haakje aanwezig.

Mijn huidige klamboe

De rest van de avondkwamen we op verhaal in een bar tegenover onze homestay waarbij het (dure) Bir Bintang
rijkelijk vloeide.
Na een benauwde, hete nacht werd ik om 05.00 uur gewekt door de schorre, krakerige stem
van een muezzin uit ťťn van de moskee-megafoons. Doorslapen was onmogelijk, want de ťťn
had z'n klagelijke oproep tot gebed nog met beŽindigd, of de volgende begon alweer. George
en Paul waren er ook door wakker geworden, en na een eenvoudig ontbijt gingen we met de
trein op weg naar het oude Kota Batavia. Wij waren de enige toeristen tussen de vele Indone-
siŽrs, die samen met hun kinderen gelaten de rit uitzaten.
Het oude Batavia maakte een smerige, stoffige indruk, wat door de langdurige droogte die er heerste natuurlijk verergerd werd. Het oude stadhuis herkende ik van de fotoís; daat tegenover het Kantor Pos dan Giro met daarvoor het oude VOC kanon, waar meisje op plachten te gaan zitten als zou het hun vruchtbaarheid verhogen.
Na een wandeling op de Pasar- Ikan, waar de meest aan bederf onderhevige producten zoals
vis, kip, frog-legs en vlees in de tropische hitte verkocht werden, lieten we ons in een bajaj -
een gemotoriseerde becak - naar Glodok, de Chinese wijk rijden. Daar bezochten wij de
eeuwenoude Dharma Jaya Tempel waar het benauwd was door de grote bossen wierookstaven die daar voor de Buddha's gebrand werden. Hoestend en buiten adem zochten we spoedig de uit gang weer op na haastig de man een paar honderd rupiah in de offerblokken gestopt te hebben. Nadat we ons hadden opgefrist in de mandikamer van onze homestay gingen we op zoek naar een knusse eetgelegenheid. We liepen langs de brede boulevards met wolkenkrabbers en vonden na lang zoeken het adres dat in de gids van Bill Dalton was aanbevolen. Van een restaurant was echter geen sprake meer: een oud dichtgetimmerd gebouw bleek het enige dat overgebleven was van de door Dalton zo geprezen uitspanning.
Na de hele dag rondgedoold te hebben in de stadsjungle van Jakarta sprak nog langer slenteren ons niet aan en kozen we uiteindelijk voor een redelijk uitziend restaurant. Het was er wel niet knus met formica tafels en T .L. verlichting, maar we werden er in ieder geval snel bediend (logies, we waren de enige klanten). Nadat we hadden besteld werd de rijst en nasi goreng snel geserveerd, alleen zonder de gewenste hoofdgerechten. Na veel vragen schouderophalen en lang wachten kwam dan eindelijk de rest op tafel terwijl de serveerders bij onze tafeltjes bleven staan als waren ze lijfwachten. Te moe om die avond nog iets te ondernemen zijn we al vroeg naar onze warme oven teruggegaan voor een tweede en laatste nacht in Jakarta.




sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 


On 04-11-2006 15:21 dangdude03 wrote:
Hoi Merapi,

Ik weet dat jij net als ik veel boeken over het oude IndiŽ gelezen hebt en daarom zul je misschien zo je eigen voorstelling van het land gemaakt hebben. Die voorstelling had ik ook, en die heb ik met mijn eerste bezoek aan dat mooie land moeten inwisselen voor een keiharde werkelijkheid. Vergeet niet dat het een derde wereldland is met alle voor en nadelen daarvan. En het is een Islamitisch land, dus dien je met je kleding daarmee rekening te houden. Ach, dit soort adviezen staan in elke reisgids vermeld. .

Veel boeken over het oude Indie.
De voorstelling heb ik ook.
Keiharde werkelijkheid.
Derde wereldland
Islamitisch land (Ook dat nog Emoticon: Shiny

Dang Dude , heb 5 punten eruit gehaald .
De belangrijkste is de 1ste .
De laatste (ook dat nog Emoticon: Shiny is van mij zelf.
Gewoon als extra aandachtpunt.

De beste is om een open gesprek te hebben met de vriend.
Die kan het vertellen , weet ook wat de opvattingen en verwachtingen zijn van Merapi.
Wij als buitenstaander kunnen alleen maar raden.


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Aan DD en om Sid, hartelijk bedankt voor de reacties, mail vanavond uitgebreid terug.
Lieve groet,
Stya even flink in de keuken met behulp van een paar pittige Indische tantes,
Pepesan, sayur, roedjak en zelfgebakken krupuk, de tantes lusten geen krupuk uit een conimex zak.
Ben er straks Emoticon: Puh! Emoticon: Puh! Emoticon: Puh!



Robert
Gebruiker
User icon of Robert
spacer line
 

Wat ook heel handig is...... vochtig toiletpapier Emoticon: Laugh out loud



dutchguy1000
Gebruiker
spacer line
 

Hoi Merapi,

Ik woon nu bijna 3 jaar in Jakarta....
Hmmmm.... wat zal ik zeggen..... het het grootste verschil met nederland is de chaos, daar moet je echt tegen kunnen, het is echt net een mierenhoop, er is zo goed als geen rustig straatje te vinden, overal zijn mensen. overdag scheuren de scootertjes je overal voorbij, zo goed als nerhgens kun je een terrasje vinden, mensen die arm zijn leven op straat, "rijke" mensen binnen, en als je een terrasje vind is er altijd herry, scooters, zoemende airco compressors, etc. etc..

Ik reed een keertje 3 uur snachts overstraat en was eens benieuwd of er ergens een plekje zou zijn waar geen mensen zijn, en geloof het of niet, er is op elk moment van de dag overal in jakarta wel iemand die rondloopt, op straat. slaapt bij zijn eetkarretje, etc...
Privacy op straat bestaat niet, effe alleen ergens lekker rondlopen kan echt niet...

Ik moet eigenlijk eerlijk zeggen dat er niet zoveel verschil is met Holland en Jakarta wat binnen en buiten leven betreft, In Jakarta leeft men binnen door de hitte, smog en herrie, In nederland door de kou.....



dutchguy1000
Gebruiker
spacer line
 

Btw, wat die kleding betreft hoef je je in jakarta niet druk te maken, hier lopen de dames vaak veel schaarser gekleed rond dan in nederland, zover ik gezien heb word hier echt niemand op aangesproken en al zeker bule dames niet....



sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 

Niet aangesproken mss wel , maar wat ze denken is anders. Emoticon: Smile Emoticon: Smile
En als ze toch iets zeggen dan is het ook niet goed Emoticon: Yes! Emoticon: Yes!


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

dutchguy1000
Gebruiker
spacer line
 

tsjaa.... wat mensen al dan niet denken??..... mijn god, als ik me daar druk over zou moeten maken zou ik hier knettergek worden, wat denk je dat mensen denken als een 2 meter lange bule met een 1,50 lang indische schoonheid door de mall loopt?..... he he he....






merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Nou ik heb mn 1e inburgerings cursus Indonesia al van jullie gehad!
En de herrie en nooit rust in Djakarta, zal daar heel erg aan moeten wennen.
Maar in de grote steden in Nederland is het hetzelfde.
Als ik dan lees, dat de huizen in Groningen,Drente en Frieslaand goedkoop zijn, maar het is het klimaat.
Veel ruimte, gezonde lucht.
Je hebt gelijk DD, hier leeft men binnen vanwege het klimaat en in DJakarta precies het zelfde , vanwege de gifuitstoot.




Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 


On 06-11-2006 14:12 merapi wrote:
Nou ik heb mn 1e inburgerings cursus Indonesia al van jullie gehad!
En de herrie en nooit rust in Djakarta, zal daar heel erg aan moeten wennen.
Maar in de grote steden in Nederland is het hetzelfde.
Als ik dan lees, dat de huizen in Groningen,Drente en Frieslaand goedkoop zijn, maar het is het klimaat.
Veel ruimte, gezonde lucht.
Je hebt gelijk DD, hier leeft men binnen vanwege het klimaat en in DJakarta precies het zelfde , vanwege de gifuitstoot.

Hoooooo Merapi de drukte in de grote steden in Nederland t.o.v. steden in IndonesiŽ is niet te vergelijken.
Ik weet niet of je ooit in Amsterdam bent geweest op Koninginnendag bij mooi weer, wel nu zo is het in de Indonesische steden elke dag.
Ik heb je een e-mail gestuurd Merapi.
Groet Malam



merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Ja DD, kan ik me voorstellen!,Maak je in Nederland ook mee!
Een overjarige bule met een Thaise dame aan zn hand, leeftijdsverschil zeker 30jaar!
Deze vrouwen kiezen er zelf voor
en wat betreft de kleding, zal me aanpassen als ik een moskee wil bezoeken
We willen eigenlijk meer de kratons bezoeken, maar ik heb begrepen dat dit ook helemaal commerciel gerund wordt



zieleffe
Gebruiker
User icon of zieleffe
spacer line
 


On 06-11-2006 14:20 Malam wrote:

...

Hoooooo Merapi de drukte in de grote steden in Nederland t.o.v. steden in IndonesiŽ is niet te vergelijken.
Ik weet niet of je ooit in Amsterdam bent geweest op Koninginnendag bij mooi weer, wel nu zo is het in de Indonesische steden elke dag.
Ik heb je een e-mail gestuurd Merapi.
Groet Malam

Dat gaat niet op die vergelijk, er lopen geen mensen midden op straat in Indonesie want dan worden ze daar dood gereden????
De wegen die daar vol doen lopen met auto's

Neen ze lopen daar op de rails daar is nog eens veilig????

Nog maar een er bij doen dan weet je zeker hoe druk het daar is macet di jalan tol Jakrta

Ja bij Hero, en yokya,carffour,in Bandung heb je een Plasa die ligt langs een dubbel baans weg probeer dan maar eens over te steken dat is hollen voor je leven Emoticon: Shiny Emoticon: Yes! Emoticon: Shiny


Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 

Mooie foto`s Om Ziel.
Ja ja lopen op de spoorbaan.
Maar wat te denken in het stadscentrum in de buurt van de pasar en grote winkels?
Brrrrrr vaak kan je maar voetje voor voetje vooruit.



zieleffe
Gebruiker
User icon of zieleffe
spacer line
 


Om Malam die pasar of je daar of hier bent het is langzaam aan lopen in de massa.
De markten ook in Holland zijn druk te noemen.
Er was in afgelopen weekend, den Bosch een mega verkoop, in de Brabant Hallen.
Nouals je dat zag wat er van rijen volk er op afkomt dan lijkt het zeker op Indische taferelen, veel mensen met een buitenlandse uiterlijk , of met hoofddoekjes op flink aangekleed, een Euro voor ieder kleding stuk.
Prachtig om te zien, hoe ze al die stukken kleding tussen uittrok het was binnen een tijdbestek van enkel minuten of het lag overal verspreid.
Ook hier dicht bij dus worden wij gekonfronteerd met beelden die je vroeger niet zagen. Emoticon: Party! Emoticon: Party! Emoticon: Party! Emoticon: Nice Emoticon: Shiny Emoticon: Yummie!



Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Nou Malam en Zieleffe, als ik het zo zie en lees: nee, moet een paar nieuwe longen bestellen, kan absoluut niet tegen die drukte en verontreiniging.
Maar er zijn toch ook schone en stille gebieden in Indonesia?



dangdude03
Gebruiker
User icon of dangdude03
spacer line
 

Voor mij is die chaos juist een reden dat ik het er zo naar mijn zin heb. Ik vind het echt een verademing ten opzichte van het overdreven 'goed georganiseerde stijve Calvinistische nette hokjesgeest gedoe' van Nederland.

Het gebrek aan prvacy heb ik wel eens als een nadeel ervaren. Lekker rustig een boek lezen is er vaak niet bij, tenzij je jezelf opsluit in een kamer.

Maar ik snap niet dat iemand alleen voor een stad als Jakarta naar IndonesiŽ komt. Jakarta is voor mij geen IndonesiŽ. Daarvoor moet je de kleinere meer afgelegen plaatsen bezoeken. Er zijn nog zoveel plekken waar nauwelijks toeristen komen. Daar kan men nog sferen aantreffen die door de tijden niet veel veranderd zijn en waar men de oudere culturen nog in stand houdt. Maar ja, de toerist is vaak verwend en vindt op die plekken geen Novotel.

Wat kleding betreft valt het mij op dat de doorsnee IndonesiŽr vaak netter is gekleed dan de meeste toeristen. Aan het strand en rond het hotel mag je best in luchtige kleding rondlopen, maar verder zal men het van de toerist waarderen als deze zich passend kleedt. Lange broek voor heren en 'bedekkende' kleding voor de dames. Ga nou niet zeggen dat dit een ouderwetse opvatting is. Zeker bij formele handelingen zoals bij douane, politie, kapala kampung enz. zal de toerist zijn/haar voordeel bij doen. Maar zeker ook bij het bezoeken van tempels, moskeeŽn en kratons.








Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 

Ya Dangdude, het is zalig om eens zonder al die beperkende maatregeltjes van Nederland in IndonesiŽ te zijn.
Dat trekt mij ook zo aan in IndonesiŽ.
Voor Merapi, is er maar ŤŤn zaak, ondervinding, een klein beetje wetenschap door forumbezoekers bijgebracht en haar eigen weg zoeken.



merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Nou, Malam en Dangdude, ben al behoorlijk wijzer geworden, soedah nu nog de praktijk!
Natuurlijk weet ik me aan te passen, gedekte kleding als je een moskee of een tempel bezoekt, ga echt niet in badpak naar deze heiligdommen.
Ander ver haal, ik was 4jaar geleden in Rome, bezocht de Sint Pieter.
Volkomen normaal dat vrouwen hun hoofd en armen bedekken, heb ik ook gedaan, gelijk weer afgedaan toen ik buiten stond.
Moslim of Christen:beide religies accepteren alleen de man als hoofd van het gezin'[uiteraard niet in moderne opvattingen, maar bij het Christendom leeft dit, orthodox
Ben benieuwd naar jullie mening



Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 

Hmmm Merapi,
Ik ben het hoofd van het gezin, Poppy het nekkie.
En als het nekkie niet wil, staat het hoofdje stil.
En toch zijn we beiden moslim.
Is dit een antwoord op jouw vraag?



merapi
Gebruiker
User icon of merapi
spacer line
 

Mooi antwoord Malam, dus de spil in het gezin is de vrouw.want het nekkie draait, en niet het hoofd.Het hoofd kan niet zonder het nekkie.
Ah Malam, ik heb ook nog Indonesische muziek, mischien kunnen we uitwisselen?
Gamelan vind ik erg mooi, helpt bij mij tegen slapeloosheid; hoeft maar even te horen en ik ben gelijk onder zeil.



sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 

Er is alleen 1 kapitein op een boot.
Dus de man is de kapitein in een huwelijksbootje.
2 kapiteins op een boot zal niet lukken.

Staat ook geschreven dat de vrouw de 12 rib was van de man Emoticon: Smile Emoticon: Yes!

Dat fabeltje van de hoofd en nek is al lang achterhaald .
Emoticon: Bye bye Emoticon: Bye bye
Daar trap dese menir niet in. Emoticon: Nooo Emoticon: Nooo


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 


On 06-11-2006 23:19 sidia wrote:
Er is alleen 1 kapitein op een boot.
Dus de man is de kapitein in een huwelijksbootje.
2 kapiteins op een boot zal niet lukken.

Staat ook geschreven dat de vrouw de 12 rib was van de man Emoticon: Smile Emoticon: Yes!

Dat fabeltje van de hoofd en nek is al lang achterhaald .
Emoticon: Bye bye Emoticon: Bye bye
Daar trap dese menir niet in. Emoticon: Nooo Emoticon: Nooo

Geen verschrikking en paniek zaaien Om Sid.
Dat zeikerige manneke(avator) die synoniem staat voor Om Sid heeft Malam al lang door.
Laat Merapi met rust, geef haar even de tijd om dat kleine zeikertje te leren kennen.
Dag Om Sid, Daar trapt dese Menir echt niet in. Emoticon: Bye bye



dutchguy1000
Gebruiker
spacer line
 

Hoi merapi, als ik zo lees waar je niet tegen kan zou ik als ik jou was niet lang in Jakarta verblijven, ik ben er wel aan gewend, maar dat heeft bij mij toch best wel een tijd geduurd.....
Ik ken verder alleen Bali en Bandung nu, dus dan zal je verder moeten vragen waar het wel rustig is....
ongeveer 60km ben ik rondom jakarta geweest en het viel me op dat er echt zo goed als overal mensen zijn, een stukje rustig natuur is er zo goed als niet te vinden...(uitzonderingen daargelaten natuurlijk)
Over muslim, nu ik in een scheiding lig kom ik er achter hoe het (zelfs bij de wet) geregeld is hier.
De man mag in een conflict bepalen wat de vrouw doet, als hij niet wil dat zijn vrouw gaat werken, mag hij dat verbieden, en ze moet gehoorzamen. en zo zijn er nog vele voorbeelden.
Niet dat ik zo in elkaar zit, maar je begrijpt dat nu mijn vrouw echt kut streken heeft geprobeerd te flikken, ik deze wet wel zal gebreuken.



Plaats een reactie op dit onderwerp

Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
 Gesponsorde links

© indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2019
Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

83,818,079 pageviews Een website van indahnesia.com