P.A. Toer - Aarde der Mensen


 Subforum Algemene Indonesiëpraat 
76 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent Indonesië gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geëxecuteerd in Indonesië  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · Indonesië gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

= moderator edit: verwijderd op verzoek =



dangdude03
Gebruiker
User icon of dangdude03
spacer line
 

Hi Lon,

Er ging een lichtje bij me branden tijdens het lezen van bovenstaande. Enige tijd geleden kreeg ik van een zeer aardig iemand een grote doos met boeken die allemaal betrekking hadden met Indië/Indonesië cadeau, iets waar ik enorm mee in mijn schik was. Tussen boeken van auteurs als Johan Fabricius, Rob Nieuwenhuys, Lin Scholte en Aya Zikken, trof ik een hele reeks boeken van PAT aan. Niet wetende dat het een romancyclus betrof heb ik tijdens mijn laatste vakantie het boek “Kind van alle volkeren” eruit gekozen en maar moeilijk doorgeworsteld. Zoals jij de hoofdpersoon Minke beschreef begon ik het één en ander te herkennen. Inderdaad stoorde ik mij ook aan zijn te brave karakter, hoewel er in werkelijkheid de bekende en miskende Indische journalist Titro Adhi Soerjo voor model stond. Dat wist ik zelf niet hoor, maar stond op de achterflap. Nu begrijp ik dat ik dus in het tweede deel ben begonnen en ik het eerste deel dan nog moet lezen. Dan heb ik nog voetsporen, maar wat is het vierde? Mogelijk zat dit deel er niet bij. Ik heb nog: “Verloren”, “Meisje van het strand”, “Guerrillafamilie” en “Korruptie”. Ik moet zeggen dat ik zijn schrijfstijl zeer bewonder, ook hemzelf als mens, wat je zegt, dat moet ook wel na wat hij heeft meegemaakt.. Misschien heeft hij inderdaad zichzelf in westerse voorbeelden gespiegeld in die tijd. Hij heeft dit verhaal tijdens zijn gevangenschap op Buru geschreven en mogelijk was hij wat vervreemd geraakt. De huidige jonge Indonesische generatie zal zijn werk niet vaak lezen. Als het al voorradig is, dan nog meestal in oude spelling, heb ik me laten vertellen. Maar goed, ik zal van voren af aan beginnen met ‘’Aarde der mensen”.

Mazzel, Jan




londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Jan,

Het andere deel is "Het glazen huis" Zoals moge blijken ben ik geen liefhebber, maar ga ze wel allemaal lezen, ken ik meelullen weet je wel. Ik heb zelf erg veel gelezen over die tijd en vind zijn omschrijvingen te vaak zo van anderen overgenomen, niet letterlijk maar naverteld. Ik vind het daarom zeer overtrokken dat men hem ooit als kandidaat voor een nobelprijs wilden stellen. Plagiaat en fantasieloosheid is een typisch Indonesische ziekte.

Overigens legt zijn werk in pakken in nieuwe uitgaven bij Gramedia en wordt goed verkocht. Voor de Indonesiers die nooit lezen is het OK, volgens mij is het ook voor hen geschreven, gezien het simpele taalgebruik. Ik had "Sekali peristiwa di Banten Selatan" bijna uitgelezen. Heb ik eerder over bericht, waarom ik daareen hekerl aan kreeg. Waarschijnlijk niet "mijn" auteur.

Ik ben het wel met je eens dat er af en toe heel goede passages in stan, maar het geheel is veels te mager.

Gruces



stijn
Gebruiker
spacer line
 

Het glazen huis wordt tenminste niet vanuit Minkes perspectief bekeken, maar is ook een langdradig boek. Ik heb me door alle delen heen geworsteld. Veel indruk heeft het niet gemaakt aangezien ik de inhoud voor een groot deel vergeten ben. De eerste drie delen vormen meer één geheel dan het Glazen huis, waar het perspectief bij iemand van de geheime dienst ligt.

Kennen jullie Ayu Utami's Larung en Samans Missie?

Daar zijn de personages tenminste niet ééndimentionaal en wordt o.a de rol van de vrouw en de onderdrukking en van vrouwelijke sexualiteit en de bevrijding daarvan beschreven. Ook de 'goede' oude Orde Baru praktijken en het verzet daartegen komen aan bod. Leuke boeken. (Saman is deel 1, Larung het vervolg).


Groetjes Stijn



Mas Rob
Gebruiker
User icon of Mas Rob
spacer line
 

quote] On 03-03-2006 14:20 londoh wrote:

Voor de Indonesiers die nooit lezen is het OK, volgens mij is het ook voor hen geschreven, gezien het simpele taalgebruik.
[/quote]

Hai Londoh,

Daar heb je denk ik gelijk in. Pramoedya heeft in 1980 zelf eens aangegeven wat de achtergrond van de romancyclus was:

"In het begin van de jaren 60 ontstond het voornemen om een cyclus te schrijven over de nationale strijd (....). Daartoe was een collectie gegevens nodig die van origine geheel afkomstig waren van berichten of geschriften uit de desbetreffende perioden.
De oproep om geschreven materiaal bij te dragen verscheen als advertentie in tenminste 8 kranten en tijdschriften.
Deze oproep had weliswaar nog niet het gewenste resultaat, maar verminderde de noodzaak om de bibliotheek van het Centrale Museum te raadplegen.

De redenen waarom de behoefte aan deze roman-cyclus werd gevoeld waren als volgt:

1.
enkel het schoolonderwijs is niet toereikend om de affiniteit voor de geschiedenis van de nationale strijd voor de onafhankelijkheid tot ontwikkeling te brengen.

2.
dat zonder deze voorliefde, alle uitspraken over patriotisme, liefde voor volk en vaderland- zowel door middel van discussies, toespraken, leideren als declamaties- slechts een slagzin zonder inhoud zouden blijven, niet educatief en ook niet eerlijk."
[bron: Adhy Asmara, Analisa ringan Roman karya Pulau Buru).

Pramoedya Ananta Toer was dus van begin af aan van mening dat de romancyclus een educatieve waarde diende te hebben. Toen het eerste deel eindelijk in 1980 verscheen, bleek dat dit doel het verhaal ook op een andere manier had bepaald. Het was geschreven in een snelle "populaire" stijl die makkelijk toegankelijk was voor een publiek gewend aan goedkope stuiverromannetjes.

Het opmerkelijke is dat de eerste oplage van het boek, van een ex-Tapol in die hysterische anti-communistische jaren notabene, van 10.000 exemplaren binnen twee weken was uitverkocht. PAT had dus raak geschoten met zijn stijl. Door de onverwachte populariteit werd de auteur door de autoriteiten zoveel mogelijk gehinderd. In 1981 volgde een verbod. Dit laatste vormde, naast de inhoud van het boek en de persoon van de schrijver, ook een reden waarom PAT aandacht kreeg in het Westen.

Het boek is dus, geheel in lijn met het het sociaal-realisme, geschreven met een bedoeling. Nu zijn het vaak niet de beste werken die zo ontstaan. Conceptuele schema's en ideologie overheersen maar al te vaak het verhaal. Ook "Aarde der Mensen" ontsnapt hier niet aan. Vaak lijkt het uitwerken van realististiche romanfiguren ondergeschikt te zijn aan het Grote Verhaal van het onstaan van het Nationalisme in Indonesie.

Toch kent, naar mijn bescheiden oordeel, het boek een diepere laag: het verhaal van verbittering en vervreemding en van het erkennen van de onafwendbare nederlaag. Het gesprek tussen moeder en zoon vervult hierin een sleutelrol:

'Vroeger kon ik kwaad niet van goed onderscheiden. Waar ik me nu tegen verzet i alleen datgene wat niet juist is, moeder.'
'Dat is een teken dat jij geen Javaan meer bent, dat jij geen rekening wilt houden met hem die ouder is, hem die meer recht heeft op respect, hem die meer macht heeft.'
'O, moeder, veroordeel me niet. Ik eerbiedig hem die juist handelt."
'Javanen brengen hulde aan hen die ouder zijn, die machtiger zijn- dat is de weg naar het toppunt van verhevenheid. Je moet een verliezer durven zijn, mijn kind. Dat is misschien een lied dat je al niet meer kent.'
'Ik herinner me het nog goed, moeder. Javaanse geschriften lees ik nog wel, maar dit is een verkeerd lied van Javanen die het bij het verkeerde eind hebben. Wie een verliezer durft te zijn, wordt vertrapt.'

Aan het einde van het boek is de hoofdpersoon gedwongen zijn nederlaag te erkennen:
"'wij hebben verloren, ma,' fluisterde ik.
'Wij hebben gevochten, jongen, zo goed en zo eervol als we konden.'"



Salam dari Rob











sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 


On 03-03-2006 11:57 londoh wrote:


de hoofdpersoon van de roman Minke mij op een vreselijke manier tegenstaan. Minke is een inlander en het knapste jongetje van de hele HBS te Soerabaja

De knapste zal wel overdreven worden.
In welke periode speel het verhaal van die knappe inlander die naar de HBS kan doorstromen.

En wat is de afkomst van die Inlandse jongen.
Begin jaren van de 20ste eeuw is het voor een gewone Inlander bijna onmogelijk om naar de HBS te gaan.
Dus als hij ondanks zijn Inlanderschap toch naar de HBS kan gaan betekent dat hij speciale kapaciteiten zal hebben , en beter dan de gemiddelde leerling van zijn klas .( de indische kinderen, de vreemde oosterlingen en uiteraard de belanda kinderen. ).


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Ome Sid,

Je moet natuurlijk wel het boek effies lezen, anders ken je niet meelullen, helaas...... Ik ben gisteren aan "Kind van alle volken" begonnen en dat heb ik morgen wel uit. Er staat wel in het voorwoord dat het een "heel moeilijk" boek is maar persoonlijk vind ik dat zeer overdreven. Het staat vast dat ik nooit een Pramfan wordt.

Gruces



londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 


On 03-03-2006 21:43 Mas Rob wrote: [
Hai Londoh,

Daar heb je denk ik gelijk in. Pramoedya heeft in 1980 zelf eens aangegeven wat de achtergrond van de romancyclus was:

"Vroeger kon ik kwaad niet van goed onderscheiden. Waar ik me nu tegen verzet i alleen datgene wat niet juist is, moeder.Dat is een teken dat jij geen Javaan meer bent, dat jij geen rekening wilt houden met hem die ouder is, hem die meer recht heeft op respect, hem die meer macht heeft.
O, moeder, veroordeel me niet. Ik eerbiedig hem die juist handelt."
Javanen brengen hulde aan hen die ouder zijn, die machtiger zijn- dat is de weg naar het toppunt van verhevenheid. Je moet een verliezer durven zijn, mijn kind. Dat is misschien een lied dat je al niet meer kent.
Ik herinner me het nog goed, moeder. Javaanse geschriften lees ik nog wel, maar dit is een verkeerd lied van Javanen die het bij het verkeerde eind hebben. Wie een verliezer durft te zijn, wordt vertrapt.

Aan het einde van het boek is de hoofdpersoon gedwongen zijn nederlaag te erkennen:
"wij hebben verloren, ma, fluisterde ik.
Wij hebben gevochten, jongen, zo goed en zo eervol als we konden."

Salam dari Rob


Hi Rob,

Banyak terima kasih dat je dit even geplaatst hebt, dat maakt mijn vermoeden waarheid. Nu zou ik eigenlijk een exemplaar in het bahasa Indonesia moeten kopen om te checken in hoeverre deze layang naar de langit stijgt. Wat jij overigens citeert is een passage waarin hij met die Njai (hij noemt haar Ma)spreekt niet zijn eigen moeder. De passages waarin de dialogen met zijn eigen moeder staan zijn echt briljant, je proeft precies hoe dat er aan toe gaat in javaanse famieljes. Er is nog iets wat ik erg leuk vond, zal ik later citeren.

Gruces

Lon





sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 


On 04-03-2006 00:26 londoh wrote:
Hi Ome Sid,

Je moet natuurlijk wel het boek effies lezen, anders ken je niet meelullen, helaas......
Gruces


Even omong kosong op zaterdag ochtend voordat ik naar de pasar gaat om te gaan belanja.

Ik heb 1 of 2 boeken van Pa Tur 40 jr geleden gelezen(40 thn yg lalu).
Dus de komma , hoogtepunten ben ik al lang lupa(verheten).

Heb alleen opmerking gemaak over de inlanderschap van Minke.

Iets is niet duidelijk voor mij.
Zeker als ik het stukje van Rob , over de dialoog tussen moeder en zoon, terwijl volgens stukje van Mas Lon is het dialoog minke met een Nyai.(niet zijn eigen ibu of wel zijn eigen ibu ?)
Volhens mij zijn er 2 mogelijkhden :
1.Nyonya (Mevrouw )Nyai is zijn moeder ,
Zij kan Indo zijn of een Inlandse.
Een Nyai is bijzit van een een Belanda(totok/blijver) of Indo.
Dus Minke is een Indo en geen Inlander(Bumiputera).
2. Nyonya Nyai is niet zijn moeder . (nog steeds een bijzit)
Minke is een anak angkat (pleeg zoon), dus Minke kan een Inlander zijn.
En dat is afhankelijk van de periode (begin 1900 of iets veel later maar voor 1945) ) een grote prestatie voor een inlander om naar een HBS te gaan.

salam dari amsterdam.


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

Mas Rob
Gebruiker
User icon of Mas Rob
spacer line
 

Hai Sidia,

Ik geloof dat ik de bron ben van de verwarring. Het eerste citaat is een dialoog tussen de hoofdpersoon Minke en zijn moeder. In het laatste citaat is de 'Ma' niet de moeder van Minke, maar die van zijn vrouw.

Minke is Javaan van adelijke afkomst. Zijn vader heeft een positie in het Inlandsch Bestuur.
De moeder van zijn vrouw is ook Javaans. Zij is als meisje verkocht aan een Nederlander, en heeft de weinig benijdenswaardige positie van nyai.

Salam,
Rob



Mas Rob
Gebruiker
User icon of Mas Rob
spacer line
 

Hai Sidia,

Ik geloof dat ik de bron ben van de verwarring. Het eerste citaat is een dialoog tussen de hoofdpersoon Minke en zijn moeder. In het laatste citaat is de 'Ma' niet de moeder van Minke, maar die van zijn vrouw.

Minke is Javaan van adelijke afkomst. Zijn vader heeft een positie in het Inlandsch Bestuur.
De moeder van zijn vrouw is ook Javaans. Zij is als meisje verkocht aan een Nederlander, en heeft de weinig benijdenswaardige positie van nyai.

Salam,
Rob



sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 

Ah duidelijk , dus Minke is een Inlander van adelijke afkomst , van daar dat hij naar de HBS kan gaan.
Voor Jan Parman zoals Sidia en andere inlanders was op dat moment bijna onmogelijk .
Niet alleen omdat het niet te betalen is , maar ook door de gevoerde "apartheid"systeem , niet alleen in de dagelijks leven maar tot de onderwijs .
Stel is voor dat de inlanders slim worden , strak willen ze merdeka of willen ze gelijke behandeling.
Terlaloe seh.


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Vandaag bij wijze van straf "Kind van alle volken" gelezen, wat een doffe ellende zeg.Ik heb inmiddels zo een hekel aan die Minke gekregen dat ik hem wel naar een onbewoond eiland zou willen sturen.

Het Kapitaal, Franse Revolutie, onderdrukte volken, het duizelt me nog. Er is nauwelijks sprake van een verhaal, allemaal stukjes, die door Minke als de onkreukbare, hooghartige en superintelligente hoofdpersoon aan elkaar gekletst worden, die ellendeling moet van het geheel een verhaal maken, zonder ook maar een moment bescheiden over zichzelf te zijn, zoals de ware Javaan betaamd. Af en toe zegt ie dat dat wel zou moeten. Ik vermoed er ook een hoop jat- en pikwerk tussen. Het stuk over het meisje dat als njai door haar vader aan een opzichter van een suikerfabriek wordt verkwanseld maar eerst pokken oploopt, expres is gepikt. Het begin de bootreis van Annelies naar NL zou ook wel eens gejat kunnen zijn, maar je er zijn zoveel verhalen met als thema een bootreis naar het levenseinde. Er staat af en toe wel eens een aardige zin in of een goede alinea. Af en toe een detail over het Javaanse leven vroeger, doch ook veel fouten en verschrijvingen. Ik heb het uit nieuwsgierigheid gelezen, het boek heeft me nauwelijks geboeid, te weinig vertelling, teveel revolutionaire ontwikkeling bij de hoofdpersoon, die zich het ene moment iets afvraagt, zich verwonderd en in de volgende zin alwetend tot conclusies komt. Ik vrees dat de volgende 2 delen tot in de eeuwigheid niet door mij gelezen zullen worden, of ik moet weer in zo een masochistische bui als vandaag verkeren. Kortom zonde van mn tijd geweest, het leek wel of ik een boekwerkje, uitgegeven door de Communistische Partij, ter opheffing van de arbeider heb gelezen. Afijn na 3 boeken van Pram weet ik nu zeker dat het mijn schrijver niet is en ik al die ophef over zijn persoon niet begrijp.

Gruces




Mas Rob
Gebruiker
User icon of Mas Rob
spacer line
 

Hai Londoh,

'Aarde der Mensen' vond ik een aardig boek, de volgende delen verschrikkelijk. Het zijn meer politiek-historische pamfletten dan romans. Ik heb de eerste drie delen twintig jaar terug glezen, maar kon me er nooit toe zetten om aan het laatste deel te beginnen.

Heb je het boek 'Senja di Jakarta' van Mochtar Lubis gelezen? Ikzelf heb het verschillende malen herlezen in de Engelse vertaling (twilight in Djakarta). Een echte aanrader. Het is uitgegeven bij Oxford University Press ISBN 0 19 582564 0. Het boek volgt een aantal personages in het Jakarta van Soekarno. Lubis schetst op een compromisloze wijze de harde werkelijkheid van de hoofdstad. Het was voor mij destijds een echte eye-opener.

Overigens was Mochtar Lubis onder Soekarno in de gevangenis beland. Iets waarvoor hij tot zijn dood Pramoedya Ananta Toer verantwoordelijk heeft gehouden. Hij kon bittere stukjes schrijven over PAT.

Salam
Rob




kiwimave
Gebruiker
User icon of kiwimave
spacer line
 

Hmmm bovenstaande boeken ken ik niet, en dat is misschien maar goed ook.

Ik ben ook weer eens in een vlaag van verstandsverbijstering de plaatselijke openbare bibliotheek binnengelopen en heb daar het boek "Krassen op een Rots" van Hella Haasse geleend.

Ik ben al 2,5 week bezig om dit boek uit te krijgen maar het lukt gewoon niet. Wat mij betreft is dit een van de slechtste boeken van Hella en ik zou jullie dan ook willen adviseren er niet aan te beginnen.

Wel een absolute aanrader is "Heren van de Thee", een absolute must voor iedereen die op Java komt Emoticon: Cooool

P.S. Laatst genoemd advies geldt alleen voor (K)MBO'ers en Havisten/VWO'ers nieuwe stijl (oftewel diegenen die bewust dom zijn gehouden op de middelbare school Emoticon: Wink ). HAVO/VWO'ers oude stijl hebben dit boek al eens moeten lezen in de bovenbouw Nederlands


Gracias. Sama sama

sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 


On 04-03-2006 20:04 kiwimave wrote:


P.S. Laatst genoemd advies geldt alleen voor (K)MBOers en Havisten/VWOers nieuwe stijl (oftewel diegenen die bewust dom zijn gehouden op de middelbare school Emoticon: Wink ). HAVO/VWOers oude stijl hebben dit boek al eens moeten lezen in de bovenbouw Nederlands


Zou dat de reden kunnen zijn dat sommige lezers van de oude boeken (over oude koloniale / tempo doeloetijd ) nog steeds rondlopen met de gedachte dat de nederlanders slimmer zijn dan de Indonesiers ?

Wordt wel tijd om nieuwe boeken gaan lezen over de nieuwe Indonesia en de Nieuwe Indonesiers.


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Rob,

Bij mij hebebn ze dus, terecht, 20 jaar ongelezen in de kast gestaan. Die Pram was voor mij wel een diepe teleurstelling. In dat "Kind van alle volken" staat veels teveel gepropt, niet uitgewerkt, net of je zijn aantekeningen zit te lezen. En dan nog die politieke indoctrinatie erbij plus dat ie slecht schrijft. Daarmee bedoel ik dat er dingen in staan die gewoon niet kunnen. Ik kan best begrijpen dat dit boek onder Soeharto werd verboden. Niet dat ik daar zo een voorstander van ben, maar als ik me verplaats in de manier van denken (antikomunis) tijdens de Orde Baru. Ik moet die Pram wel nageven dat ie een evenwichtig beeld van de situatie geeft want de leiders zijn eigen Javaanse volk komen er af en toe ook niet best vanaf. Mochtar Lubis wel over gehoord nooit iets van gelezen. Ik zal het boek eens aanschaffen als ik het tegenkom.

Hi Kimi,

Die Helle Haase is ook doffe ellende, echter Heren van de Thee is een meesterwerk. Als je weer eens in de bibliotheek komt kijk of er dan een "Kwestie van macht" door Anthony van Kampen legt. Is al een oud boek (1975) het gaat over het leven van Dr. Schoonheydt en geeft een heel goed beeld vande politieke situatie in Indie tijdens de jaren 1920-30. Deze dokter werd, naief als ie was lid van de NSB en is naar Suriname gedeporteerd.

Ome Sid zou wel eens wat titels van die nieuwe boeken kunnen geven en ons uitleggen wat de "nieuwe Indonesiers" zijn. Een konsumpsibeest met ruime opbrengsten uit korupsi nog dommer dan mijn achterwerk?

Gruces





dangdude03
Gebruiker
User icon of dangdude03
spacer line
 

Een ander veel omstreden boek is ongetwijfeld "Het land van herkomst"van Eduard du Perron uit 1935. Het boek is dikwijls taai, met uitgebreide beschrijvingen, maar heeft een grote indruk op mij gemaakt.

Hoewel het als een autobiografie is geschreven werd het destijds als een roman gepresenteerd.

Arthur Ducroo is in Nederlands-Indië als kind van Nederlandse ouders geboren, maar op het moment van schrijven bevindt hij zich in Parijs, 1933. De wereldcrisis heeft het fortuin van zijn familie doen verdampen en hij zit met zijn kersverse vrouw op een eenvoudig, haast armoedig appartement. De recente dood van zijn moeder (zijn vader pleegde in 1929 zelfmoord) heeft het contact met zijn Indische verleden afgesneden.

Vooral als men het leven van de auteur zelf een beetje bestudeerd heeft krijgt zijn meesterwerk meer vorm. Hij voorspelde in die tijd al het komende onheil die in de vorm van de tweede wereldoorlog plaats zou vinden, het jaar waarin hij zelf zou komen te overlijden. Hij heeft de laatste paar jaren voor zijn dood weer in zijn geboorteland doorgebracht, in een poging daar een bestaan op te bouwen, maar waarin hij niet slaagde. Hij keerde weer terug naar Nederland en stierf op 14 mei 1940 tijdens een Duits bombardement aan een aanval van angina pectoris.

Ik ben benieuwd of er forumleden zijn die dit boek hebben gelezen en wat ze er van vonden.







sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 


On 05-03-2006 12:39 dangdude03 wrote:
Ik ben benieuwd of er forumleden zijn die dit boek hebben gelezen en wat ze er van vonden.



Ik ben ook benieuwd wat de mening van de anderen zijn , heb vorige week nog kleine discussie gehad met mijn schoonzuster over PA Tur.
Volgens haar is hij niet links of communist , volgens mij stink het wel naar die richting.(vraag me af waarom hij sympathie krijgt in nederland)
Heb verteld hoe de meeste indonesiers van mijn generatie over hem denken.
Het is duidelijk tegen de overgestelde .
Ze raadde mij ook aan om Het land van herkomst te lezen.
Heb vaker de titel gehoord , maar nooit er aan begonnen.
Voel ik me ook niet zo erg aan getrokken , soms heb ik de indruk dat of er werd te veel geromantiseerd (alles is prachtig daar) of er werd te veel geklaagd( wat hebben we toch moeilijk).

Het is toch frappant hoe verschillend een indonesier en een nederlander de "oude" boeken over tempo doeloe lezen.
Vandaar dat ik "pleit "om de nieuwe(re) boeken over indonesia te gaan lezen.
Mss kan de nederlandse lezers meer van de huidige indonesia begrijpen.
Er is zelfs een verschil tussen een nederlandse lezer (40-55 jarigen)die daar nooit geweest zijn (gewoond) en een nederlander die daar geweest zijn.
Met de laatste kan ik wel makelijker praten/ discussieren.
Terwijl in die tempo doeloe tijd er een verschil van wereld bestaan , de wereld van de belandas en de wereld van de inlandschen.


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

kroepoek
Gebruiker
User icon of kroepoek
spacer line
 

Heb in Indonesie met veel plezier de serie van Ananta Toer gelezen.
Ze waren wel wat duur in de tokootjes van de Jalan Prawirotaman.
Kan me niet herinneren dat ik een en ander onverantwoord of niet waarheidsgetrouw vond. Ik heb er dus van genoten, maar dat kan komen omdat de Nederlanders er niet zo heel lekker van af kwamen in die boeken. Ik ben zelf wel een Orang Belanda (met grote neus en zeer beginnend buikje, net als die apen in Borneo waar de NL'ers naar vernoemd zijn.. Emoticon: Frustrated .) maar sta uitermate kritisch naar delen van onze geschiedenis. Immers, je kunt, zonder individuen te beschuldigen wel je eigen historie op de juiste merites beoordelen.
Gewoon lekker leesvoer.
Dus iemand die ze kwijt wil...................


be true to yourself and you' ll never fall

londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Kroepoek,

Onverantwoord of niet waarheidsgetrouw zijn woorden die niet gebruikt zijn, het verhaal wordt op een onwaarschijnlijke manier gebracht door een vervelend hoofdpersoon. Wat betreft de beoordeling van de eigen geschiedenis ben ik het helemaal met je eens, iedereen kan dat als ie maar met de juiste instelling aan het werk gaat, onbevooroordeeld. De periode waarover Pram in de genoemde 2 boeken schrijft wordt juist gekenmerkt door een omslag in het koloniale denken, er is juist toen veel goeds gebeurd, kijk maar naar Minke zelf die naar de HBS kon als "inlander" Overigens ben ik toch maar aan deel 3 "Voetstappen", begonnen, maar ga dat rustig aan doen. In de eerste 60 bladzijden heeft Minke reeds een ontmoeting met Van Heutsz, die hij met zijn vragen in verlegenheid brengt en daarna wordt er nog even een bezoekje aan Kartini gebracht. Overigens deel ik Pram's mening dat Kartini een tragische figuur is. Al met al, de logica gebiedt dat er mensen zijn die ook van zijn boeken genieten, want de man is niet voor niets zo populair.

Gruces




londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Ome Sid,

Ik ben het totaal niet met je eens over dat geromatiseer mbt Tempo Dulu, er zijn heel veel boeken over Indie geschreven, tis maar net wat je er uitpikt en hoe je ze leest. Er is ook wel een goede leesbril voor nodig, met een ordinair kruitvatje red je het niet. De beste bronnen van informatie over Indonesia liggen in Nederland. Zoals je vast wel weet is jouw volk te lui om te lezen/schrijven. Die pleiterij over nieuwe boeken begrijp ik niet zonder dat je die boeken noemt. Mijn ervaring is dat pulp het beste loopt hier. De laatste ontwikkeling is om boeken Engelse titels te geven, anders verkopen ze niet, belachelijk toch. Ik heb wat moderne romans gekocht maar krijg ze niet uit. Ik heb hier bijv. "Gadis Tangsi" van Suparto Brada, niet te vreten want er wordt weer teveel gebruik gemaakt van fantasio waar fakta beter op zn plaats waren. Wat ik wel goed vond zijn geen romans maar gebundelde stukjes: "Republik Funky" asal usul Harry Roesli - Kompas (erreh goed) en "Saudagar Bagdad dari Betawi" door Alwi Shahab - Republika.

Overigens is het Toer geen Tur, de man schrijft volkomen terecht zijn naam met oe, gezien zijn geboortedatum, het is ook Soekarno, Suharto weet ik niet of die ooit zijn naam officieel heeft veranderd, lijkt mij van wel.


Hi Jan,

Ik heb dit boek, maar in een Engelse uitgave, ben er aan begonnen, maar was te moeilijk, pakte me niet. Ik ben zeker van plan het ooit te lezen. Deze engelse uitgave is van Periplus, er zijn een heleboel Tempo Dulu boeken in het Engels vertaald met subsidie van het Ministerie WVC. Deze boeken werden verleden jaar gedumpt in Indo met een prijskaartje van 25.000 Rp, ik heb er toen veel gescoord en met veel plezier gelezen. Ik vind dat "Country of origin" wel geschikt voor Yerun, die is tenslote de specialist in Engels hiero, zo goed zelfs dat hij ons vaak dwingt om Engels te spreken, lijkt af en toe wel een "cultuurstelsel" van een GG op jacht naar een "batig slot"

Een andere schrijver waar ik graag iets van zou willen lezen is Walraven, helaas kosten zijn verzamelde werken 75 euri (nieuw) dat heb ik er niet voor over, ik wacht tot ik het 'sekon' kan scoren.

Gruces






dangdude03
Gebruiker
User icon of dangdude03
spacer line
 

Hi Lon,

Dat Du Perron’s H.l.v.h. in het Engels te moeilijk is verbaast me niet, daar het in het Nederlands al pittig genoeg is. Ik ben eerlijk gezegd nog niemand tegengekomen die het boek na mijn aanraden heeft kunnen uitlezen. Dat je de naam Willem Walraven noemt is wel toevallig, daar deze ook veelvuldig in het werk van Du Perron voor komt. Ze ontmoetten elkaar voor het eerst in Indië, naast andere schrijvers als Beb Vuyk, Jan Greshof en Rob Nieuwenhuys. De Laatste schreef uitgebreid over hem in zijn ‘’Oostindische Spiegel”. Ik heb veel moeite gedaan iets van Walraven te vinden bij mijn bibliotheek in Gouda, maar dat beperkte zich tot de citaten van Nieuwenhuys. Na veel speuren vond ik in de Haagse bibliotheek een vergeeld werkje van Walraven genaamd ‘Mojokerto in de motregen”, een reisverslag uit de jaren dertig door oost Java (en Madura) welke mij inspireerde een groot deel van deze reis door het prachtige Lawu gebergte na te reizen (Solo, Sarangan, Pacitan, Madiun, Kediri, Mojokerto en Trowulan (helaas zonder Madura aan te doen) welke ik heb opgeschreven in mijn reisverhalen bundel “Klimaatschieten”. Zijn verzamelde werken zou ik ook graag nog eens lezen. Hij was hoofdzakelijk journalist, polemist en columnist en heeft naar mijn weten voornamelijk korte verhalen en brieven nagelaten.

Mazzel, Jan




sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 

*Over de oude boeken geschreven in de tempo doeloe :
Het gaat om die tijd , geschreven door mensen van die tijd.
Ik leef niet in die tijd en lees met andere bril , dus de impact zal ook anders zijn.Ik lees vaak situaties of zijn ze geromantiseerd of dat de teleurstellingen er van afdruipen.Zo komt het bij mij ove
Ik lees liever de gewone boek voor de gewone man zoals van si Tjarlie Robinson , daar werd de economische , sociale , spikologische aspecten besproken zonder te veel pretenties.
Mijn indische "kennis" is gevormd van wat ik van mijn ouders , mijn familie en hun generatie heb gehoord.
En werd ook bevestigd toen ik naar Holandia kwam.

* Van oe naar u en dan weer naar oe.
Soms gebeurt het door opportunisme.
Tuurlijk is zijn naam met oe geschreven , mijn naam werd ook met oe geschreven.
*Over de jeugd die geen boeken meer lezen (behalve roman picisan) :
Het gebeurt overal :
In Indonesia speelt ook een andere rol , ze hebben geen geld om boeken te kopen.
Een flutboekje kost evenveel als een paar mankok(kom) sotomie.
Als je lapar(honger) heb dan kies je kommetje sotomie.
Daar hebben ze geen OB (openbaar bibliotheek).Waar kinderen tot 18 jr gratis lidmaatschap krijgen.
En de invloed van PC-zeepprogrammas .
Spelletjes spelen in de 8ste dimensie en kijken naar MTV plus late nacht programmas met half pornografische clips is leuker.
Kijk maar naar de nederlandse jeugd , wie gaat tegenwoordig uren lang een staan te turen in de boeken.
Als ze een opstel moet maken gaan ze naar de bieb, uittreksels zat.
Of naar internet , gewoon plakwerk.

*Soms is het nodig om een bepaalde thema in English te schrijven(ik ken niet) , vooral als het over Indonesia en Indonesiers gaat.
Dan kan mijn landgenoten ook gaan reageren als ze toevallig meelezen.
groetjes


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

londoh
Gebruiker
User icon of londoh
spacer line
 

Hi Jan,

De titel “Het land van herkomst” draag ik al jaren op een plekkie in mn hersens mee en toen ik het in het Engels zag aangeboden dacht ik “Why not” maar was een te zware dobber. Komt er nog wel eens van. Evenals de naam Willem Walraven. Ik heb zijn verzamelde werk in handen gehad maar zag van de koop af. Het was op flinterdun papier gedrukt, kleine letter en dan die prijs. Ik haat boeken met te kleine letter of te dun papier. Ik geloof dat ik nog liever iets van Walraven zou lezen. Ik heb wel eens kleine stukjes hier en daar opgepikt. Maar de man intrigeert mij, een notoire sijkert, dat is een man naar mijn hart. Hij was getrouwd met een Sundaneze, had een zooitje kinderen, at altijd Nederlands. Hij is op Java gestorven en begraven, zijn vrouw, ik geloof dat ze Siti heette, ligt in NL begraven, heb ik ook altijd zo een bijzonder detail gevonden. Hij heeft inderdaad nooit iets groots geschreven. Eigenlijk een mislukkeling, kan ik me ook goed in vinden, ben ik zelf ook. Nooit ambities gehad, nooit carrière willen maken, alleen maar gedaan wat ik leuk vond, althans dat zeg ik maar. Ik heb genoeg vreselijke klotenbaantjes gehad, heel vroeger.

Er zijn eigenlijk nog zoveel boeken te lezen en ik lees er behoorlijk wat, altijd over dit land. Ik heb de laatste 10 jaren niets anders dan over Indonesia gelezen.Ik maak alleen uitzondering voor de korte verhalen van W. Somerset Maugham, die herlees ik af en toe. Hij heeft er trouwens diverse geschreven die zich in Ned. Indie afspelen en veel in de M.F.S., was in die jaren precies hetzelfde als N.I.

Niet Madura aangedaan ? Waarom gaan mensen nooit naar Madura, maar wel naar Bali. Het lijkt wel of ze bang zijn voor Madurezen. Ver is het niet, in de haven Tanjung Perak zie je het leggen, half uurtje met de ferry naar Kamal. Dit forum heeft dan wel de weidse naam Indahnesia, maar gaat alleen over Java en Bali. Nou op dat laatste eiland heb ik gezworen nooit meer te komen, in 1999 voor het laatst geweest, 2 dagen. Ik laat me daar een beetje als een dompet hidup behandelen. Al zou ik gratis kennen gaan ik nog niet. Voor de meesten is Indonesië trouwens gewoon Bali, ze weten niet wat ze missen. Alle buitengewesten in Indonesia zijn leuker dan Java of Bali. De mensen hiero deugen niet, dat is de makke.

Hier effies een Walravenlink:

www.geocities.com/Athens/Ithac(...)/2249/walravenw.html

Gruces





Plaats een reactie op dit onderwerp

Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
 Gesponsorde links

© indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2019
Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

85,179,380 pageviews Een website van indahnesia.com