Groeten uit Flores


 Subforum Nusa Tenggara - De Kleine Sunda Eilanden 
76 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Nusa Tenggara - De Kleine Sunda Eilanden > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent IndonesiŽ gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geŽxecuteerd in IndonesiŽ  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · IndonesiŽ gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Misschien moet je nog een goed lezen Malam; ik hebt het nl. gevraagd aan Erwin.
On 03-08-2013 15:37 Anne Mieke wrote:
Wil je dat we hier reageren ( of niet...) of een apart antwoord topic aanmaken?
Kunnen we nu weer verder?


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Kembang
Gebruiker
User icon of Kembang
spacer line
 


Hť...Malam , lŠŠt AnneMIeke nou met rust!! Wat gebeurt is gebeurt en laat het nou toch rusten....of ben je soms wederom op oorlogspad?? Emoticon: Devil Emoticon: Devil

Geweldig Erwin wat je allemaal mee maakt.....maar pas goed op jezelf, gelukkig gťťn zwaar gekneusde c.q. gebroken enkel aan overgehouden, anders was je vakantie voorbij.......Wat betreft heeft AnneMieke veel ervaring en ook nare en leuke dingen ondervonden tijdens haar vele reizen en zal jou tot steun dienen Emoticon: Yes!
Dus hati hati dan pelan pelan voor de komende dagen.... Emoticon: Party!



Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 

We kunnen nu weer verder.
Gaarne verder met het verhaal van Erwin en niet meer dan dat.
Ik ben ook niet op oorlogspad maar heb een geheugen van een olifant.

Net als de verhalen van Anne Mieke waar ik enorm van geniet, heb ik geen behoefte aan bijkomende verhalen.
Doe dat maar in een andere topic.





4yoke4
Gebruiker
User icon of 4yoke4
spacer line
 

Ik heb niet het verstand van een olifant, moest dus even tellen om de stand bij te houden.

AM 6x
Kembang 3x
Peter 1x
Malam 3 x
deze van mij er nog bij

En wat vind Erwin ervan?



Mij stoort het niet als iemand hier wil reageren, zolang het maar 'ontopic' is.

Dus graag je vetes elders kenbaar maken/uitvechten.


Duidelijke taal!

Erwin ga gewoon door, ik heb net alles achter elkaar gelezen en vind het prachtig.

Gewoon doorscrollen als je de berichtjes tussendoor niet wilt lezen Malam!
De een vindt het leuk om alles achter elkaar te zetten en de ander vindt het leuk om tussendoor een berichtje, soms met informatie, te lezen. Wie ben jij dan om te trompetteren dat het anders moet. Ik weet wel dat jij de baas wilt zijn van de dierentuin hier maar die heet Flipse en geen Malam.

Als je het verhaal wilt printen dan is het inderdaad mooier om alles achter elkaar te hebben staan, leest voor Pop ook wat gemakkelijker maar ja alles hoeft niet even mooi te zijn.

En nou niet gaan stalken en mij "trappen" want ik heb toch geen tijd om het te lezen vandaag en morgen. Emoticon: Wink

Even een update: Bintang Jan geniet ook mee!



Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

BintangJan
Gebruiker
User icon of BintangJan
spacer line
 


Op 10-08-2013 19:07 schreef 4yoke4:
Ik heb niet het verstand van een olifant, moest dus even tellen om de stand bij te houden.

AM 6x
Kembang 3x
Peter 1x
Malam 3 x
deze van mij er nog bij

En wat vind Erwin ervan?



Waarom vergeet je mij nou, Yoke. Ik vind het leuk dat ook mijn naam af en toe genoemd wordt.
Wij genieten ook van de verhalen van Erwin. Wij hebben het Flores traject omgekeerd afgelegd. Van Maumere naar Labuan Bajo. In september van dit jaar gaan we het oostelijke puntje van Flores, vanaf Maumere naar Larantuka verkennen. Dan steken we over naar de eilanden Adonara, Solor, Lembata, Pura en Alor.
Lekker weg van de snelweg. Weinig tot geen betreden toeristische paden.


Als je goed naar het verleden luistert, kun je de toekomst beter verstaan. Jika Anda mendengarkan dengan cermat ke masa lalu bisa masa depan lebih mudah dimengerti

4yoke4
Gebruiker
User icon of 4yoke4
spacer line
 


On 11-08-2013 10:00 BintangJan wrote:

[quote removed]


Waarom vergeet je mij nou, Yoke. Ik vind het leuk dat ook mijn naam af en toe genoemd wordt.
Wij genieten ook van de verhalen van Erwin. Wij hebben het Flores traject omgekeerd afgelegd. Van Maumere naar Labuan Bajo. In september van dit jaar gaan we het oostelijke puntje van Flores, vanaf Maumere naar Larantuka verkennen. Dan steken we over naar de eilanden Adonara, Solor, Lembata, Pura en Alor.
Lekker weg van de snelweg. Weinig tot geen betreden teristische paden.


!000x sorry BJ.
Ja dat krijg je als je niet het verstand van een olifant hebt.
Ook jullie verhaaltjes lees ik graag, van die van Erwin geniet ik ook.
Ooit was het mijn droom om Flores nog eens te bezoeken maar mijn lijf sputtert tegen.
Fijn weekend in afwachting van weer een verhaal van Erwin. Emoticon: Wink


Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Update morgen. Capek hari ini. Maaf ya!


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Ruteng 11 augustus 2013

Het is iets na acht wanneer ik hotel Dahlia buitenstap. Ik moet eerst op zoek naar een ojek om mij naar Robo te brengen. Dat ligt ongeveer 10 km hiervandaan, en daar vertrekt de weg naar Poco Ranaka.
Poco is Manggaria voor berg. Bovenop de berg staat een kapel. Poco Ranaka is een lokaal bedevaartsoord. Er ligt een strook asfalt van twee meter breed en negen kilometer lang tussen Robo en de kapel. Een gids heb je hier dus niet nodig alleen maar de weg volgen. De top ligt op 2286 meter hoogte.
Ik ben verbaasd hoe rustig het op straat is in vergelijking met andere dagen. Ja, natuurlijk het is zondag, waarschijnlijk gaat men vandaag eerst naar de kerk.
Ik vind al snel een ojek die mij voor 30.000 IDR naar Robo wil brengen. Vijfentwintig minuten later zijn we er. Ik geef nog 5.000 IDR fooi, en hij kijkt plots heel blij. Ik vraag hem waar de weg naar de Ranaka is, maar dat weet hij niet, geen probleem ik zal het wel vinden, en weg is hij.
De kinderen komen mij al snel toegelopen en ik vraag hen naar de juiste weg. De weg naar Ranaka is in Robo, is hun antwoord. Ja, dit is Robo toch? Nee, dit is Robo niet, Robo is een dorp terug. Hoe is dat nu mogelijk? Niets aan te doen en ik begin maar te wandelen, terug richting Ruteng. Ik informeer nog eens bij een vrouw en ze zegt: 'hier is Lame, Robo di atas'. Robo ligt dus inderdaad daarboven. Na twintig minuten stappen stopt er een scooter naast me, en de gebruikelijke conversatie volgt: hello mister, mau ke mana? Naar Robo? Motorcycle? Voor 10.000 IDR brengt de jongeman me naar Robo. Het was nog een behoorlijk eind rijden.
Het is al 9.15 uur als ik aan de beklimming kan beginnen. Ik ben meer dan een half uur verloren doordat ik op de verkeerde plaats werd afgezet. Het kantoor aan de ingang is dicht. Normaal moet je je hier registreren, of er moet betaald worden weet ik niet. Waarom het kantoor gesloten is weet ik ook niet. Omdat het zondag is? Ojeks rijden af en aan, ze begrijpen maar niet waarom ik te voet naar boven wil. Ik kom enkele toeristen tegen die aan het afdalen zijn.
De weg loopt tussen twee muren van groen. De zwaluwen vliegen laag, tot bijna tegen mijn hoofd. Bij ons wil dat zeggen dat het gaat regenen, maar hier niet hoop ik. Vele vlinders fladderen van bloem tot bloem. Ik probeer er een paar foto's van te maken, maar stilzitten is niet hun sterkste kant. Enkele parkietachtigen vliegen hier ook rond.
De eerste kilometers is de weg helemaal niet steil, het is dan ook aangenaam stappen. Er heerst hier stilte, alleen de geluiden van de Trans Flores Highway irriteert als het gezoem van een mug wanneer je gaat slapen. Na drie kilometer zie ik voor het eerst de Anak Ranaka: het kind van Ranaka. Na een vulkaanuitbarsting in september 2011 is naast de eigenlijke Ranaka een nieuwe kegel ontstaan, die men Anak Ranaka noemt.
Langzaam sterven de geluiden van beneden weg en hoor ik alleen nog maar het geluid van de natuur, mijn ademhaling en mijn voetstappen. Zalig zo rustig. Het woud zit vol leven, ik hoor vele geluiden, maar ik zie niets, zoals meestal in de dichtbeboste gebieden in IndonesiŽ. Ongemerkt wordt de weg steiler. Na een kilometer of zes zie ik de Ranaka en de kapel die erop staat hoog boven mij. Het is nog een heel eind!
Er hebben hier ooit paaltjes gestaan die de reeds afgelegde afstand aangeven, velen zijn verdwenen, enkelen zijn er nog. Aan kilometerpaal zeven krijg ik het lastig, ik kom steeds moeizamer vooruit?
Rond de 7,8 km bereik ik een col. Het is nu kwart na twaalf, tijd om een lange rustpauze en wat te eten. Omdat ik wist dat hier niets te krijgen is, heb ik gisteren een pak crackers gekocht en twee kleine blikjes makreel in tomatensaus. Geen haute cuisine, maar goed genoeg om terug op krachten te komen.
Plots komen de wolken langs de andere kant van de berg over de pas en zie ik nog maar tien meter ver. Er steekt een harde wind op en het wordt wel heel koud. Ik begin te twijfelen, het is nog iets meer dan een kilometer, maar gezien de hoogte die ik nog moet overbruggen zal het wel heel steil zijn. Ik reken op minstens een half uur voor die kilometer. Is het nog wel verstandig om verder te gaan? Ik besluit dat het dat niet is: zeker niet omdat ik hier alleen ben. Het is jammer, maar ik heb genoten van de wandeling en de fysieke inspanning. Veiligheid gaat boven alles en terug naar beneden gaan lijkt mij de verstandigste beslissing.
Wanneer ik afdaal merk ik pas hoe steil het hier is. ongemerkt was het steeds steiler geworden en zeker in de afdaling merk je dat. Al snel ben ik uit de wolken en wordt het weer aangenaam warm. Onderweg zie ik nog wat aapjes, maar ze zijn zeer schuw.
Het is 15.15 uur wanneer ik terug aan de toegangspoort sta. Wanneer ik meteen op de juiste plaats zou afgezet zijn geweest zou ik waarschijnlijk de top zonder problemen gehaald hebben. Nu werd het me te link daarboven.
Een ojek brengt me terug naar Ruteng. Ik ben behoorlijk moe. In het boek Flores: adventure trails staat voor de benodigde fitness level voor deze wandeling: low - medium. Dat vind ik toch wel heel laag. Het is in totaal toch 18 km stappen, waarvan de helft omhoog.
Indien je deze wandeling wil doen breng genoeg water mee, ik had anderhalve liter bij en dat was maar net genoeg. Vertrek zeker ook vroeger, ten laatste acht uur, maar hoe vroeger hoe beter.

Sampai jumpa besok!


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

acufjo
Gebruiker
User icon of acufjo
spacer line
 

Hoi Erwin,

Ik geniet van je verhalen. Heel herkenbaar. Ben er geweest in 1996 en wil er na je verhalen gelezen te hebben nog een keer terug naar Flores. Emoticon: Shiny



Peter191064
Gebruiker
User icon of Peter191064
spacer line
 

Dit wordt mijn reisgids, te gebruiken Januari 2015 !!
We gaan je pad betreden en genieten van de natuur, de mensen en de cultuur!

Het leest zo heerlijk herkenbaar weg en vraagt om meer.


Soms denk ik wel eens : je kan m`n rug op zak, dan gaan we er weer voor!

Kembang
Gebruiker
User icon of Kembang
spacer line
 

Nou, nou Erwin, je ben goed in het NIET stil zitten hoor.....
Goed en verstandig besluit genomen om terug te lopen....in 2006 waren wij richting waterval gelopen die hoog in de bergen zat. En zagen in de "verte'" donkere wolken aankomen.... En ja hoor....de 1e druppels kwamen eraan en direct daarop die enorme hoosbui...binnen 1 seconde waren wij drijfnat en gelukkig waren wij al bezig met de afdaling van de berg die erg glibberig werd. Opgelucht dat ik weer vaste grond onder mijn voeten had.......
Veel plezier....en ik kijk uit naar je volgende verhaal Emoticon: Party! Emoticon: Party!



erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Bajawa 12 augustus 2013

Vandaag ga ik per travel naar Bajawa. Het vertrek is pas om 14 uur, dus ik heb alle tijd om uit te slapen. Daarna, douchen, scheren en inpakken. Ik bel naar Hotel Edelweiss in Bajawa om een kamer te reserveren voor vannacht. Voor morgen heb ik al een kamer gereserveerd in Hotel Happy Happy, dat gerund wordt door een Nederlands stel. Voor vannacht hadden ze echter geen plaats meer. Bij Edelweiss kom ik van een kale reis thuis. Ze hebben wel kamers vrij, maar reserveren daar doen ze niet aan. Want dan houden ze kamers vrij en uiteindelijk dagen de klanten niet op. Ik dring aan, wil hen mijn telefoonnummer geven zodat ze me kunnen bellen, maar niets helpt. Omdat we ten vroegste om 18 uur in Bajawa zullen zijn vrees ik dat de beste kamers volzet zijn.
De benen zijn stram na de inspanning van gisteren. Als ik klaar ben wandel ik een uurtje rond in de buurt en ga brunchen in Agape. Ik probeer minstens twee uur op voorhand te eten, omdat de wegen hier zo bochtig zijn. Ik mis iets tijdens de wandeling en het duur even voor ik weet wat: de kinderen! Het is maandag en de Idul Fitri vakantie is gedaan, de kinderen zijn weer naar school. Geen 'good morning Erwin' vandaag. Daarna lees ik wat en kijk ik toe op het dagelijks leven voor het hotel. In de straat vertrekken zowel bemo's als trucks volgeladen met passagiers. De trucks blijven staan totdat ze helemaal volzitten. De truck die voor het hotel staat te wachten, gaat naar een afgelegen plek denk ik. De zijkant hang vol met plastic bussen met diesel in. Ertussen hangt ook een kip. Ze is vastgemaakt aan de poten en hangt dus ondersteboven aan de zijkant van de truck. In Europa steken ze je voor zoiets in de gevangenis wegens dierenmishandeling, hier is het de normaalste zaak van de wereld. Ik voel toch wat mee met de kip.
Ruim op tijd stopt het busje van Gunung Mas. Deze keer geen 'super excecutive' maar 'economy', en het verschil is redelijk groot. Al mag ik niet klagen, want ik heb beenruimte genoeg. Dit keer ben ik niet de enige bulť aan boord. Achter me zit een Spaans koppel, en naast me twee Italiaanse schoonheden.
De weg is zoals steeds bochtig en de wegenwerken volgen elkaar in sneltempo op. Er gaan geen tien kilometer voorbij zonder wegenwerken, misschien zelfs geen vijf. Vervelen doet de rit nooit, daarom zijn de panorama's te mooi, al vond ik de rit van Labuanbajo naar Ruteng mooier, of is het gewenning?
Ik rijd met gemengde gevoelens naar Bajawa, eigenlijk heb ik er niet veel zin in. Het voelt als een nagerecht, na een copieuse maaltijd: je heb teveel gegeten en nu moet het toetje er nog bij. Waaraan het ligt weet ik niet. Misschien enkel omdat ik nog geen slaapplaats heb voor vannacht en ik in het donker in een onbekende stad op zoek moet. Of misschien om dat Ruteng zo intens was, ik heb me daar van de eerste minuut thuis gevoeld, alles viel als een puzzel in elkaar, heb me geen seconde verveeld, en tja ik weet dat ik in herhaling val, maar de Manggarai hebben mijn hart gestolen. Ik heb nu al heimwee!
Na anderhalf uur bereiken we de kustplaats Borong, van hieruit gaat het weer landinwaarts tot we in Aimere weer de kust bereiken. Hier verlaten we het land van de Manggarai en rijden we het land van de Ngada binnen. De Gunung Inerie staat majestueus te pronken. Vanaf zeeniveau gaat hij naar meer dan tweeduizend tweehonderd meter hoogte. Indrukwekkend!
In Aimere stoppen we een half uurtje, het is nog 35 km naar Bajawa, een uur rijden dus. Ondanks dat we steeds goed kunnen doorrijden is dat zowat het gemiddelde dat je kunt halen op de Trans Flores Highway. De laatste 35 km zijn heel heftig, de weg slingert zich naar boven. We voelen dat het steeds kouder wordt, en het wordt ook donker.
Op een kruispunt stoppen we en moeten de passagiers voor Bajawa uitstappen. Omdat het eindpunt van de Travel niet Bajawa is, maar Ende, geldt hier geen 'deur tot deur' service. De bus moet rechtsaf, en Bajawa ligt linksaf, een paar kilometer verder op de weg naar Riung.
Enkel ik en de twee Italiaanse vrouwen stappen uit. Zij willen nu nog transport zoeken om meteen door te rijden naar Riung. Riung is een plaatsje aan de noordkust van Flores, het is nog zowat drie uur rijden vanuit Bajawa. Alleen met een privaat voertuig kun je er om deze tijd geraken, maar waar gaan ze dat nu vinden? Hun Engels is abominabel en Riung spreken ze op z'n Italiaans uit: Riungť. Ik wens hen alle succes.
Ondertussen staat er al een ojek bij ons, hij brengt me voor 10.000 IDR naar Hotel Edelweiss. Daar zijn niet alleen de beste kamers vol, maar alle kamers. Ze kunnen me nog wel een kamer in hun homestay aanbieden. Ik ga eerst informeren bij Hotel Korina aan de overkant van de straat, maar zij zitten ook vol. Er zijn nog wel meerdere hotels in Bajawa, maar die zijn een beetje uit de buurt. Bovendien zijn de restaurants allemaal hier, dus is het wel handig om hier te slapen.
Ik ga dan maar voor de homestay. 150.000 IDR voor een klein kamertje. De douche heeft geen warm water en het ruikt er muf. De matras is goed en dat is al veel. Op de matras ligt een laken, maar onder het deken, dat er allesbehalve fris uitziet, niet. Gelukkig heb ik een liner bij, een lakenzak dat bedoelt is om in slaapzakken te steken, zodat die proper blijft. Dan slapen we daar wel in. Voor de rest is de kamer best ok. Met een paar kleine aanpassingen en wat meer verluchting, zou het een leuke kamer zijn, jammer dat men die moeite niet doet.
Buiten is het al flink afgekoeld, het is hier toch beduidend frisser dan in Ruteng. Ik ga eten in restaurant Camellia. De soep is heerlijk en veel. Als hoofdgerecht koos ik gegrild varken is zoetzure saus. De fles azijn moet uit de kok zijn handen zijn gevallen, want het is wel heel zuur. Weer jammer want voor de rest best lekker.
Het restaurant staat vol met lange tafels, zodat je niet de tafel voor je alleen hebt. Over mij, neemt een Indonesische plaats. Ze komt uit Bali en ze heeft het koud, daar kan ik me wel wat bij voorstellen. Ze moet hier een week blijven voor zaken. Echt prettig vindt ze dat niet lijkt me.
Het is nog geen negen uur, wanneer ik terug naar mijn kamer ga. In de homestay is het al muisstil.

Sampai jumpa besok.


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Bajawa 13 augustus 2013

Mijn kamer komt uit op de keuken van de homestay, naar Indonesische gewoonte is daar al vroeg bedrijvigheid. Ook de haan naast mijn kamer kraait al vroeg victorie. Omdat het nog veel te vroeg is om op te staan, lees ik nog wat een na een tijdje val ik weer terug in slaap.
Het ontbijt stelt niet veel voor. Een banana pancake! Stukjes banaan in een rubber omhulsel. Hoe men het klaar speelt om dit zo slecht klaar te maken, kan er bij mij niet in. Na het ontbijt pak ik mijn boeltje en wandel naar hotel Happy Happy. Ik ben natuurlijk nog veel te vroeg, mijn kamer is nog niet klaar en dat had ik ook niet verwacht. Ik gooi mijn bagage af en wandel naar het centrum.
De markt begint stilaan op gang te komen. Ik vermoed dat vele mensen uit de omliggende dorpen hier hun inkopen komen doen. In een hoekje zitten drie oude mannen met hun koopwaar: kauwtabak. Aan de tanden en lippen van vele mensen te zien, een gegeerd product. Na de markt loop ik kriskras wat straten door en zo kom ik bij de grote kerk. De deur staat open en ik wandel binnen. Buiten staat de toren in de steigers, ook binnen zijn schilderwerken bezig. De enige levende wezens in de kerk, buiten mezelf, zijn talloze mussen.
Het weer is niet goed vandaag, het is zwaar bewolkt. Geen panorama's te zien vandaag. Na de lunch wandel ik naar Happy≤. Bij aankomst begint het te druppelen, maar echt doorregenen doet het niet.
De rest van de namiddag werk ik het verslag van gisteren af en post dit. Lees nog wat en praat wat met de eigenaren van het hotel. Ik boek bij de 'huisgids' voor morgen een tour. We gaan naar Bena en nog twee andere traditionele dorpen. Van Bena naar het tweede dorp gaan we al wandelend doen, een tochtje van twee uur. Daar pikt de auto ons op om naar een derde dorp te gaan. Afsluiten doen we ergens in hot springs, waar precies weet ik nog niet. Kostprijs 800.000 IDR huur auto en lunch inbegrepen. Als hij nog mensen vindt, wordt de kostprijs gedeeld, maar daar reken ik niet op. Voor overmorgen staat Wawo Muda (ik hoop dat ik het juist schrijf) op het programma, per ojek ditmaal.
De Ngada zijn toch een stuk terughoudender dan de Manggarai. Ik merk toch een groot verschil. Verder is het hier een pak kouder dan in Ruteng. Vreemd eigenlijk, want Ruteng ligt honderd meter hoger dan Bajawa. Ik vermoed dat Ruteng beter beschermd ligt tussen de bergen dan Bajawa.
Morgen begin ik aan de twee laatste dagen op Flores. Er is nog vrijdag, maar dan rijd ik van Bajawa naar Ende, zaterdag vlieg ik via Denpasar naar Yogyakarta.
Nog twee dagen volop genieten dus, hopelijk wil het weer morgen ook mee!

Sampai jumpa besok!



Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Hoi Erwin,

Als je dit nog leest. Ik hoop dat je ook naar Gurusina gaat. Bena is mooi maar ook de meeste toeristische van allemaal.
Ga je niet meer naar de Kelimutu dan?

Wawo Muda wordt gezien als een mini Kelimutu maar dan wel erg mini.....
Fijne tijd in Bajawa. Ja het is er inderdaad koud maar het zou ongeveer hetzelfde moeten zijn als in Ruteng; misschien is het daar nu ook kouder. Ik hoop dat je morgen de Inerie weer ziet. Als er tijd is: vraag of je even naar boven naar de Telkomsel onderstation gereden kan worden daar heb je een nog mooier uitzicht op de Inerie en de dorpen beneden.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Inderdaad van Bena wandelen we naar Gurusina. Ik heb mijn boek niet bij de hand en kon niet op de naam komen.
De kelimutu zal ik helaas niet zien, maar daar treur ik niet om. Het is hťťl mooi geweest.
Ik vermoed dat Ruteng warmer leek, omdat ik daar midden in de stad zat, en hier aan de rand van de stad. Onbeschermd dus.
En hopen op een wolkenloze dag morgen. Zo gauw het donker werd, verdwenen de wolken. Van mij mogen ze weg blijven.


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Bajawa 14 augustus 2013

Het moet gezegd, Happy Happy staat bekend om zijn ontbijt, en dit is het beste ontbijt dat ik op Flores had: lekkere koffie, een glas vers fruitsap, een heel bord fruit, huisgemaakt brood, een sneetje kaas en ei naar keuze. Je kan ook kiezen voor mie goreng of nasi goreng. Geweldig ontbijt!
Om acht uur zijn we klaar om te vertrekken, hoewel het minder dan 15 km naar Bena is, rijden we er toch meer dan een half uur op. De gids is Alfons, op het eerste zicht een norse man, maar schijn bedriegt. Nu de wolken nog slapen moet er onderweg gestopt worden voor de foto's van Gunung Inerie.
We zijn niet de eerste in Bena, maar het is er nog rustig. Bena is het grootste en meest bezochte van de traditionele dorpen in de streek. Eerst even het gastenboek invullen en een donatie in de kist stoppen en dan kunnen we eraan beginnen.
Bena bestaat uit twee rijen woningen die parallel tegenover mekaar staan. Tussen die rijen woningen ligt een groot plein. Op het plein staan verschillende schrijnen. Eerst is er wat ze noemen de 'ngadhu'. De ngadhu lijkt op een grote parasol. Het bestaat uit een houten paal, die versierd is met houtsnijwerk en een rieten dak. Op de paal zit een zwarte smurrie, het is gestolten bloed van de buffels en de varkens die werden geofferd. De ngadhu is de mannelijke schrijn. Ik tel negen mannelijke schrijnen.
Daartegenover staan negen vrouwelijke schrijnen, de bhaga, het lijken kleine hutjes met rieten daken. Ook deze zijn mooi versierd met houtsnijwerk. Dus we hebben negen paar schrijnen dat betekent dat dit dorp negen 'clans' heeft. Elke clan heeft zijn schrijn.
De woningen zijn mooie houten hutten met enorme rieten daken. Bovenop sommige van die daken staat een soort pop, andere daken hebben een soort nestkastje bovenop het dak. In een huis met de pop woont de oudste man van de clan, in het huis met het nestkastje woont de oudste vrouw van de clan. Ook hier negen huizen met poppetjes en negen nestkastjes.
Bovenaan het dorp is een uitzichtpunt, de panorama's zijn gigantisch. Je ziet de zee en rechts daarvan de immer tegenwoordige Inerie. Eigenlijk is het niet te beschrijven, het is ook niet in een foto weer te geven, maar de bergen en de vallei zijn enorm. Je wordt er letterlijk stil van.
Vandaar begint het pad naar Gurusina. Het loopt langs de flanken van de Inerie, het gaat eerst op en neer door een dor landschap met ruw struikgewas. Daarna gaat het voornamelijk bergaf, en verandert de begroeiing naar bamboebos. Mijn kuiten zijn nog altijd stram na mijn avontuur op de Poco Ranaka, maar dat was dan ook een heuse kuitenbijter! Na een goed uur stappen komen we in een tweede traditioneel dorp: Tolulela.
Het lijkt veel op Bena, maar hier geen negen clans, maar vier. Geen andere toeristen hier. En voor de rest is het hier ook stil. De meeste bewoners zijn op het land bezig met hun werkzaamheden. Het dorp telt 94 inwoners.
Na het huwelijk trekt de man in bij zijn schoonfamilie, in de meeste culturen is het andersom. De eigendommen van de familie gaan over van moeder op dochter en niet van vader op zoon. De jongeren mogen trouwen met iemand van hetzelfde dorp, maar niet met iemand van dezelfde clan. Ze mogen ook trouwen met iemand van buiten het dorp. Dit geldt voor alle traditionele dorpen in de streek.
Vanuit Tolulela is het een steile afdaling naar Gurusina, een dorp met maar drie clans, dus drie ngadhu's en drie bhaga's. Maar het zijn wel grote clans, het hele dorp telt meer dan driehonderd zielen. De huizen van de drie dorpen zijn identiek. Eigenlijk,als je een dorp hebt gezien, heb je ze allemaal gezien.
In Gurusina staat onze Kijang te wachten. We rijden naar een warmwaterbron in de buurt. De weg verandert van slecht naar barslecht, we rijden nog slechs stapvoets. We rijden steeds dieper de vallei in. Hoewel het stillaan op een oerwoud lijkt, volgen de dorpjes elkaar snel op. De bron ligt in een piepklein dorpje. Eerst eten we rijst met mie, en daarna is het tijd om het water in te gaan. Alfons probeert me te overtuigen om arak te proeven. Ik proef een klein slokje, het is redelijk sterk. Ik lust dit wel, maar niet op dit uur. De macho in Alfons komt naar boven en hij drinkt het hele glas in een keer leeg. Zijn stem klinkt plots een paar tonen lager.
Zoals meestal zou baden in de warmwaterbron goed zijn voor de gezondheid. Ik ben daar nogal sceptisch in, maar baat het niet, schaden zal het vast ook niet. Ik vind een plaats aan een stroomversnelling en laat het warme water mijn nog steeds gevoelige rug masseren. Het moet gezegd, het deed deugd.
De weg terug naar Bajawa is dezelfde als langs waar we gekomen zijn. Wanneer we terug hoger zijn, rijden we in de mist en wordt het gevoelig kouder. In Bajawa schijnt echter de zon.

Sampai jumpa besok!




Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Bajawa 15 augustus 2013

Iets na achten vertrek ik achterop de brommer bij Willy, naar Wawo Mudha. In Ngora Nale betaal ik de 10.000 IDR toegang. Vandaar rijdenwe nog een stuk verder met de brommer. Al snel is het gedaan met asfalt en rijden we over een zandweg vol diepe groeven. Het is steil en Willy moet alle zeilen bijzetten om boven te geraken, af en toe moet ik afstappen omdat het met z'n tweeŽn niet te doen is.
De Inerie blinkt weer onder een staalblauwe hemel. Vanachter de Inerie komt de Gunung Ebulobo kijken, die meer naar het oosten ligt. Ik weet dat ik in herhaling val maar de panorama's zijn weer overweldigend.
We stoppen bij een oude slapende krater, vandaar gaan we te voet verder. In de oude krater staan enkele hutjes en er wordt aan landbouw gedaan. De krater is enorm groot.
De wandeling gaat op en neer,over goede wandelpaden. Plots verschijnt de Wawo Mudha krater aan de rechterkant. Deze krater ontstond toen een enorme ontploffing de hele bergtop wegblies. Op de bodem zijn nu twee oranje meren. We wandelen nog wat verder tot we een goed zicht hebben op de krater. Het kleinste meer is helemaal opgedroogd, het is wachten op het regenseizoen voor er terug water in zal staan.
Na een korte rustpauze wandelen we terug naar de brommer. Daar gaan we in het gras zitten om van de omgeving te genieten. De sprinkhanen springen rondom ons, de stilte is oorverdovend. Af en toe komt er iemand voorbij die verderop op zijn land gaat werken.
Willy is een leuke gesprekspartner, hij is 22 jaar, en verzot op voetbal. Hij is een Chelsea fan en grote fan van Eden Hazard. Zijn vader is al vijf jaar dood, en hij heeft ook al een broer verloren aan kanker. Hij is vroegtijdig gestopt met school, omdat er geen geld meer was, ik vermoed na het overlijden van zijn vader, maar vraag het hem niet.
Hij is ook nieuwsgierig naar het leven in Europa, wil graag weten wat we er verdienen en hoeveel een reis naar IndonesiŽ voor ons kost. Ondanks dat hij geen Engels geleerd heeft op school, spreekt hij de taal behoorlijk. Je ziet dat hij ambitie heeft om wat van zijn leven te maken.
Het is twaalf uur, als ik terug ben in Bajawa. Na de lunch lees ik wat en voor een lang gesprek met Marie, de uitbaatster van mijn hotel. Ze verteld hoe moeilijk het is om goed personeel te vinden en om hen efficient te laten werken. Zolang je kijkt doen ze alles, goed, maar je mag je hoofd niet wegdraaien of ze doen het weer anders.
Alfons komt zeggen dat de kepala desa zijn beklag bij hem heeft gedaan, omdat de voorkant van het hotel nog niet versierd is voor hari merdeka. Marie stuurt hem naar de markt om vlaggen te gaan kopen.
Wanneer ik rond halfzes net gedoucht heb, en me aan het afdrogen ben, valt plots de electriciteit uit. Ik hoor plots een hoop kabaal, vrouwen die gillen. Ik denk wat een gedoe enkel en alleen omdat de stroom uitvalt en doe rustig verder.
Wanneer ik klaar ben en een kijkje ga nemen, blijkt zich een drama voltrokken te hebben. Willy had de vlaggen aan ijzeren waterbuizen vastgemaakt, met de bedoeling dit recht te zetten in de voortuin. Bij het rechtzetten heeft hij een stroomkabel geraakt!
Hij zou brandwonden hebben aan handen en voeten, maar nog leven. Uiteraard ben ik hier even niet goed van. Ze zijn al met hem naar het hospitaal. De eigenaars van het hotel gaan hem achterna. In de Indonesische vlag zijn grote gaten gebrand.
Achteraf blijkt hij heel veel geluk gehad te hebben. Inwendig is alles in orde, de brandwonden aan zijn handen en voeten zijn eerstegraads en ter hoogte van zijn polsen is tweedegraads. Terwijl ik dit schrijf komt Alfons erbij staan, hij heeft het zien gebeuren. Hij is er duidelijk nog van aangedaan, Willy is een buurjongen. Maar Willy kan alweer lachen, en heeft al aan de dokter gevraagd of hij volgende week toch kan voetballen. Deze nacht moet hij ter observatie in het ziekenhuis blijven.
Morgen rijd ik naar Ende, het eindpunt van mijn reis, overmorgen vlieg ik vanaf daar via Denpasar naar Yogyakarta. Morgen dus de laatste episode van dit verhaal.

Sampai jumpa besok!



Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

My god, Erwin wat een toestand. Maar relatief nog goed afgelopen gelukkig.

Als je morgen naar Ende gaat dan kom je drie kwartier tot een uur voor Ende langs het blauwe stenen strand. De stenen liggen in hopen langs de weg, te wachten op een koper. Je rijdt daar heel dicht langs het strand. Misschien wil de chauffeur wel even stoppen (ik weet niet hoe je naar Ende gaat met de bus of weer een travel); de stenen zijn vooral in natte toestand erg mooi.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Denpasar, 17 augustus 2013

De 'travel' van gisteren was een Toyota Avanza. Er was afgesproken tussen acht en half negen, maar om acht uur was hij er al. De auto was nog leeg en hij zou eerst de andere passagiers oppikken en daarna mij komen ophalen. Daar had ik niets op tegen, ik moest al lang genoeg in de auto zitten.
Wanneer hij terugkomt is de auto al goed vol, in wat wij de kofferbak noemen staat ook een rij stoelen en daar zitten drie mannen als sardienen in een blik. Naast de chauffeur zit een vrouw met een kind en op de achterbank de man van die vrouw. Dat betekent dat we maar met z'n tweeŽn op de achterbank zitten, een meevaller.
Alle bagage is op het dak vastgebonden, inclusief een .... eend. Dierenbescherming en IndonesiŽ, het zou nooit een goed huwelijk worden.
De weg kronkelt zich van Bajawa weg. De chauffeur probeert nog een passagier te vinden en rijdt traag door alle dorpjes. Eens voorbij Boawae geeft hij het op.
Het landschap is minder ruw. Heel opvallend hoe groot het verschil is met het westen van Flores. Dat betekent niet dat de weg beter is, integendeel zelfs. We rijden zo goed als stapvoets over een kilometers lange werf. Je ziet dat het een werf is, maar machines zijn er niet te zien.
Na drie en half uur rijden zijn we in Ende, mijn eindbestemming. Ik check in, in het Grand Wisata hotel, het grootste en duurste hotel van Ende. Ik heb hier gekozen om twee redenen: ten eerste voor het zwembad en ten tweede hebben ze een gratis shuttle naar de luchthaven. Mijn vlucht vertrekt al om 7.25, dus moet ik vroeg naar de luchthaven, dat probleem is dan ook al opgelost. De lobby en de kamer zien er mooi uit, de badkamer is een schande voor een hotel van deze prijsklasse. Het douchegordijn hangt vol schimmel.
Vanmorgen dus al vroeg op. Ik vertrek zonder ontbijt omdat je pas vanaf zes uur kon ontbijten, het uur dat ik vertrok naar de luchthaven. Wanneer ik daar aankom is alles nog gesloten. Ik had eigenlijk nog ruim de tijd om te ontbijten, maar dat is nu te laat. Pas een uur voor de vlucht vertrekt gaat de luchthaven open.
Op het vliegtuig zitten amper passagiers, maar maakt een tussenstop in Labuanbajo, daar zouden nog vele passagiers opstappen. Ik heb geluk en zit aan de juiste kant van het vliegtuig, zowat heel mijn reis hier komt voorbijgeschoven. Ik zie de Gunung Ebulobo en wat verder de Gunung Inerie. Ik zie hoe klein Bajawa eigenlijk wel is. Ik zie Wawo Mudha, met zijn twee oranje meren. De krater ligt tussen zes andere kraters. Eigenlijk zou je daar gemakkelijk een volle dag kunnen rondwandelen, er lopen vele paden tussen de velden.
Een beetje verder zie ik Ranamese lake, het ligt prachtig midden in de bossen. Jammer dat ik dit toch niet gedaan heb. Even verder zie ik Anak Ranaka en Poco Ranaka met zijn kapel boven op de top. Ik zie de col waar ik toen geluncht heb, dat was echt vlak onder de top, ik was er zo dichtbij! Het laatste dat ik herken is Ruteng en de rijstvelden in de vorm van een spinnenweb. Ik krijg al heimwee van ernaar te kijken.
Een korte tussenlanding in Labuanbajo en het vliegtuig loopt aardig vol. We landen ruim op tijd in Denpasar. Ik heb een korte transit en het zal snel moeten gaan. Uit het vliegtuig stap ik als laatste de bus op en ben dus als eerste in de aankomsthall, daar snel boarding pass ophalen. De domestic terminal in Denpasar is een groot bouwwerf. Daardoor kan ik niet naar de gate wandelen, maar moet ik wachten op een bus die ons brengt. Het duurt twintig minuten voor er een bus is en ik zie de bui al hangen.
Ze zijn al bezig met het boarden van latere vluchten ik wordt van gate 17 naar gate 18 gestuurd. 'Ha Yogya, one moment sir'. Ik weet niet hoe lang 'one moment' duurt, maar op Bali is dat lang. Ik spreek iedereen van Lion Air aan die ik zie, niemand geeft blijk Engels te spreken, niemand geeft blijk mij enige informatie te verstrekken. Ik vraag naar de manager, zonder resultaat.
Na een half uur geef ik het op, het is mij duidelijk dat ik mijn vlucht gemist heb, en dat ik hier geen hulp moet verwachten. Woedend verlaat ik de gate en ga op zoek naar een kantoor van Lion. Het eerste wat ik vind is hun balie waar ze tickets verkopen. Ik doe hier nog maar eens mijn verhaal. Eerste pluspunt: ze verstaan Engels. Na weer 'one moment' komt ze boven met een vlucht voor morgen en de prijs. Nog maar eens uitleggen dat het niet mijn fout is dat ik de vlucht gemist heb, maar dat het de schuld is van die f***ing bus. Ze neemt haar telefoon en belt iemand op. Er zou zo meteen iemand komen. Eindelijk.
Enkele Balinezen die proberen wat geld te verdienen door mensen te helpen met het kopen van tickets, zeggen me dat Lion vandaag geen vlucht meer heeft naar Yogya, Garuda nog wel en die zouden nog plaats hebben. Nadat ik weer een half uur gewacht heb, ben ik het zat. Ik ga naar Garuda en koop een ticket voor vanavond. Ik zal wel zien hoe ik mijn geld terugkrijg van Lion.
Terug bij Lion is de man die mij moet helpen eindelijk te voorschijn gekomen. Hij geeft me het alternatief om naar Jakarta te vliegen en vandaar naar Yogya. Ik zeg hem dat ik dat niet wil, dat ik al een ander ticket heb en dat ik mijn geld terug wil. Verder wil ik ook informatie waar mijn bagage zich nu bevindt.
Na een tijdje komt hij mij zeggen dat het inderdaad mijn fout niet is dat ik de vlucht gemist heb, en dat er een refund komt, maar dat geld moet ik ophalen bij mijn 'travel agent', ergens in Jakarta. Allemaal larie, ik had de tickets online gekocht op de website van Lion Air, goed geprobeerd jongen, maar ik ben al heel vroeg wakker vandaag. Weer een hoop gedoe, maar uiteindelijk krijg ik mijn geld terug. En de bagage? Weer wat telefoongesprekken en mijn bagage zou op het vliegtuig zitten.
Ik bel naar mijn vrouw, zij staat samen met mijn dochter op mij te wachten op de luchthaven van Yogya. Ik vraag haar om naar mijn bagage te gaan kijken. Natuurlijk stribbelt ze tegen: 'ik mag daar niet binnen'. Ik zeg haar de situatie uit te leggen, ze moet zich maar een weg naar binnen praten. Ik sms nog eens de vluchtnummer en de nummer van mijn bagagelabel door en ga op zoek naar eten. Rond de domestic terminal is geen enkele eetgelegenheid door de bouwwerken. Ik wandel dan maar naar de International terminal. Terwijl ik zit te wachten, telefoon naar mijn vrouw. Mijn bagage was er niet bij, godverdomme!
Als mijn eten op is, dus terug naar Lion. Mijn, inmiddels goede, vriend zit daar nog steeds. Ik leg hem uit dat mijn vrouw mijn bagage is gaan ophalen, maar dat het er niet bij is. 'Natuurlijk meneer, uw vrouw kan uw bagage niet zien van ze heeft de tag niet' Nog maar eens uitleggen dat mijn vrouw naast de bagageband stond en dat ze echt wel mijn bagage herkent, daar heeft ze geen tag voor nodig, en het was er niet bij! Weer telefoneren en zijn collega bevestigd nog maar eens dat mijn bagage wel op de vlucht zat en dat mijn vrouw dat niet kan zien omdat ..... . Ik geef het op, ik zal wel zien hoe en waar mijn bagage boven water komt.
Ik wandel terug naar de International terminal, ik heb nood aan een grote Bintang en een tafel om dit verhaal te schrijven. Tijd heb ik nu toch genoeg!

Twee weken Flores zitten erop, veel te snel! Ik heb er van genoten, voor mij was dit het mooiste stukje IndonesiŽ dat ik ooit zag.
Ruteng was heel intens, vooral omdat ik er de tijd voor heb genomen en van de platgetreden paden ben geweest. Nu in Ruteng is dat niet moeilijk, de meesten overnachten in Ruteng omdat anders de afstand Bajawa -Labuanbajo te groot is. Ze hebben ongelijk! In en rond Ruteng is genoeg te beleven om een dag of vijf door te brengen.
Daarna Bajawa, dat was voor mij iets heel anders. Ik had er ook de tijd niet meer voor om van de platgetreden paden af te gaan, hoewel, gisteren in Wawo Mudha heb ik geen enkele andere toerist gezien. De dorpen zoals Bena, doet iedereen aan. Natuurlijk is het wel mooi, maar het gaf mij toch een beetje het gevoel dat ik naar een filmset zat te kijken. En 's avonds gaan de acteurs naar huis, en ligt Bena er stil en verlaten bij. Dat zal wel zo niet zijn, maar dat gevoel was er wel!
Volgens Henk van Happy Happy Hotel in Bajawa is dit jaar het toerisme spectaculair toegenomen. Toeristen die 's avonds nogal laat toekwamen in Bajawa hadden problemen om een vrije kamer te vinden! De geruchten deden daar de ronde dat in Labuanbajo toeristen in de kantoren van de duikshops op de grond liggen te slapen, omdat alles volzat. Hoe waar deze geruchten zijn, kan ik natuurlijk niet checken.
Wat mezelf betreft wil ik zeker nog eens terug naar Flores. Er is nog veel dat ik niet gezien heb. Er is de trektocht naar de Gunung Mbeliling en het Sano Nggoang meer, dat ik moest schrappen wegens regen, goed voor vier dagen. Vanuit Ruteng zou ik nog naar Wae Rebo kunnen, ook een trip van drie dagen. Ranamese Lake kon ik ook niet doen, goed voor weer een dag. In Bajawa zijn nog genoeg dingen te doen waar ik nu geen tijd meer voor had, onder andere de tweedaagse trektocht naar het traditionele dorp Belaraghi. Het lijkt wel of ik weer twee weken kan vullen tussen Labuanbajo en Ende, zonder ook maar iets een tweede keer te bezoeken.
Dit maar om aan te geven hoeveel er te beleven valt. De meeste toeristen doen vijf dagen over de afstand Labuanbajo - Maumere. Gisterenavond kwam er een Italiaans koppel met een dochtertje van een jaar of vier toe, die dit op drie dagen gingen doen! Complete waanzin! Er is op Flores veel meer te zien dan de dingen langs de Trans Flores Highway.
Ik heb ook genoten van het schrijven van dit verslag. Het heeft mij gedwongen om meer te observeren, om meer na te denken over de dingen die ik zag. Dat is zeker iets wat ik iedereen kan aanraden om te doen!
Flores een prachtig eiland, met prachtige mensen. Ik heb ervan genoten.

Tot de volgende keer!



Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

BintangJan
Gebruiker
User icon of BintangJan
spacer line
 

Erwin,

Bedankt dat wij met jou mee mochten reizen en van jouw verhalen mochten genieten.


Als je goed naar het verleden luistert, kun je de toekomst beter verstaan. Jika Anda mendengarkan dengan cermat ke masa lalu bisa masa depan lebih mudah dimengerti

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Hoi Erwin,

Jammer dat het met het Lionair gedoe allemaal zo moest eindigen.

Het toerisme op Flores is sowieso de laatste jaren toegenomen. Ik vraag me af of het dit jaar dan misschien toch iets met Ramadan/Idul Fitri te maken heeft/had dat nu wel heel erg midden in het toeristenseizoen viel. Op Flores is het toeristenseizoen scherper dan bv op Java of Bali. Misschien dat dit ook beter verdeeld gat worden. Regenen doet het er altijd wel vaak ook in de zogenaamde droge tijd. Leuk dat jij zelf ook zo over Ruteng denkt; ik heb het ook nog nooit overgeslagen. Idd heel anders dan Bajawa.

Dankjewel voor je mooie verhalen.
En welkom thuis maar weer!


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

4yoke4
Gebruiker
User icon of 4yoke4
spacer line
 

Erwin, het was of ik zelf aan het mee reizen was, zo duidelijk alles beschreven en het las zo gemakkelijk, je hebt talent man!
Gr. Yoke


Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

erwin
Gebruiker
User icon of erwin
spacer line
 

Ik verwijt Lion Air niet dat ik mijn vlucht gemist heb of dat mijn bagage niet in Yogyakarta was. Ik had maar 35 minuten overstaptijd en ik wist dat dit krap was en dat dit tot de mogelijkheden behoorde, maar ik was bereid het risico te nemen.
Wat ik ze wel verwijt is dat hun grondpersoneel tieners zijn die geen Engels spreken.
Gisterenavond ging ik hier in Yogya naar de 'lost and found' van Lion Air en dat was helemaal huilen met de pet op. De juffrouw vroeg mijn ticket en zei 'maar je vlucht was op 21 maart!' Ze keek naar de 'purchase date' en niet naar de 'flight date'. Vervolgens zei ze: 'maar je bent van Ende naar Denpasar gevlogen, wat kom je dan hier naar je bagage zoeken?' Van transit en aansluitende vluchten had ze blijkbaar ook nog niet gehoord. Het was echt heel erg. Ik heb mijn vrouw erbij geroepen en haar alles laten afhandelen.
Vanmorgen was mijn bagage dan toch in Yogya. Mijn rugzak zat in een nieuwe beschermhoes, speciaal voor vliegreizen, en van stevige makelij. Deze is helemaal gescheurd.
Nu ja, ik en mijn bagage zijn in Yogya, dus we kunnen nu vakantie vieren met de familie.


Het is beter spijt te hebben van iets dat je gedaan hebt, dan spijt te hebben om iets dat je niet gedaan hebt

sabar2
Gebruiker
User icon of sabar2
spacer line
 

Mooi verhaal Email-adres is vervormd om spam tegen te gaan. Klik hier om naar het profiel van deze gebruiker te gaan.Erwin dit geeft een mooie inkijk in Flores en kan gebruikt worden
om anderen te laten zien wat Flores te bieden heeft, mn een actieve vakantie dus.
Om het verhaal niet te verstoren heb ik bewust gewacht tot het klaar was.
Een ding wat er wellicht nog bij kan, maar wellicht zijn er wel mensen die dat kunnen toevoegen,
is wat plaatjes, foto's van Flores om het ook visueel te maken.

Het einde met Lion air is de reden dat ik zelf ten alle tijde voor transfers minimaal
3 uur inbouw zowel binnenlands als vwb een aansluiting op een internationale
vlucht. Niet alleen voorkom je hier veel ergernis mee maar uit mijn eigen ervaring
kan ik ook zeggen het reist plezieriger.
Flores is voor mij zelf helaas geen juiste bestemming ivm mijn handicap daar had ik
eerder aan moeten denken toen het nog kon, maar bedankt voor dit inkijkje in jou
avonturen. Ik neem aan dat je wel foto's hebt gemaakt dus voor jezelf kun je een
prachtig memory-boekje maken.




Welcome to Indonesia Take it as it is or leave it if you don't like it

Kembang
Gebruiker
User icon of Kembang
spacer line
 


Bedankt Erwin , net als de anderen heb ik genoten van je reisverslag Emoticon: Party!

Dus op naar het volgende vakantie land en weer volop genieten van jou verhalen....

Komt gezond en behouden thuiskomst. Emoticon: Shiny Emoticon: Shiny



Plaats een reactie op dit onderwerp

Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
 Gesponsorde links

© indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2018
Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

66,935,896 pageviews Een website van indahnesia.com