Boekenpraat


 Subforum Algemene Indonesiëpraat 
35 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Algemene Indonesiëpraat > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent IndonesiŽ gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geŽxecuteerd in IndonesiŽ  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · IndonesiŽ gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
AnisJ
Gebruiker
User icon of AnisJ
spacer line
 


On 19-03-2007 19:06 4yoke4 wrote: .......................................................................................................

Wat weet jij over ArmeniŽrs in IndonesiŽ Anis ?

ben benieuwd.


  • " ..... ťťn ArmenieŽr kent bijna iedereen van de 'oudere generatie van 1950 + ' ..... Charles Aznafour(-ian), dit was mijzelf opmerkzaam gemaakt door een ArmenieŽr ......."
    " ..... ik weet ůůk wel wat, hůůr Yo met de banYO, maar in INDOnesia ...."


  • 'Ahu kura ahia, mansia nia'

    4yoke4
    Gebruiker
    User icon of 4yoke4
    spacer line
     


    On 26-03-2007 17:01 AnisJ wrote:

    ...


  • " ..... ťťn ArmenieŽr kent bijna iedereen van de oudere generatie van 1950 + ..... Charles Aznafour(-ian), dit was mijzelf opmerkzaam gemaakt door een ArmenieŽr ......."
    " ..... ik weet ůůk wel wat, hůůr Yo met de banYO, maar in INDOnesia ...."



  • Laat die banyo maar zitten mas, ik heb steeds het gevoel dat jij YO in de BAN wil doen als ik dat lees. Ik vraag dit i.v.m. armeense voorouders uit Isfahan / Armenie en uiteindelijk terecht gekomen in Indonesie. Al die namen eindigen op ian maar werden uiteindelijk in Indonesie verbasterd.


    Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

    sidia
    Gebruiker
    User icon of sidia
    spacer line
     

    Over de Armeniers.

    Officieel wonen in 1930 542 Armeniers in Ned.Indie (met de Nationaliteit van Armenie) .
    De genaturaliseerde Armeniers werden waarschijnlijk gerekend tot de Nederlanders .
    Dat zijn dan 293 mannen en 249 vrouwen.


    Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

    4yoke4
    Gebruiker
    User icon of 4yoke4
    spacer line
     

    De geschiedenis van de ArmeniŽrs is er een van onderdrukking en vervolging. Een van de oudste Christenvolkeren, veel eerder gekerstend dan Europa, namen zij een bijzondere plaats in Voor-AziŽ in, geheel omringd door vijandige Mohammedanen. Hun land, het oude ArmeniŽ (met de hoge berg Ararat waarop volgens het bijbelverhaal de Ark van Noach moet zijn gestrand), was een uitgebreid gebied, tussen de Zwarte en de Kaspische Zee, op de plaats waar vandaag Turkije, Sovjet-Unie, Irak en Iran samenkomen. Het werd opgedeeld. De huidige Sovjet Republiek ArmeniŽ is er maar een deel van, een veel belangrijker deel ligt in Turkije. In het Van-meer op het eiland Aghtamar bouwden de ArmeniŽrs in de 10e eeuw de beroemde kerk, nog steeds een soort symbool voor alle ArmeniŽrs.
    De ArmeniŽrs hebben door de eeuwen heen zwaar te lijden gehad, het meest in de periode vlak voor de 1e Wereldoorlog, toen anderhalf millioen van hen zonder meer door de Turken werden afgeslacht, maar ook lang voor dien werden zij om hun geloof vervolgd. Om deze reden mag men hen zeker om hun standvastigheid bewonderen.
    Vervolgd om hun Christelijk geloof verlieten tenslotte velen hun vaderland; een groot aantal werd rond het jaar 1500 opgenomen door PerziŽ (thans Iran). De menslievende Sjah Abbas (ook genaamd Abbas the Great) wist dat de ArmeniŽrs vredelievend waren en goede burgers zouden zijn. Hij wees hun een plaats aan waar zij zich in vrede mochten vestigen.
    Dat was Julpha, vlak bij de bekende stad Isfahan. Op den duur ontstond daar een bloeiende Armeense gemeenschap, die tot heden ten dage nog bestaat. Zij behielden hun geloof, hun eigen taal en Armeens letterschrift. Een van hun gewoonten was, dat men uitsluitend onder elkaar huwde.
    Vanuit Julpha trokken sommige ondernemende ArmeniŽrs verder, in verschillende richtingen; aangenomen mag worden dat hun goede handelsgeest hen daartoe dreef. Zij gingen te voet of te paard of per ezel door de woestijnen van PerziŽ en over de woeste gebergten, tot aan de Perzische Golf, waar zij de havenplaats Bandar Buschehr of Bandar Abbas bereikten. Dat was dan een tocht van duizend kilometers. Zij wachtten in de haven op een van de Britse stoomschepen van de P. and O. line, die van hieruit de kustvaart over Zuid-AziŽ voeren. Zij kochten dan een passage naar Rangoon, Calcutta of Singapore. Maar omdat zij geen woord Engels spraken ging dat boeken van passagiers nogal primitief. De scheepsklerk vulde een biljet in, waarop naam, geslacht en leeftijd werden vermeld. Was de naam soms een beetje te lang of te moeilijk, dan werd die gewoon wat ingekort. Dat gebeurde ook met de naam Boldy, die misschien wel Bodanian kan hebben geluid. Omdat de reizigers geen enkel document bezaten was dit passagebiljet alles voor hen. Het werd als een soort paspoort beschouwd en zodoende bleef ook de soms vervormde naam, hun officiŽle naam.
    Na een korter of langer oponthoud in Brits-IndiŽ, trokken velen weer verder, naar het gastvrije Nederlands-IndiŽ.
    Dat is nog niet zo vreemd als het lijkt, want de V.O.C. had sedert 1623 een eigen vertegenwoordiging in PerziŽ, met meerdere vestigingen, waaronder ťťn in Julpha. Het was dus heel goed denkbaar dat zij de Hollanders reeds kenden. Bovendien hebben Hollanders en ArmeniŽrs nu eenmaal veel gemeen. Dit alles kan ertoe hebben geleid, dat zij zich gaarne op Java gingen vestigen.
    Op Java, waar veel ArmeniŽrs reeds vůůr 1800 waren gevestigd, ontstond op die manier een vrij uitgebreide Armeense gemeenschap, die zich vooral concentreerde op de plaatsen Batavia, Semarang, Soerabaja, later ook nog enkele andere plaatsen. De ArmeniŽrs wisten zich goed aan te passen. Om hun ijver en bekwaamheid als vakman, hun handelsgeest en hun spreekwoordelijke eerlijkheid en rechtschapenheid, waren zij bekend. Zij veroverden zich een goed, velen zelfs een rijk bestaan en geen hunner behoefde ooit de steun van de overheid te vragen. Als ware Christenen hadden zij de gewoonte, landgenoten die in nood verkeerden, bij te staan; zij hadden hun eigen kerk, scholen en verenigingen. Op vele begraafplaatsen liggen hun graven met opschrift in Armeense letters.
    D.A. Visker



    Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

    4yoke4
    Gebruiker
    User icon of 4yoke4
    spacer line
     

    De Armenen in Indie

    De handelsgeest van de Armenen, of Armeniers, verschilt niet veel van die van de Nederlanders, Britten, Portugezen of welk ander handelsvolk. Ook zij gingen naar verre Aziatische landen voor de fel begeerde specerijen, exotische kleden, textiel en wat dies meer zij.

    De meeste van deze Armenen kwamen uit Iran en waren vermoedelijk al eerder dan de West-Europeanen in Azie. Het waren zelfstandige zakenlieden die overeenkomsten sloten met Britse en Nederlandse handelsvloten. Ze werden toegelaten tot de factories, waar ze als adviseur of als tolk optraden ter ondersteuning van de handel met de inheemse vorsten.
    Zo werd het geschil tussen de VOC en de vorst van Makassar in 1655 opgelost door toedoen van de Armeense chodja Soghomon (Salomo), beter bekend als chodja Soliman. Chodja was de titel voor een groothandelaar, vergelijkbaar met de Indiase benjaan.

    Pas vanaf het begin van de negentiende eeuw begonnen de Armenen zich in Nederlands Oost-Indie te vestigen. Deze nieuwkomers waren eveneens handelaren. Hun kinderen daarentegen vonden hun middelen van bestaan op elk mogelijk terrein.
    Zij waren werkzaam op ondernemingen, in de middenstand, het transportwezen, fotografie, overhead, justitie, advocatuur et cetera.
    Vanaf de VOC-tijd werden de Armenen als Europeanen beschouwd en hadden dezelfde plichten, rechten en voorrechten. Het was dan ook niet verwonderlijk dat hen bij de invoering van de wet op het Nederlands onderdaanschap in 1910 het recht op het Nederlanderschap werd toebedeeld.
    De Armeense gemeenschap organiseerde zich vanaf 1852. Zo had men naast de kerken in het vroegere Batavia en Soerabaja, in Batavia een weduwen- en wezenfonds. In Batavia werden bij Gouverneurs Besluit van 22 december 1855 no. 23, de Manuk en Arathoom scholen opgericht. Hoofdonderwijzer van de lagere school werd de heer J.P. Freyss en ook de leraren van de middelbare school waren Nederlanders. Alleen voor de lessen in het Armeens werd een Armeen aangesteld.
    Deze school was ook opengesteld voor Nederlandse leerlingen. In Soerabaja bestonden, naast de Armeense School, ook nog een sport-, een toneel-, een vrouwen- en een muziekvereniging. Bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog waren er ongeveer vijf ŗ zeshonderd Armenen in Nederlands-Indie. Twintig procent van hen stierven in of buiten de Japanse kampen. Na die oorlog trokken ze weg naar elders om een nieuw bestaan op te bouwen, net als de Nederlanders.
    De Armeense kerk in Djakarta moest plaatsmaken voor stadsvernieuwing en die in Soerabaja werd verkocht.

    Tegenwoordig leven in Indonesie nog een onbekend aantal nakomelingen van deze Armeense gemeenschap, die na de overdracht daar gebleven zijn.

    Voor meer informatie:
    Indisch Familie Archief,
    Stadhouderslaan 1,
    2517 HW Den Haag,
    tel. 070-3650909.


    Het zou in de wereld heel wat vrediger toegaan als men minder op elkaar zou letten en meer op elkaar zou passen

    sidia
    Gebruiker
    User icon of sidia
    spacer line
     



    Leuk boekje , kan je bijna gaan proeven hoe goed ze het froeher hadden.
    Het is toch wat anders dan bij een WarTeg(Waroeng Tegal) of zo'n nieuwerwetse WarKop (Waroeng kopi) zoals Starbucks .
    Het schijnt dat Starbucks binnenkort ook in Nederland komt.



    Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

    dangdude03
    Gebruiker
    User icon of dangdude03
    spacer line
     


    "De Laatste Tempo Doeloe", dat boek heb ik eens van de bieb geleend. Sfeervolle foto's kon die man maken. Laat ook wel een beetje de grote afstand zien die er bestond tussen de inlanders en de bule. Helaas kan ik weinig info over hem vinden. Ik weet wel dat Rob Nieuwenhuys aandacht aan hem heeft besteed in zijn boek "Oostindische Spiegel", maar dat boek hebben ze alleen in de bieb van den Haag. Misschien op de vrijmarkt eens goed rondkijken



    sidia
    Gebruiker
    User icon of sidia
    spacer line
     



    En dese dan ?
    Klein boekje maar met veel foto's van mijn oude tanah airku , tanah tumpah darahku.
    Kan ik alleen maar dromen , af en toe als ik last heb van tempo doeloese oprispingen . Emoticon: Cry
    Ach kasian die OmSid , ach kasiaaaan. Emoticon: Cry Emoticon: Cry Emoticon: Cry


    Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

    dangdude03
    Gebruiker
    User icon of dangdude03
    spacer line
     

    Een bamboestoel, en dan bedoel ik geen meubilair, maar een bossage van bamboe. Hein Buitenweg had ook oog voor natuur



    sidia
    Gebruiker
    User icon of sidia
    spacer line
     

    Hi D.D.
    De mooiste boeken zijn van Rob Nieuwenhuis , zijn 3 foto boeken .
    Daar kan ik urenlang naar kijken.Heb toevallig op mijn boekenplank met bijna 4 meter oude Indon. boeken.
    Heb maar net een 4 delige encyclopedie van Nederlandsch Indie gekocht , van 1897.Naast voor de heb ook naslagwerk.
    Kan ik af en toe doorbladeren om informatie te zoeken over tempo doeloe.
    Heb overal op de kop getikt , morgen is ook Konininge dag .
    Ga ik ook weer op jacht.
    Heb zelfs 2 boeken gekocht (groter en dikker dan een telefoon boek) over de 25 ste regerings jubileum van Wilhelmina 1898-1923 , voor 1 (satu) euri perstuk gekocht .
    Staat veel info over de overzeese gebied (N.O.I).
    Voor 1 euri perstuk , boeken in uitstekende staat , antiquairstuk.
    Ik zou niet weten wat het in zo' n boekhandel moet gaatn kosten.
    Vooral oude foto' s waar de oude hertenhuizen en de pendopo' s van de Indonesiers afgebeeld staan .
    En de grote erven , kan me gewoon verplaatsen hoe mijn ouders met zusters of broers gespeeld zou hebben.

    Over de bamboe " bossen" , ik ging froeher vaak lopen in paden waar links en recht de metershoge bamboe groeien , het ruisend van de wind .
    Dat is een aparte belevenis. Ik praat natuurlijk over West Java van 40-45 jaar geleden.
    Vandaar was de titel Droom en Herinneringen echt toepasselijk.
    groetjes.


    Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    Dangdude, over Hein Buitenweg: kijk op Marktplaats.
    Van Hein Buitenweg heb ik bijna alles, behalve ""Bandoeng"", voor dit boek worden belachelijke prijzen gevraagd.
    Kijk ook even op antiqbook, er wordt heel veel aangeboden van Buitenweg en ook Rob Nieuwenhuys,
    Veel succes Emoticon: Bye bye



    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    oM sid, ben even off topic[sorry Yerun], maar wat kan een fysiotherapeut niet, maar een pidjit-kerok behandeling wel?
    Kreeg dus deze behandeling en binnen de kortste keren was de pijn weg.
    Zie er wel uit als een wit-rood gestreepte zebra[kan zo naar Artis]maar het effect is geweldig



    dangdude03
    Gebruiker
    User icon of dangdude03
    spacer line
     

    Hi Si Dia en Merapi,

    Ik ga morgen maar eens op jacht naar deze boeken, wie weet. Ook op Marktplaats eens kijken. Misschien vind ik deze wel:

    Of van de vergeten fotograaf:
    Hub. Leufkens (1894 - 1962) De vergeten fotograaf

    Zoo zitten 4-jarigen in de Pesantranschooltjes op Java, de Koran te lezen. Of ze werkelijk lezen? 'k Heb dit aan meerderen gevraagd en de meeningen zijn verdeeld. De meesten meenen dat ze de tekst van buiten kennen. In elk geval glijdt het stokje regelmatig langs de teekens. Op zichzelf is 't motief ontroerend schoon. Zoo iets vastleggen voor later zal wel ieder willen. 't Is echter niet zoo eenvoudig. Immers deze schooltjes staan geheel onder leiding van de Mohammedaansche hadji's. Na een beleefde vraag werd mij toegestaan vrijelijk de foto's te maken. En 'k maakte er verscheidene. Een waarbij de hadji zelf, gewapend met een rotanstokje, gehurkt zit midden tusschen de leerlingen. Iets uit de oude tijd. Zoo iets ontdekt men nu slechts nog in Oostersche landen.
    Betreffende de compositie kan gezegd worden, dat deze niet af is, 't onderste gedeelte tot aan de rand van de stoep moet vervallen. Daardoor wint het beeld aan rust en concentratie. De achtergrond is een wand van het gebouwtje waarin onderwijs werd gegeven, een zogenaamde bilikwand, gevlochten van gespleten bamboe en werkt rustig, wat een vereischte is voor 'n dergelijk motief. (H.L.1936)


    In tegenstelling tot Hein Buitenweg en Rob Nieuwenhuys publiceerde hij slechts twee boeken: Mooi Java (1933) en Impressies van Batavia (1934). Fraaie fotoboeken waarvoor op internet inmiddels flinke prijzen worden gevraagd. Maar wie kent Hub. Leufkens nog?
    Hub. Leufkens was een fotograaf uit Limburg die zijn hart aan Java had verpand.
    In 1926 verhuist Leufkens en zijn vrouw van Heerlen naar Java om als onderwijzer en onderwijzeres te werken in Poeworedjo en Djocja. Later zal het echtpaar aan het hoofd staan van scholen in Indramajoe, Blitar en Meester Cornelis.
    Als het even kan trekt het gezin de bergen in om lange wandelingen te maken, te genieten van de omgeving en om te fotograferen. Op pad, uitgerust met statief, camera, glasnegatieven, klapstoeltjes ťn een gevulde picknickmand. Leufkens raakt gefascineerd door de tropen, het landschap en de mensen die hij tegenkomt. Negen jaar lang zal hij op Java verblijven. In 1935 keert het hele gezin terug naar Heerlen. Java zal altijd in zijn hart blijven. Uit de honderden foto's die hij op Java heeft geschoten, stelt hij twee fotoboeken samen die opgevat kunnen worden als een liefdesverklaring aan het eiland.
    Na zijn overlijden in 1962, raakt Leufkens in de vergetelheid. Ten onrechte.

    Deze bijdrage aan indischalbum.nl kwam tot stand met welwillende medewerking van het Limburgs museum in Venlo, die van 28 oktober 2006 tot en met 25 februari 2007 een overzichtstentoonstelling laat zien over leven en werk van fotograaf ťn filmer Hub. Leufkens. Leufkens heeft niet alleen op Java vastgelegd wat verdwenen is: hij is ook bekend geworden als fotograaf van het schilderachtige Limburg.
    Bij de tentoonstelling Hub. Leufkens. Een ondernemend kunstenaar verschijnt een rijk geÔllustreerde publicatie met DVD.
    Meer informatie vindt u op de website van het Limburgs Museum
    www.limburgsmuseum.nl



    Mzzl



    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    Ja om Sid, ik ook, ben niet eens in Indie geboren,
    Prachtig de fotoboeken van Breton de Nijs[Rob Nieuwenhuys]: Komen en blijven,Met vreemde ogen en Baren en oudgasten.
    Wat het kost weet ik ook niet, maar literatuur over N.I. wordt zeldzamer, dus kostbaarder.
    Even een klein plagerijtje: mn verzameling over Ned,Indie is nu 6 meter. Emoticon: Bye bye Emoticon: Bye bye



    sidia
    Gebruiker
    User icon of sidia
    spacer line
     


    On 29-04-2007 19:27 merapi wrote:
    Even een klein plagerijtje: mn verzameling over Ned,Indie is nu 6 meter. Emoticon: Bye bye Emoticon: Bye bye

    dan moet ik even bij jou langskomen bewonderen.

    Ik heb ook nog verzameling van hustlers, pleeboi, penthouse , suske & wike , donald duck , perry rhodan , kuifje , storm etc.
    (en allerlei soorten natuur boeken) Emoticon: Shiny


    Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    Selamat Datang Om Sid, alleen de Playboy en Penthouse zult u niet bij mij vinden Emoticon: Bye bye Emoticon: Bye bye Emoticon: Bye bye
    groetjes Merapi



    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    Hi Dangdude,
    heb even voor je gekeken,
    Beide boeken ""wat wij in ons hart sloten"" van Buitenweg en de Oost-Indische spiegel van Nieuwenhuys worden op Marktpaats aangeboden.
    groetjes Merapi



    dangdude03
    Gebruiker
    User icon of dangdude03
    spacer line
     

    Al eerder heb ik aangekondigd dat er een nieuw boek is verschenen van Kees Ruys: ĎDe voorouderlandení. Momenteel ben ik het boek aan het lezen en zal er uitgebreid over berichten als ik het uit heb. Hier alvast een voorproefje dat ik de doorgewinterde ťn onervaren Indoganger niet wil onthouden, de auteur beschrijft zijn ideale onderkomen in IndonesiŽ:

    ďVoor een inspirerend stadsverblijf is een goede hotelkeus onontbeerlijk. Dat is minder simpel dan het lijkt. De sensatie van ontheemding die je bij aankomst op een vreemde plek bekruipt. smeekt om een handvol sterren, maar hoewel comfort je rust en energie verschaft, maakt het de overgang naar buiten groter. Je waant je weer even thuis en zult geneigd zijn om meer tijd in de steriele koelte van je kamer door te brengen dan in de onbekende, aandacht zuigende realiteit van je bestemming. De ideale overnachtingsplek verenigt deze uitersten. Ze biedt genoeg comfort om niet na elke tegenslag in tranen uit te barsten en houdt voldoende 'voeling' met de wereld buiten om je er niet te zeer van te vervreemden. Voor een hotelkamer in IndonesiŽ betekent dat concreet dat die vrij moet zijn van kakkerlakken, opgedroogde spermavlekken in de lakens en geluidsinvasies uit moskeespeakers, maar dat het er ook weer niet te smetteloos of stil moet zijn; dat het over een koelsysteem beschikt (liever fan dan airconditioning, zodat het temperatuurverschil met buiten overbrugbaar blijft en duizelingen en verkoudheden voorkomen kunnen worden) en dat er personeel in het hotel rondloopt dat
    wel van praatjes en van bijverdienen houdt, maar niet van schmieren en chanteren, terwijl het genoeg van de omgeving afweet om als intermediair tussen hotel en buitenwereld te fungeren.
    Dit laatste is van wezenlijk belang. Zonder de hulp van ingehuurde 'kennissen' verblijf je zonder het te weten in een wereld die hooguit de schijn van IndonesiŽ ophoudt. Het is er overzichtelijk, maar ook nogal saai en kostbaar. Om daadwerkelijk tot IndonesiŽ te kunnen doordringen, zul je in taallessen en aandacht moeten investeren, en ten minste moeten veinzen dat je je raadgevers vertrouwt. En dat is nog maar een begin. De deuren tot de (alledaagse) werkelijkheid gaan hier pas op een kier als je de vellen van je knokkels hebt gekloptĒ.




    henky
    Gebruiker
    spacer line
     

    Het meest boeiende boek wat ik gelezen heb is " Jakarta Jakarta" van Dirk Vlasblom. Hij was ex-correspondent van de NRC in Jakarta. Geeft goede analyses en schrijft tevens op een leuke manier. Verder heb ik in het Erasmushuis in Jakarta een boek gelezen dat meende ik " Soekarno Tabe " heette. Erg aardig om te lezen maar heb het later nooit meer ergens terug kunnen vinden.






    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    Hallo Henky, het boek van Dirk Vlasblom is inderdaad boeiend, heb ik in mn boekenkast staan.
    Soekamo Tabe ken ik niet, probeer het op antqbooks
    groetjes Merapi



    henky
    Gebruiker
    spacer line
     

    Nog wat leuke boeken"Een warung aan de Stille Zuidzee" (Dirk Vlasblom)--o.a. belevenissen in de buurt van Pelabuhan Ratu
    Becakrijders hoeren generaals en ander politici (Wiecher Hulst), over de o.a. de grootgraaiers als Ibnu Sutowo.
    Indonesie (Kees Ruys)
    Ook leuk geschreven " Anai Leu Ita" de ervaringen van Corrie Bos in Indonesie
    Tot slot kan ik aanbevelen " Een kwestie van kiezen", Het levensverhaal van Poncke Princen, in 1995 opgetekend door Joyce van Fenema. Via eerdergenoemd boek van Hulst kwam ik in dat jaar in Jakarta in contact met Poncke. Deze naam verdient een aparte topic. Jammer dat door wat meningsverschillen destijds tussen Princen en Hulst laatstgenoemde het levensverhaal niet heeft geschreven.
    p.s. Dangdude ik heb nog een Indonesian Handbook 2e editie uit 1983 met een noot dat de daarin genoemde prijzen vanwege de inflatie met drie vermenigvuldigd moesten worden. Kosten van het boek destijds: f 39,90.






    dangdude03
    Gebruiker
    User icon of dangdude03
    spacer line
     

    Hi Henky,

    De boeken van Vlasblom zijn mij bekend, evenals die van Wiecher Hulst. Ook zijn ďVan Sabang tot MeraukeĒ en ďEen vriend aan het Tobameer ď beslist de moeite waard. Het is jammer dat Hulst niets meer schijnt te schrijven over IndonesiŽ. Kees Ruys is mijn persoonlijke favoriet, zijn reisverslagen zijn werkelijk pareltjes. Zijn nieuwste boek ďDe voorouderlandenĒ is zeer onderhoudend en informatief, een lust om te lezen. Van Poncke Princen is hier meen ik al een topic over geweest, maar dat ontaarde natuurlijk in felle discussies tussen voor- en tegenstanders van deze boeiende man. Wel bijzonder dat je hem hebt ontmoet. Mijn Indonesia Handboek dateert uit september 1995 en is meen ik de laatste uitgave geweest.




    merapi
    Gebruiker
    User icon of merapi
    spacer line
     

    Mooie nieuwe aanwinst:
    1e druk van deel 1 en 2 van Victor Ido, Bandoeng 1936:radio voordrachten voor de NIROM
    ook: Dagwerk in Indie, van J.de Loos-Haaxman, met 12 replica kaarten van Betawi,Bogor en Weltevreden erbij.
    Weet iemand iets meer over dit laatste boek?



    henky
    Gebruiker
    spacer line
     

    Deze topic insipreert en heeft me er toe aangezet wat in de boekenkast te rommelen op deze regenachtige pinsteravond. Ik kwam daar nog een boek tegen met de titel "Bali in kleuren" van de schrijver Piet Bakker (ja die van "Kruimeltje" Emoticon: Wink . Een uitgave van Douwe Egberts Joure. In het boek staat geen datum maar het moet zo rond 1952 zijn uitgegeven. Mijn ouders hebben er destijds de bijbehorende plaatjes ingeplakt. De slotzin van het naschrift wil ik jullie niet onthouden: " Wij spreken de hoop uit dat het zonnige volk van Bali in geluk en voorspoed de toekomst in zal gaan, en dat dit heerlijke eiland niet zal terugtuimelen in de chaos van burgeroorlog en felle veten, niet ook in barbaarse gebruiken van weleer" .

    Ik ga volgende week op zoek naar het boek van Kees Ruys. Mijn nieuwsgierigheid is gewekt geachte forumleden en bedank voor de tip.




    pieterman
    Gebruiker
    spacer line
     

    Kees Ruys Voorouderlanden

    Ik ben al jaren een groot fan van de boeken van Ruys. Intelligent, poetisch, humoristisch en getuigend van een diep inzicht in de Indonesische cultuur.
    Deze week ben ik begonnen aan zijn nieuwste deel van de serie De Randgebieden: de Voorouderlanden. Ditmaal over een reis door de binnenlanden van Kalimantan. Ik vind echt dat ruys zichzelf weer overtreft. Het is zo mooi en meeslepend geschreven, zo diepgravend en verrassend, dat ik iedereen aan kan raden om de Voorouderlanden ook in huis te halen.



    Plaats een reactie op dit onderwerp

    Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
    Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


    nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

    9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
     Gesponsorde links

    © indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2017
    Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

    61,504,368 pageviews Een website van indahnesia.com