Salam manis dari NTT


 Subforum Nusa Tenggara - De Kleine Sunda Eilanden 
73 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Nusa Tenggara - De Kleine Sunda Eilanden > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent Indonesië gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geëxecuteerd in Indonesië  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · Indonesië gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ja goed he illegaal in Oost Timor, ZONDER mijn paspoort zelfs. De chauffeur was er ook helemaal nerveus van zo te zien. En die grenspostmannen wisten denk ik niet goed wat ze met mij aan moesten.

______________________

Naschrift:

Heb zojuist de vcd geprobeerd die ik vanmiddag van Maxi (Banusu) gekregen heb. Het is inderdaad DE Maxi die ik vanmiddag ontmoet heb., Alleen....... hij kan nie zo goed zingen Emoticon: Shut up! . Maarja, wie maakt zoiets nou mee.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

ibusas
Gebruiker
User icon of ibusas
spacer line
 

Yeah! Weer een leuke dag en zomaar een unieke CD!! Beter! Emoticon: Cooool



pierre
Gebruiker
spacer line
 


tja Yerun, als anne mieke iets doet wat een ander niet zo snel zal doen, is ze in haar nopjes. ( positief gezien dan) en het mooiste is dat het vaak onverwachts aan komt waaien. waar een "normale "toerist rechtsaf gaat, gaat AM links af.

AM, het is zo heerlijk om je verhalen te lezen, lekker genieten.





Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 

Ben al aan het kopiëren en plakken, document in words, als Annemieke weer op de rails zit in Nederland, effe naar een warnet hier en uitprinten.
Ik was een beetje dom, vertelde Poppy dat AM weer in Indonesië is Emoticon: Blush
Printen dus, anders krijg ik hier hoopjes problemen met Pop Emoticon: Yes!



zieleffe
Gebruiker
User icon of zieleffe
spacer line
 

Malam je kan dit ook opslaan in je computer, om die plak werk uit te printen moet je naar een warnet??, heb je een USBstik of zo, of neem je de Laptop mee.
Zo'n printer is toch niet duur om zelf aan te schaffen.
Hier zag een printer voor 38 € te koop nieuw, ben even het merk kwijt, net zo duur als ik in mijn printer inktpatronen koop.
Jammer is toch wel dat Anne-Miek foto's er niet bij plakt.
Kijk hier eens wat een foto's je kan bekijken.
En kijk hier ook wat voor een moois op internet allemaal bestaat.
Maar haar verhalen zijn echt goed, zo natuur getrouw of je er zelf midden in zit........... Emoticon: Shiny Emoticon: Nice



Verdediging is de ruiter van kritiek--- *O* --,Het doel heiligt de middelen

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Soe, zaterdag 14 april

Vanuit een swingend reggea internet in het koele Soe....

Lekker uitslapen (tot 8 uur...) alles weer netjes inpakken en wachten tot het 10 uur is. Niet dus. De veren van het bed hebben me uit mijn slapp gehouden. In de vroege ochtend (als het hier helaas al licht is) dommel ik dan toch in. Maar, Abroos stuurt een sms of het gisteren leuk geweest was en wanneer ik naar Soe ga. Da´s heel aardig maar het is kwart over 6...

Dan een half uur later toch maar eruit en pelan2 alles klaarmaken voor de reis naar Soe. Timor Travel stuurt al om 9.00 uur een sms dat ze er aan komen. Ik denk dat ze dit standaard doen om zo te proberen dat passagiers inderdaad klaarstaan om opgehaald te worden, dat laatste niet de sterkste kant van Indonesiers. De bus komt voorrijden en al voor 10.00 uur, de afgesproken tijd zijn we op weg. Da's nog eens wat anders dan jam karet. Fijn hoor. Iedereen weer een doosje met water, een zoete en een hartige snack en een snoepje. Het is niet zo'n mooi weer als gisteren met wolken van alle soorten en maten in vele tinten grijs. Weer weindig verkeer en daarom vinden de leerlingen dat ze wel gewoon midden op straat (de jalan raya, de hoofdweg....) kunnen lopen. Mijn buurvrouw die naast de chauffeur zit komt uit Flores (ook al, de buurt van Ruteng). Ze werkt in het ziekenhuis in Kupang en is daarnaast nog docent om een beetje bij te beunen.

De wolken worden uiteindelijk regen en maken er een glanzend spekgladde weg van, de longsor van een paar dagen geleden is een grote modderpoel.

In Niki Niki om 13.00 uur weer bij Surya Baru het roze padangrestaurant van een paar dagen geleden. Niki Niki lijkt zo te zien inderdaag min of meer op de helft van Kupang-Atambua. De schade is Rp 29.000 maar er is geen klein wisselgeld en wordt Rp 1000 in nature gegeven, een broodje verpakt in plastic.

Volgens de chauffeur is hotel Bahagia Dua (kan wel een beetje bahagia gebruiken haha) the best in town. Dat doe ik dan maar. Een okergeel hotel met veel beelden, gekleurd cement en er staan veel regeringsauto's op de drukke parkeerplaats. Ik krijg kamer nummer 128 (op dat nummer woonde ik als kind ook) een simpele kamer zonder airco (het moet hier
's avonds koel genoeg zijn met een zitje met uitzicht op een cementen vijver met erwtensoepwater en een zalmkleurig groot paard voor de deur. John (de plaatselijk uit Soe dus, niet uit Atambua) komt me vertellen dat hij me wel in Niki Niki kan rondrijden. Jawel maar ik wil ook naar Boti en daarvoor moet ik blijkbaar een gids hebben. Ik kan niet zomaar bij de koning op bezoek gaan natuurlijk. Dan moet ik Pae Nope hebben zegt ie. Ja, dat weet ik maar Pae Nope heeft of zijn mobiel niet aanstaan of een ander nummer. Ik ben 'm al een paar dagen aan het sms-en. Nog maar eens proberen en jawel "contact". Hij krijgt alleen de vervolg sms-en niet binnen en moet even uitzoeken in welk hotel ik zit. Maar, daarmee ben je zo klaar in Soe.

Intussen ik wacht op op Pae Nope bel ik Timor Travel voor de rit naar Kupang a.s. maandag, echter de eerste gaat pas 's middags om half 3 (dezelfde waarmee ik vanochtend van Atambua naar Soe ben gekomen) en dan ben ik ergens 5 uur 's middags op zijn vroegst in Kupang. Hm, dan moet ik maar anders verzinnen. De receptionist kent geen andere travel maar hij heeft wel een vriend met een kleine auto die ook als zodanig dienst doet. Ik moet maar zeggen wanneer en hoe laat ik wil vertrekken.

En dan ineens gaan de dingen in sneltempo zoals ik gehoopt had en meer dan dat. Pae Nope is een zeer charismatische verschijning, hij spreekt goed Engels, werkt al 24 jaar als gids (en als het aan hem ligt ook cultureel verantwoord), luistert goed naar mijn wensen, is zeer voorkomend, en....... hij is een prins..... Puntje van de stoel. We stellen samen een plan samen. Ik wil naar Niki Niki, Boti en natuur zien en verder weet ik het niet. Ik zeg er ook achteraan alsjeblieft geen weefgetouwen en arakprocessen meer. Hij roept wat dingen en vraagt wat ik daarvan ooit gezien heb. Volgens Pae is Boti, mij nu net tien minuten kennende, niet zo'n goed idee. Hij zegt dat omdat het in de Lonely Planet staat, daar iedereen heen gaat en hij denkt dat ik teleurgesteld word omdat het inmiddels voor Timorese begrippen wat toeristisch aan het worden is. IEDEREEN die naar Soe gaat wil naar Boti. De mensen daar zijn intussen geinfecteerd door moderne toeristen en willen/eisen steeds meer. Het is voor de toeristen niet het Boti dat het ooit geweest is. Pae stelt voor. gezien mijn belangstelling om morgenochtend eerst richting noordwest te gaan, omgeving Kapan, omdat ik van natuur hou en ook omdat iedereen in Niki Niki nog in de kerk zit morgenochtend....
Daarnaa gaan we naar Niki Niki en naar Nope, jawel, de roots van Pae en de kampungs die nog niet zijn aangetast door het toerisme. Hij vraagt me hoelang ik in Soe wil blijven omdat hij maandag om 13.00 uur een afspraak heeft in Kupang. Vijf minuten later is mijn travelprobleem opgelost. Pae stelt voor om maandagochtend samen te gaan, dan gaan we al eerder en maken er meteen een halve dagtocht van en zal me nog vanalles laten zien dat ik nog niet ken zoals de sasando (makerij). De deal is dat we morgen een hele dag hebben en overmogen een halve dag voor alles bij elkaar dezelfde prijs als ik vier dagen geleden in Kefa heb betaald. INCLUSIEF lunch en water voor morgen, de contributie aan de kampung en de pinang sirih. Hij vraagt of het goed is. Ja hoor, het is goed. Ik kom er niet eens meer op om af te dingen. Dat komt ook door hetgeen hij allemaal vertelt en serieus "zijn" land en koninkrijk in ere houdt. Ik ben helemaal gelukkig.

En het wordt nog leuker. Of ik Mick Jagger ken. Ja, jelas, eh hoezo. Nou die is in 1997 hier geweest met Jerry Hall en is rondgeleid door Pae. Mijn mond valt open. Ik begrijp dus dat dat in hetzelfde jaar is geweest dat hij op Bali is getrouwd met Jerry.... Yessssssssssssssss, dit gaat 'm helemaal worden. Hoe was het ook alweer van de Pointer Sisters? I'm so excited. En ik wil wel ff die foto's met Mick zien morgen.

Pae vraagt of ik nog ergens naar toe ga, maar het is inmiddels bijna vier uur en ik wil toch ook nog even een "rondje" Soe doen. Hoe interessant ook, ik heb ook tijd voor mezelf, = alleen nodig. De orang Soe gieren het uit. Ik vraag me af hoe dat destijds met Mick en Jerry is gegaan. Ook maar even vragen morgen in welk hotel ze toen geslapen hebben. Het enige doel is de BNI en de Wijaya supermarkt die ik straks heb gezien. Terug met de bemo.

Het is inmiddels nog meer afgekoeld. Ah wat is dit lekker op 900 meter, qua temperatuur vergelijkbaar met Bukittingi maar dan zonder de uitlaatgassen. Stukkie naar de warnet lopen. Er staan wel grote plakletters in de lobby “Internet tersedia met Speedy” mja letters zijn geduldig.

Het wordt nog eens wat met mij, met prins Pae op stap. Kon slechter.... Soe is ook stikdonker en moet zometeen 500 meter in het donker lopen (en dan is het ongelooflijk dat ik toch nog gespot word...)

Salam excited.
AM



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Kembang
Gebruiker
User icon of Kembang
spacer line
 


Heerlijk dat je heb genoten....en nog prinsheerlijk op stap te gaan Emoticon: Party!
Grappig van die Mick Jagger...wat is de wereld toch klein hé??
Geniet ze.... Emoticon: Shiny



BintangJan
Gebruiker
User icon of BintangJan
spacer line
 

Anne Mieke,

Je moet de forumleden niet aanmoedigen om naar dit wonderschone deel van RI te gaan. Laat dat maar aan jou en ons over om te genieten van al dit schoons.


Als je goed naar het verleden luistert, kun je de toekomst beter verstaan. Jika Anda mendengarkan dengan cermat ke masa lalu bisa masa depan lebih mudah dimengerti

siebjans
Gebruiker
User icon of siebjans
spacer line
 

Haha, Ja rond 6.15u pagi is de eerste kerk-mis afgelopen!



http://www.nuafhalen.com (nieuwsgierig wat af te halen is? kijk zelf eens)

Yerun
Gebruiker
User icon of Yerun
spacer line
 


On 15-04-2012 11:51 siebjans wrote:
Haha, Ja rond 6.15u pagi is de eerste kerk-mis afgelopen!
Ervaringsdeskundige? Haha. Emoticon: Wink



siebjans
Gebruiker
User icon of siebjans
spacer line
 


Op 15-04-2012 13:39 schreef Yerun:

[quote verwijderd]
Ervaringsdeskundige? Haha. Emoticon: Wink


Nou, om eerlijk te bekennen, Ja ik ben in het verleden (In Yogya) wel eens rond 5.30u naar de kerk geweest Emoticon: Worship
Maar "helaas" kan dat niet in NL zo vroeg Emoticon: Yeah right! Emoticon: Shiny


http://www.nuafhalen.com (nieuwsgierig wat af te halen is? kijk zelf eens)

siebjans
Gebruiker
User icon of siebjans
spacer line
 

Ooh ja en voor diegene die met smart op A-M d'r verhaal/verslag wacht, dit komt morgenvroeg pas. (dat sms-te ze me namelijk)

Emoticon: Bye bye


http://www.nuafhalen.com (nieuwsgierig wat af te halen is? kijk zelf eens)

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 14-04-2012 19:58 BintangJan wrote:
Anne Mieke,

Je moet de forumleden niet aanmoedigen om naar dit wonderschone deel van RI te gaan. Laat dat maar aan jou en ons over om te genieten van al dit schoons.
Ach, BJ voordat iedereen dat door heeft zijn wel al tien jaar verder......Het is ook niet voor iedereen weggelegd denk ik.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 15-04-2012 18:07 siebjans wrote:
Ooh ja en voor diegene die met smart op A-M d'r verhaal/verslag wacht, dit komt morgenvroeg pas. (dat sms-te ze me namelijk)

Emoticon: Bye bye
Nou eh, busje komt zo..... Ben nl. in een van de zeven sloten gelopen..... haha (zei ze als een boer met kiespijn)


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Nou, stoelriemen vast dan maar.....

Soe zondag 15 april

De dag begint met een ontbijt in de red room van het hotel. De ronde tafels voorzien van glanzend rood satijn en de stoelen met dezelfde rode stoelhoezen tot op de grond met grote strikken en ter decoratie zijden kersenbloesem op tafel. Een lekker ontbijt met een groentesoepje, rijst met mihoon, pinda's en ikan terie, weggespoeld met geurige pandanthee. Ik schrik ervan als ik zomaar twee toeristen binnen zie komen. Uit Engeland aan het dialect te horen. Ik groet ze bij het naar buitengaan net zoals ieder ander (en zoals we dat ooit 100 jaar geleden in Nederland deden....) maar het zijn Veronicatypes die niet zitten wachten op een vriendelijk gebaar.

Pae Nope is al voor 8 uur bij het hotel. Een donkergroene 18 jarige minibus staat tot mijn beschikking. Hij vertelt dat hij vroeger altijd auto's huurde, maar het was altijd wat. Ze kwamen hun afspraken niet na, de prijs was toch ineens meer of hij werd onderweg voortdurend gecontroleerd waar hij was. Pae is 24 jaar gids en besloot toen maar zijn eigen tweedehandsje te kopen. Airco = ramen open. We gaan richting Kapan en drie kwartier later zijn we bij de ingang van de waterval van de Vrede (air terjun kedaimaain). Dan nog "even" naar beneden via betonnen stapstenen, een project van prins Pae himself een paar jaar geleden. Hij wilde de regering wakkerschudden, maarja... Ondanks de trappen is het nog pelan2 saja naar beneden. Sommige treden zijn erg hoog, zitten vol met mos, en het heeft net geregend. De waterval heeft lichtblauw water en omdat het pas 9 uur is hebben we het rijk alleen met alleen het geluid van het water en de vogels. Pae gaat ook met geinteresseerde op vogelspotting, heel vroeg in de ochtend. Hij heeft zelfs daarvoor in Australie ooit colleges gevolgd. Een paar uur later zal deze plek heel wat herrie meer hebben met de dagjesmensen uit Soe en omgeving en kan de schoonmaakploeg, net als met de lokale stranden, morgen weer aan de gang.

Een half uur later staan we voor mijn gevoel bijna op het dak van Timor. Volgens eerdere toeristen zou dit erg op Schotland lijken. En inderdaad, daar zit wel wat in. Hij vertelt dat Timor vroeger vast zat aan Australie en daardoor is dezelfde eucalyptussoort, in Australie teatree, in Indonesie kayuputih. De kayuputihbomen in Maluku en Papua zijn van een andere soort. Hier zijn het mooie witte, bijna gladde bomen met glanzend groene bladeren van de soort alba. Ook veel mahoniebomen hier.

Intussen kletsen we heel wat af. Zijn vader heeft in Leiden Nederlands gestudeerd en Pae zelf heeft daarvan een beetje meegekregen. Dan nog een tante in Utrecht. We hebben het over Indonesie en wat nou het verschil is tussen oost en west. Pae noemt de Javanen mafia halus, seperti ular, net slangen. Nou ja, ze zijn niet allemaal hetzelfde maar een feit is dat ik ook beter overweg kan met het oosten.

Pae is buiten NTT ook in Sumatera (west en noord) en de Minahasa geweest. Als ik ernaar vraag vind hij buiten Timor Sumatera afgezien van de dure vliegtickets het meest de moeite waar. Java en Bali krijgen helemaal geen punten. En hoe zat dat nou met Mick Jagger en Jerry Hall? Pae vertelt dat ze destijds met een cruiseschip Atambua aandeden (Atatapupu, de haven dan). Ze hadden alles van te voren laten uitzoeken en regelen en contact gezocht met Pae Nope. Een delegatie van 30, 40 mensen. Hij vertelt me niet waar ze precies geweest zijn omdat hij niet wil dat dat wereldnieuws word, en zelf denk ik dat zij gevraagd hebben om hier sowieso geen ruchtbaarheid aan te geven. Mick was destijds helemaal in zijn nopjes omdat hij zich eindelijk eens door een prins kon laten rijden. Ze hebben ook niet in een hotel gelogeerd maar het was een eendags trip door het noorden van west Timor. De muziek? Mwah, thuis zijn ze gek op George Baker, zoals Paloma Blanca en Ann oh my dear Ann. Hijzelf ook volgens mij gezien de glimmende ogen. Pae heeft ook voor Djoser gewerkt. Het is allemaaal niet heel vaak maar genoeg om net iets ruimer te leven. Hij verwacht over een paar weken een kleine bus vol voor een week en in juni voor 10 dagen. Daarnaast, of omgekeerd, heeft hij een visfabriekje en doet goede zaken met Lembata een de overkant. Net zoals in Nederland wordt het koningshuis vriendelijk verzocht zich niet overal mee te bemoeien en gaat hun bemoeienis slechts drie zaken aan en dat zijn geschiedenis, cultuur en toerisme. Oh ja..... ik ben met een prins op stap.

Het is flinkt bewolkt vandaag en nog 12 kilometer naar de top van een verticale krijtberg. Ondanks het vorderen van de dag wordt het juist boven de top blauw en zonnig. De weg gaat van slecht tot erger, op sommige stukken maar eenderde van de ooit aanwezige asfalt en niets netjes afgesneden natuurlijk. Tida apa2 roep Pae steeds. Het geeft ook niks (hoewel mijn rug denkt daar anders over) het duurt alleen verrekte lang met een voetgangerssnelheid om sommige stukken. Het is zoeken en manoevreren tussen de modder en de stukken asfalt. Sommige heuvel gaan erg steil omhoog, ook stukken met alleen maar ruwe stenen over een lengste van tientallen meters. En dan houdt het ineens op. We kunnen niet meer voor of achteruit en staat tegen een helling. Uitstappen en hopen dat er iemand langskomt, liefst een paar sterke mannen. Het duurt een kwartier, maar we kunnen verder. Daarnet nog blauwe luchten boven de top gespot maar intussen is het gaan motregen en is de top in een zwarte muts gehuld. Een uur vanaf Kapan, helemaal voor niks. Nou ja, wel mooie vergezichten. We zien het even aan. De bedoeling is dat we de laatste kilometers met ojeks doen maar het begint serieus te regenen.
We maken rechtsomkeer de zeer jonge ojekrijders teleurgesteld achterlatend.

Een sinaasappelboom, een sinaasappelboom...? en de ene rumah adat na de andere. Een half uur later staan we zo mogelijk in een nog lastiger positie tegen de heuvel geplakt. De akelige geur van verbrand rubber. Deze is niet zo gemakkelijk. Zo ongeveer alle mannen worden tot stoppen en helpen gemaand. Ik tel er minstens 10 en allemaal of het de normaalste zaak van de wereld is. Hier helpen mensen elkaar nog. We tuffen verder langs grijsblauwe luchten, sandalwoodbomen en gigantische kerststerren.

Pae vertelt over zijn huwelijk. Hij is pas 12 jaar geleden dus vrij laat met 35 jaar getrouwd. Zijn vrouw is een paar jaar ouder maar met kinderen wil het maar niet lukken. Twee miskramen, hoe moet dat nu met het voorzetten van het koningshuis. Zijn vrouw komt uit Surabaya en was moslim. Ze waren niet welkom bij haar familie. Uiteindelijk heeft ze zelf gekozen om katholiek te worden nadat ze voor haar gevoel een wonder had meegemaakt. Toen was het helemaal verkeerd natuurlijk bij de familie en ze hebben lang geen contact gehad. Dat is nu weer goed maar als hij in Surabaya is wil hij gewoon in een hotel slapen. Niet afhankelijk zijn van familie. Hoe herkenbaar voor mij. Ik vertel hem de troubles met Daniel en zijn familie en hoe het destijds met het huwelijk allemaal is gegaan. Pae stelt dat dit toch echt typisch orang muslim is, zich vaak niet kunnen openstellen voor andere visies in het leven.
De vrouw van Pae is niet zo avontuurlijk en ziet het niet zitten om vanalles en nog wat te zien. Hij vindt dat zichtbaar jammer.
Zijn grootvader was dus koning en overleed in 1958, zijn vader was drie termijnen bupati.

Ik ben weer heel even secretaresse als iemand belt en Pae mij gebaart dat ik even iets op moet schrijven.

Tegen enen zijn we in Soe voor de lunch en we rijden ook nog langs de Beatrixboom. De Beatrixboom?
Jazeker, in Soe is in 1938 een boom geplant ter herinnering aan de geboorte van Beatrix. De boom staat aan de rand van een park, omgeven door een cementen muur in rood (nou ja oranje-rood) wit blauw en is voorzien van een bord:
Deze boom werd geplant voor de geboorte van Beatrix Wilhelmina Armgard, prinses van oranje Nassau, prinses van Lippe - Biesterfeld 31 januari 1938

Bij de supermarkt kopen we koffie, sigaretten voor de familie straks en water voor mij. Pae zorgt goed voor mij en inderdaad de prijs is alles inbegrepen. Ook tenteng, permen kopi en als ik iets anders wil dan moet ik maar zeggen. En natuurlijk pinang sirih en kapur.
Door naar None. De auto wordt langs de kant geparkeerd. Ik neem mijn slippers en pet mee. Het is ongeveer een kilometer lopen. De mannen zitten middenin de net geoogste mais. De pinang sirih wordt onmiddellijk geconsumeerd. Over een paar weken is het maisfeest.

Een stukje verder zijn de behave, de ronde hutten die gebruikt worden om te koken en..... om een kind te krijgen. We zitten binnen waar potten en pannen rondom het "fornuis" hangen, de mais aan strengen aan het "plafond" hangt te drogen. De basis is van bamboe, het dak van gras. Door de rook van het koken wordt alles zwart. Alsof er hier elke dag en jarenlang honderden kettingrokers komen. Als het kind wordt gebaard mogen hier geen mannen komen en na 40 dagen wordt alles gereinigd, de haren van het kind geknipt en "gedoopt"

En dan het verhaal van de 7 sloten en er vooral niet in lopen .... we lopen verder naar de benteng, de "zaal" waar gediscussieerd wordt, waar wordt rechtgesproken, maar eerst nog even een indicent....
De stuk land wordt gescheiden door een kali, zeg maar een sloot maar te breed om er zomaar overheen te stappen. Daarvoor is een "bruggetje" aangelegd met 4 halve boomstronken, alles behalve recht. Pae is al aan de overkant. Hati2. Ja ja, ik doe rustig aan, Of ie moet helpen. Nee hoor, dat kan ik zelf wel. En dan in seconden...... krak is hout en plons is water.... een doffe klap en ik bevind me in een bevallige positie (letterlijk!) om mijn rug in.... de sloot. Gvd. Ik hou krampachig mijn camera omhoog en vis mijn tas uit het water. Vier helpende handen. Eerst mijn camera. Vier helpende handen EERST mijn camera. Ok, dan mijn tas. Seribu minta maaf. Twee minuten later sta ik druipend van het water, de modder, en alles wat ik uit de kali heb meegenomen weer overeind, maar niet van harte ik voel een stekende pijn in mijn rug. Hoe is het mijn mijn camera? Hm..... nat en vies, dat eerst maar. Tas? Alles wat er in zit is nog droog. En ik? Ja die rug doet zeer. Mijn tenen doen het nog, ik kijk niet scheel en alles zit er nog aan.Een dat mijn kleren en schoenen helemaal vies zijn kan me niet schelen. Mijn helpers willen meteen een massage regelen maar ik ben nog te druk met mijn camera. Daar is water in gekomen en moet ik even uitproberen. Het lijkt goed te gaan. Een sloot is wel genoeg voor vandaag...

Het prachtige strategische uitzicht valt een beetje in het niet bij mijn eigen valkunsten. De bewoners hebben voor de toerist die hier af en toe komt wat leuke dingen. Ik koop een koker om pinang sirih in te bewaren en eentje voor de kapur, en een mangaansteen. In Timor blijkt veel mangaan te zitten. Intussen gaat Pae de auto halen op de hoofdweg. Maar, ik moet nog steeds door die kali terug. We nemen nu een veiliger weg, slippers uit en via wat modderhopen naar de overkant zien te komen. Het is maar een meter of 5 maar in 5 meter kan veel gebeuren.... dat hebben we straks wel gezien

Ik zeg dat die massage echt niet hoeft, Ben ook een beetje bezorgd dat er dan iets kapot gemaakt word. Volgens mij heb ik een flinke kneuzing aan mijn ribben opgelopen en daar moet je denk ik niet teveel in knijpen.

We hebben Niki Niki nog op het programma staan. Naar het paleis van Sonbesi en de graven van de koninklijke familie. Pae, ofschoon zelf prins moet wel eerst toestemming vragen. Natuurlijk is het goed en we zijn op bezoek bij een mevrouw wiens man, de koning pas kort geleden overleden is. Veel gemengd bloed in het koningshuis van Timor, Ambon en zelfs Arabisch bloed. De vader van mevrouw was KNIL militair. Ze mist haar man en is in strijd met de kinderen die het niet goed vinden dat hun moeder er zo vaak uit wil. In de salon hangt het vol met foto's van haar overleden man, van zichzelf toen ze nog nog was en de jaarlijkse bijeenkomsten van de koninklijke families.
De koninklijke graven liggen op een prachtige plek temidden van bayanbomen. Grootvader heeft een eigen huisje als graf dat nog regelmatig wordt voorzien van bloemblaadjes en bloemenkransen. Pae gaat naar binnen, doet zijn slippers uit en knielt ver voorovergebogen voor zijn grootvader. Van zijn vader ligt er een graf met "the last king of the Amanuban Kingdom" Inderdaad behalve in het Indosesich ook in het Engels. Desgevraagd verteld Pae dat er inderdaad voor hem als een plekje is gereserveerd, naast papa....

Het is al tegen vijven als we naar "huis" gaan. Op tijd voor de zonsondergang, nog even boodschappen doen. We hebben zoveel gepraat vandaag dat ik vast niet alles heb opgeschreven. Nog even komnt ons koningshuis aan bod en hebben we het over de opvolging van Beatrix, Maxima en de kinderen en natuurlijk Willem Alexander. Een bijzondere man Pae Nope.
Thuis even de schade opmaken. Een blauwe plek op mijn rug die stijf aanvoelt en gelukkig alleen pijn doet als ik erop ga liggen. Mijn Canon 550 heeft een tandenborstelbehandeling nodig maar doet zijn werk nog goed. En mijn simpel tasje van het Prijzencircus heeft alle nattigheid goed buiten gehouden en moet ook even onder de kraan.

Morgenochtend hebben we om half 8 afgesproken voor de rit naar Kupang met nog allerlei leuke dingen. Mevrouw Nope gaat ook mee. Ik ben doodmoe van alle indrukken en verhalen. Het is al bijna 9 uur en naar de overkant voor een nasig goreng vind ik ver genoeg voor vanavond. Morgenmiddag heb ik weer WiFi dus het wordt ook geen warnet meer.
Schrammen, blauwe plekken en pijnlijke ribben. Paracetamol den diclofenac.
Ik realiseer me dat die val toch net iets ongelukkiger af had kunnen lopen. Engeltje geleend van vorige week maandag op de ark van Noach......
Maar, deze is niet helemaal van mezelf, ik heb een prinsessendag gehad.

Salam sakit


NB Ben intussen in Kupang. Nanti malam kita lanjut ok?


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Kembang
Gebruiker
User icon of Kembang
spacer line
 

Jeetje AnneMieke dat is schrikken, gelukkig een blauwe plek, wie weet kan een zachte massage de spieren van je lichaam soepeler maken....probeer het tóch maar eens te doen. Je loopt daarna als een kievit lekker rond! Ik heb het ook gedaan, écht heerlijk!!!!w
Ik ben nog nooit naar koninklijke graven geweest.....,misschien ergens in de toekomst te bekijken.
Morgen of je ben eigenlijk al onderweg pelan2 dan hati2 AnneMieke....
Geniet heerlijk van de rit.... Emoticon: Party!



Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Al wegdrijvend terwijl het water van mijn lijf loopt......

Kupang, maandag 16 april

Er zijn van die dagen dat ik niet eens meer weet welke dag het is en minstens goed moet nadenken, de hp erbij of de krant...

Slapen en vooral omdraaien ging niet echt lekker vannacht. Ik heb toch wel een behoorlijke smak gemaakt. Diclofenac en paracetamol dan maar. Voorlopig ook geen ojek of zo.

Nog een keer de redroom en om kwart voorf 8 op weg naar Kupang. Mevrouw Nope is ook mee en een van de werknemers van de fabriek. Ze heeft zoete pasteitjes meegenomen voor onderweg.
Vergeten hotel te reserveren en nog erger het zit vol. Mijn telefoonnummer wordt genoteerd en ze zullen mij bellen als er iets vrijkomt.

Het is rustig op de weg en af en toe stappen we uit om van het mooie uitzicht te genieten. Pae is minder spraakzaam dan gisteren. Misschien omdat ibu Nope erbij is? Zou zomaar kunnen. De muziek gaat aan; "Send me the pillow that you dream on". Of ik dat ken? Natuurlijk, daar ben ik oud genoeg voor. Connie Frances? Via een spiksplinterniewe brug steken we de brede rivier over. Of eigenlijk stoppen we midden op de brug. Lijkt me niet zo handig maar volgens Pae moet dat wel even kunnen. Vederop een plateau met weidse graslanden. In Camplong is het druk. Pae koopt pinang sirih voor zijn werknemer. Genoeg voor de komende dagen en succes verzekerd. Pinang sirih is hier vaak de brandstof voor de mensen.
Even stoppen bij een sasandomakerij. De sasando is een uniek muziekinstrument uit Rote. Het lijkt nog het meest op een banjo zonder steel met in het midden het bamboehout waarop de snaren zijn bevestigd, bevestigd en aangedraaid met uiteinden van schroevendraaiers.... Het klankbord gemaakt van de bladeren van de lontarpalm kan op maat opengeklapt worden. Het geluid is voor mij een kruising tussen een harp en een hawaigitaar zoals je die vroeger had. Amazing Grace vind ik persoonlijk minder. Country Roads van John Denver is al beter maar Someone like u is natuurlijk helemaal van deze tijd en Wonderful Tonight, die zich erg leent voor de sasando is ook niet verkeerd. Ik mag het zelf ook een keer proberen. Het ligt mij wel. Jammer dat zo'n ding zo onhandig is om mee te nemen. Maar ik ga toch eens nadenken.
Op de cd die verkocht wordt staat een mix van traditionele en moderne muziek. Blind date.

Een paar kilometer verder langs de kant van de weg baaltjes met zout.
Het zout komt van de zee en wordt twee keer gekookt. Duurt ongeveer 6 uur, wordt daarna gedroogd en in de gevlochten manden gedaan. Een truc met hout om te stoken kost Rp 500.000. Geen zoutfabriek hier. Het is er stikheet, bovenop de temperatuur van buiten, van het stoken en de vrijgekomen rook.

Bijna in Kupang. Ik ben eigenwijs en we gaan eerst toch maar langs hotel Astiti. Wie weet zijn er toch kamers vrijgekomen. Maar helaas, en hotel Silvia zit ook vol. Ik moet van armoe naar Flobamor II dat ik ken van een paar jaar geleden. In mijn herinnering niet echt geweldig. En inderdaad, alles is nog meer over de datum dan toen met vochtplekken en loslatend behang. Heel veel jaren 60 meubeltjes - ik tel drie dressoirs, een kaptafel en vier ladenkasten, een kleerkast met spiegels en twee hoofdborden achter de bedden met spiegels - die sinds die tijd nooit echt meer zijn schoongemaakt en zo van de vlooienmarkt zouden kunnen komen, een airco die elke moment naar beneden dreigt te vallen, een schemerlamp waar ik amper in de buurt durf te komen en een badkamer met een warmwaterapparaat die mij meteen doen besluiten om alleen de mandibak te gebruiken. Rp 250.000 op nummer 23.... dat doet aan thuis denken. Ik vraag me af of ik toch niet beter naar Maliana had kunnen gaan. Maarja, sudah.

En dat klopt, niet zozeer alleen om het hotel maar ook voor het adres waar ik straks heen moet. Kupang is erg groot en de Ramayana ligt erg ver weg. Ik neem gewoon een taxi, hier gewoon een meneer die een auto heeft. Anis komt uit Timor l´Este en heeft meer aboriginaltrekken (of Papua) dan Timorese. Hij heeft een tijd nog in Timor l'Este gewoond maar heeft uiteindelijk toch voor de Indonesische nationaliteit gekozen. Zijn ouders zijn nu oost Timorees. Een vrij oost Timor lijkt mooi maar er zitten ook veel offers aan vast. Je betaalt er met US dollar en voor veel dingen het meervoudige van in Indonesie. Het leven is er duur, dat had ik al eerder gehoord. Maar ik begrijp steeds beter dat het een erg geisoleerd land is dat nog steeds min of meer wordt gestuurd door "Amerika".

De Ramayana is een misser. Er wordt vanalles aan het complex gebouwd, levensgevaarlijke en onbeschermde bouwputten. In Ramayana zelf wordt de tegelvloer vervangen met af en toe een hink stap sprong voor bezoekers. En ook nog spekgladde tegels....En, dat is helemaal ongelooflijk, ik kom mevrouw Nope tegen, die verrukt is mij hier aan te treffen. Pae is moet eea regelen op het vliegveld.De eettentjes van een paar jaar geleden zijn blijkbaar failliet en ik kan weinig anders verzinnen dan de KFC, waar ze in elk een goeie bak sla hebben.

Even Anis bellen om mij weer op te halen en me naar het adres te brengen dat ik een paar uur geleden per sms heb opgekregen. Geen straatnaam maar een genummerde wijk en ik moet maar vragen naar het huis van David F. We moeten bij de kustweg bij het Pelnikantoor linksaf. Anis is niet te beroerd om 4 keer uit te stappen en te vragen naar het adres. Vanaf het Pelnikantoor gaat de smalle weg met veel groen en mooie bomen soms steil naar boven. Een gezellige straat met halverwege uitzicht over de Sawuzee. Een jongedame neemt me mee, we zijn het huis zo'n 10 meter voorbij. Ze schreeuwt tegen iedereen die het wil horen dat er bezoek uit Nederland is. En, dia bisa Bahasa Indonesia. Ibu Jacolientje is thuis met een paar kinderen en kleinkinderen. Even later komt Sri erbij, de vrouw van Abroos uit Atambua. Er wordt koffie gezet, koekjes erbij. Er wordt over Nederland gepraat. Ai wat was het toen toch koud, sampai sakit 1 minggu. Koetjes en kalfjes, die van Nederland en die van Indonesie.

Anderhalf uur later besluit ik lopend terug te gaan. Tis nu toch bergafwaarts en dan blijft mijn rug een beetje in beweging. Jacolientje en Sri lopen een stuk met me mee. Kom maar gerust weer langs.
Het is maar 20 twintig minuten naar Teddies Bar maar daar is het mij te druk. Het platform is in vol bedrijf en overal wordt gegeten en gedronken en gekeken hoe de zon in de zee zakt.

De pasar malam makan is, hoewel niet groot, een van de beste die ik ken in Indonesie. Het eten is gevarieerd, veel ikan bakar, krabben, sate, bakso, nasi campur, soto's van allerlei herkomst, sapjes en allemaal van superkwaliteit. Je hoeft alleen maar te bedenken WAT je wilt eten. Ik ben hier al vaker geweest. Blijkbaar ben ik niet de enige. Een aardige meneer uit Canada die zichtbaar moeite heeft met de temperatuur en zijn Kupangse vrouw eten hier elke avond. Het is gezellig met de lampjes en de (Ambonese) muziek op de achtergrond met af en toe een zacht briesje. Het leven kon erger zijn.

Terug met de bemo. Ik moet lampu 1 of 2 hebben maar aangezien ik de lampu in het donker niet zo goed kan ontcijferen - het is een lampu zonder lampu - hou ik de eerste de beste bemo aan. Het blijkt nummer 5 te zijn, maar naar de Sudirman? Geen probleem. Ik had ook Anis kunnen bellen maar dit gaat net zo sneller, zo niet sneller.

Ik was van plan om morgen naar Rote te gaan maar misschien moet ik mijn plan wat aanpassen. Eerst maar eens wat rustig aan doen. Het leuke van Flobamor is wel dat het in the middle of the action ligt. Want echt helemaal stilzitten....?




Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

siebjans
Gebruiker
User icon of siebjans
spacer line
 

Kon ik maar even met je van plek ruilen, haha Emoticon: Yes! Emoticon: Shiny




http://www.nuafhalen.com (nieuwsgierig wat af te halen is? kijk zelf eens)

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 


On 16-04-2012 15:32 siebjans wrote:
Kon ik maar even met je van plek ruilen, haha Emoticon: Yes! Emoticon: Shiny

Sabar, mas. Dat wil ik over een paar maanden dan ook wel. Maarruh, ik denk dat jij Kupang wel ziet zitten. Ik zie jou wel zitten hier......


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Kupang dinsdag 17 april

Super slecht geslapen. Een hard bed is nu niet echt lekker met mijn pijnlijke lijf. Het is snoeiheet buiten zonder de verkoelende wind van gisteren. De Barata is op loopafstand en goed voor een nieuwe Gucci zonnebril. In Kupang geen grote malls. Om kwart voor elf brengt Anis me naar Astiti. Kan eigenlijk pas om 12.00 uur inchecken maar proberen kan geen kwaad. Ook maar meteen vragen om in plaats van die kamer boven er eentje beneden te krijgen. En dat lukt. Lekker weer gewoon internet ter beschikking, een schone kamer met dingen die het gewoon allemaal doen en personeel net wat professioneler. Eerst maar eens de was laten doen inclusief de modderkleren van een paar dagen geleden. Een een beetje oefeningen en maar weer wat tabletjes om de pijn en de stijfheid kwijt te raken.
Zometeen naar de airport om te kijken hoe het nou met Susi Air zit naar Lembata. Ben sowieso aan het nadenken of ik dat moet doen. De airstip is bij Lewoleba en de rit naar Lamalera kan alleen met trucks of fourwheeldrive vanwege de conditie....En of die dan goed voor mij is? Zag gisteren ook dat het walvissenseizoen in mei begint maar dat zal wel niet zo nauw komen. Misschien willen ze wel heel snel nu een nieuwe vangen, de eerste van dit jaar.

Kom ik op de luchthaven zomaar Pae Nope tegen. Hiij verwacht nog twee verlate gasten voor een congres. Susi Air vliegt inderdaag met 12 persoonsvliegtuigjes. De vlucht naar Larantuka met Transnusa is veel goedkoper. Daar ga ik eens over nadenken. Ik twijfel teveel over Lembata (rug, seizoen en zeer basic accomodatie= geen fans en zeker geen airco, beperkt electriciteit) en mijn gevoel zegt dat ik dit een volgende keer moet doen. Eenmaal in Larantuka straks kan ik me nog altijd bedenken.
Op weg terug naar de stad kunnen we maar amper iets zien van de rook. De opstookcultuur is overal in Indonesie.

Vanmiddag maar eens iets anders: soto Madura. Gaat, ze kunnen het in Madura toch echt beter. Het is inmiddels, gelukkig, bewolkt en daardoor niet meer zo heet als vanochtend. In bar Pantai Laut is het druk. Er zijn gisteren een paar schepen met Australische marine aangekomen met mannen die niet vies zijn van een koude Bintang, of een paar meer. De Canadese meneer met mevrouw uit Kupang van gisteravond zijn er ook. Voor mij een Tequila Sunrise. Ik heb vandaag een rust-/verwendag ingezet. Op het t-shirt van een paardenstaatmeneer staat "Molukken" op de voorkant en Saparua op de achterkant. Gekregen van een vriend vorig jaar, die inderdaad in Nederland is geweest. meneer pardenstaart zelf komt uit Savu maar is al 20 jaar in Kupang waar het leven gevarieerder is. In Toko Nam neem ik een Lindemans Cawarra mee tegen een een 7-voudige AH prijs en ook nog maar een klein Johnny Walker voor straks op Rote, voor het onwaarschijnlijke geval ik geen ST (Sopi Timor) kan vinden. En nou ze de tafeltjes toch al hebben neergezet een dikke rooie ikan bakar. Ohhhhhhhhhhhhhhhh, wat is dat toch lekker. Mijn tafelgenoten uit Labuan Bajo moeten lachen dat zo ik lekker zit te smikkelen. Ik krijg bericht uit Nederland dat de cumi2 ook niet versmaden is. Morgen weer een dag.

Het wordt een memorabele bemorit met Lampu 2 naar de Sudirman. De chauffeur en de bijrijder hebben een jongen gesnapt van een jaar of 10. Hij was er met Rp 40.000 van doorgegaan toen de bijrijder even vroeg het geld vast te houden en is er mee gaan gokken. Door toeval is de jongen getipt door vrienden en ze hebben hem net meegenomen voor een we-zullen-jou-weleens-mores-leren-rit. Het jong zit te simmen en te snikken en de tranen houden niet op. De twee mannen van de bemo stoken het vuurtje af en toe flink op door hem met de Polda en vanalles te dreigen waar hij bang voor zou kunnen zijn. Hij jankt zijn longen uit zijn lijf, krijgt van de jonge mannen af en toe een draai om zijn oren en wordt constant op hem ingepraat. Pukimai! Oeps da's bahasa Flores en niet voor nette oren geschikt. Hij wil er tussenuit piepen als de bemo stopt maar daar wordt snel een stoke voor gestoken. Hier blijven jij. En daar begint het drama weer. Uiteindelijk jankt ie zo hard dat de mannen van armoe bij een warung stoppen om hem met kinderdrankje (uit zo'n bekertje met tekeningen erop) stil te krijgen. Inmiddels zijn er wat passagiers bijgekomen en het begint op een kermisattractie te lijken. Oh zo jammer dat hier geen geluid bij geleverd kan worden. Na een zeer amusante rit en enige overpeizing boek ik een ticket naar Larantuka voor volgende week dinsdag. Vooraf nog even het thuisfront geraadpleegd hoe lang ik op Rote zal blijven. Het zullen 3 of 4 dagen uit en thuis worden. Maar morgen eerst naar Tablolong en een waterval zien te vinden in het zuidwesten. Een dag rusten is wel lang genoeg.

Genieten van mijn Lindemans met een brownie. En mijn nieuwe MP3 met Malukuverrassingen.

Sampai besok
AM




Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

siebjans
Gebruiker
User icon of siebjans
spacer line
 


Op 17-04-2012 16:08 schreef Anne Mieke:

[quote verwijderd]
Sabar, mas. Dat wil ik over een paar maanden dan ook wel. Maarruh, ik denk dat jij Kupang wel ziet zitten. Ik zie jou wel zitten hier......


dat zijn goede berichten Emoticon: Party! Emoticon: Party! Emoticon: Party!
(misschien blijf ik er dan wel Emoticon: Nice Emoticon: Shiny )


http://www.nuafhalen.com (nieuwsgierig wat af te halen is? kijk zelf eens)

ibusas
Gebruiker
User icon of ibusas
spacer line
 

Heerlijk....goeie reis verder ennu..proost!



BintangJan
Gebruiker
User icon of BintangJan
spacer line
 


Op 17-04-2012 16:10 schreef Anne Mieke:
Kupang dinsdag 17 april

Zag gisteren ook dat het walvissenseizoen in mei begint maar dat zal wel niet zo nauw komen. Misschien willen ze wel heel snel nu een nieuwe vangen, de eerste van dit jaar.



AM,

Het is net als het eerste kievitseitje,



Als je goed naar het verleden luistert, kun je de toekomst beter verstaan. Jika Anda mendengarkan dengan cermat ke masa lalu bisa masa depan lebih mudah dimengerti

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Kupang woensdag 18 april

Om kwart over 8 in de auto. Missie om het zuidwesten te onderzoeken. Ik was al eens op het strand van Tablolong.

Het is woensdag en er is behalve een mevrouw die aan het poetsen is niemand bij de watervallen van Oenesu. Niet eentje maar het water komt van alle kanten in diverse modellen naar beneden vallen. Het is er mooi maar ik heb denk ik al teveel watervallen gezien.

Door naar Tablolong dat er heel anders uitziet dan in mijn herinnering. Het is even zoeken. Ik heb twee kaarten van Gramedia, maar daar staan andere plaatsen op (...) Hm... hoe ken. Eerst koffiedrinken, da's inmiddels 12 dagen geleden. Gewoon Nescafe 3/1 met een klef broodje. Van het ontbijt vanochtend heb ik niet veel gegeten. Nu ik het drogen van de sardines weer zie herinner ik me het dorp. Een mooie dikke punt op de kaart maar het zijn maar twee straten. Air Cina, the golden beach volgens de LP is drie keer niks maar dat wist ik al van een paar jaar geleden. We nemen het smalle strandpad tot aan de visfabriek. Hier een wit (nou ja lichtgeel) strand. Er staat een boom op en die heb ik toen gefotografeerd met op de achtergrond de Sawuzee. Kijken of dat nog eens lukt. Jawel, de boom is er nog, nu een beetje groter geworden en hij ziet er groener uit. Er is hier niets dan pijn-aan-je-ogen-multiblauwe zee, een paar bootjes, in de verte pulau Rote, en de onverbiddelijke zon. Niks om je even te verstoppen om te ontsnappen aan de hitte. Behalve die boom dan.

Er loopt een weg naar Baun maar Anis komt hier ook niet zo vaak (= nooit). Eerst iets anders aan ons hoofd dan Baun. Bij het vragen naar de weg zegt een van de jongens dat de linkerband niet genoeg lucht heeft. Gvd.... en jawel voor de tigste keer sta ik bij een bengkel geduldig te wachten tot de band verwisseld is. De reserveband heeft weinig profiel, de rest van de banden trouwens ook niet. Hier geen mogelijkheid om de band te laten repareren, dat moet in Kupang. Maar, nu niet.
We rijden hoog boven de zee met mooie uitzichten. Over zo'n 4 kilometer is het bar en boos en doet het aan Aceh denken. Hobbelen door stofwolken en af en toe een CAT rups langs de kant. Maar het loont om eigenwijs te zijn (volgens mij heeft Anis allang spijt dat ie mij heeft meegenomen). Daarna wordt alles weer mooi. Ik moet pipis en de begroeing langs de kant van de weg nodigt niet echt uit tot wildplassen. Ook honger. Het is inmiddels al bijna 14.00 uur. Langs de weg een warung met shampoo, koffie en Mie Sedaap. Meneer en mevrouw zijn thuis en willen op verzoek van de mie "cepat" wel een maaltje maken. Twintig minuten later een grote kom mie kuah met twee borden en lepels. Dat is net zoiets als in Nederland in een winkeltje vragen of ze de koopwaar even voor je willen koken...... Maar hier kan dat (nog, gelukkig) En ook even plassen, onderwijl de muggen van me afslaand. Helaas, te laat, er is er toch eentje die me te pakken heeft.
In Baun is ook het "paleis" van de laatste koning. Maar, niet zo mooie en goed onderhouden als een paar dagen geleden in Niki Niki. De weg naar Oekabiti is kapot over 12 kilometer van de 24. Dan doen we niet dus via een alternatieve route naar Kupang.

Ik ben de hele week op zoek naar durian en die zouden in Kupang zijn. Maar pech denk ik. Er komt vanavond een boot uit Maumere en als die durian bij zich hebben dan hebben ze die morgen hier. Maar dan ben ik naar Rote..... grrr. Maar het betekent in elk geval dan durian in Maumere, dus daar moet ik zeker heen, misschien ook wel in Larantuka.

Boodschappen in Rukun Jaya, afgekort tot RJ hier, een bezoekje aan de BNI en de zon en het stof afspoelen. Pas om zeven uur op de pasar malam. Wat zal ik eten? De cumi2 zijn uitverkocht :-( Het wordt een campur met 3 sooorten groenten, pecel, "gewone"boontjes en urap en de verrassing een ikan asap! Het lijkt wel een beetje op een gerookte makreel. lekker, lekker, lekker allemaal. En, oh die muziek uit Timor l Éste. Ik kan het niet laten, weer een cd erbij. Vroeg nestje in, morgenochtend met de kapal cepat naar Rote, zo ongeveer het warmste eiland van Indonesie, EN het meest zuidelijke. Nieuwsgierig.

WiFi? Neuh, vast niet. Internet? Misschien en dan vast heeeeeeeeeeeeeeeeel langzaam.



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

ibusas
Gebruiker
User icon of ibusas
spacer line
 

Leuk!
Emoticon: Bye bye



Plaats een reactie op dit onderwerp

Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
 Gesponsorde links

© indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2019
Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

81,960,821 pageviews Een website van indahnesia.com