Tya , wat bedoelt men onder Indonesische keuken ?
Want je heb in Indonesia zoveel deelvolkeren met hun specialiteiten ,de Sundanezen, de Javanen, de West Sumatranen , de Menadonezen , de Zuid Molukkers , de Balinezen, de Betawinezen, Chinezen , Arabieren etc,
Vroeger kennen de Nederlanders alleen maar (Indische)Rrijsttafel , een ratjetoe ( pallet) van verschillende favoriete gerechten , afkomstig uit de tijd van het rijke leven van de planters en kolonialen.
De "planters", de" kolonialen" ( leger , ambtenarij) hadden vroeger goed leven gehad, leven in relatief rijkdom, met hun personeels ( babu tjoetji, sterika , djahit , koki en eventueel hun "huishoudster".Vergeet ook niet de (tukang) kebon, en de soepir.
In de week-enden komen de heren (en dames) bij elkaar, of ze doen het in hun plantage of in hun societeiten .
Soms gingen ze naar de grote steden , zoals Hotel Des Indes , Sociteit Harmonie voor de burgers of Hotel Savoy Homann , Huize Isola , beiden in Bandoeng .
Bandung bekend als Parijs van Java , waar al die planters , kolonialen hun verkoeling zoeken van de hectische Batavia .
Dat is dan de beroemde Rijsttafel.
In de oude Indie heb je ook verschillende soorten rijsttafel , vanaf de eenvoudige ( murah meriah) van de gewone Jan Soldaat of kleine ambtenaren/klerken , bereid met liefde door hun moentji of njai tot de uitgebreide rijsttafel van de hogere dames en heren.
Persoonlijk vind ik de nu gangbare Rijsttafel zoals ze nog serveren in Nederland een ratjetoe , soms in verkeerde samenstelling .
Als ik naar een Indische restaurants of Indonesische restaurant eet , ga ik nooit Rijsttafel bestellen , neem gewoon gerechten die ik lekker vind , en hoogstens 2 of 3 soorten gerechten die qua smaak bij elkaar horen.
Als oud Jakartaan eet ik vaak mijn eigen streekgerechten , m.a.w Masakan Betawi , vaak in combinatie of onder invloed van de Sundanese , Javaanse ,Chinese , Arabische , Europese keuken.
Masakan Betawi zou je als een Fusion Keuken kunnen noemen.
Omdat mijn familie ook grotendeels Sundanees waren , eten we vaak de typische Sundanese gerechten.
Bij de Sundanezen en Javanen zijn de meeste gerechten onderverdeeld in de zgn makkelijk te bereiden gerechten ( gorengan/ bakaran van Vis bijvoorbeeld, de groente (lalapan) en de sambalan, vers geplukt en gemaakt.
De andere deel zijn de meer bewerkelijke gerechten , ik zou zeggen de "slow" kitchen.
De semurs , de rendangs(Padang) , de pesmols , de gule /kare (curry) , gudeg , empal etc.
Vaak moet men het laten sudderen , soms urenlang .
De vraag is wat eten de huidige generatie Indonesiers , gaan ze naar Mac Donald , KFC , Europese restaurants , Midden Oosten Restaurants, Japanse , Chinese ( heb je ook verschillende specialiteiten) , of gaan ze gewoon naar de foodcourts van de Malls , waar ze Indonesisch kunnen eten? .
Voorbeeld , de Dapur Anggrek ( Taman Anggrek Mall) , de Foodcourt van Pasar Raya , van Sarinah , Senayan City , Plaza Senayan, Klapa Gading etc .
De meeste die het kunnen veroorloven gaan naar die eetgelegenheden.
De meesten gaan gewoon thuis koken ( murah meriah) , of naar de plaatselijke K5 ( Kakilima) verkopers.
Waar je voor een scheetje( voor orang turis ) je maag kan vullen.
Moet wel perut baja hebben (stalen maag)
De jongeren, studenten , mensen met snelle baan gaan vaak aan de rantang (rantangan) , een soort catering .
Daar kan men zelf je eigen keuze maken qua prijs en samenstelling.
En men kan altijd laten delivery-en
,
Cal aja lees je dan.
En toch zijn die snelle jongens en meisjes( Indon. yuppies) nog steeds gek op hun oude Indonesische keuken , zoals ze vroeger bij hun oma kregen.
Is ook te zien in diverse Streekrestaurants in de grote steden , zoals Jakarta, Bandung etc .
Terug naar de oudere Indonesische generatie ( zeg maar vanaf 50 jr) , die gaan gewoonlijk of thuis eten . en hun eten (laten) koken door hun personeel.
Ze zijn vaak geen liefhebbers van"'vreemde keukens" , dit in het geval dat ze het kunnen veroorloven
Buitenhuis eten is daar ook duur , zelfs voor de gewone Parman en Sri is het bijna altijd duurder om buitenhuis te eten , zelfs bij de PKL .
De dikte van de dompet speel ook een grote rol .
Wat ik gemerkt heb (in de afgelopen 30 jr) is dat men vaak thuis eet , in ieder geval bij mensen (vrienden -familie)waar ik geregeld kom.
En hun zelfbereide eten is vaak lekkerder dan de gewone Warung Ampera , R.M Padang , zelfs soms beter dan de Bumbu Desa ( Sundanese keuken) of Kampung Daun , The Peak Bandung.
Zelfs de sate ayam van Sate huis Senayan is qua smaak inferieur in vergelijking met de Sate Ayam ("Madura)Jalan Sabang .
