Salam manis dari Sumatera


 Subforum Sumatra 
97 bezoekers





Startpagina
Je bent nu in > Forum > Sumatra > Bekijk onderwerp

18-01-2015 01:48 · [nieuws] Politieagent Indonesië gepakt met xtc-pillen  (0 reacties)
18-01-2015 01:32 · [nieuws] Nederlander Ang Kiem Soei geëxecuteerd in Indonesië  (3 reacties)
17-01-2015 01:27 · [nieuws] Brandstofprijzen opnieuw flink verlaagd  (0 reacties)
16-01-2015 02:13 · Indonesië gaat veroordeelde Nederlander executeren  (160 reacties)
05-08-2014 23:16 · [nieuws] Jakarta wil parkeermeters gaan plaatsen  (0 reacties)

nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen
Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Tuktuk, pulau Samosir, Sumatera Utara, dinsdag 25 januari 2011

Woensdag 19 januari.

Om 10 uur rijden we Jambi uit en we moeten eerst wat kilometers naar het westen rijden om daar de oversteek over een van de enige brug over de Batang Hari te maken. Het is veel rustiger dan in Zuid Sumatera, de weg veel beter, de omgeving mooier. Maar we hebben weer een coureur te pakken, een jonge vent die van stevige muziek houdt. Klant is geen koning in Indonesie, meneer doet wat ie wil, ook vanalles en nog wat het autoraam uitgooien wat niet meer nodig is zoals lege flessen, doosje waar het broodje in gezeten heeft, sigarettenpeuken…. Emoticon: Angry

Jambi is een en al oliepalmbos en ik weet dat waar we nu doorheen rijden een idee is hoe het binnenland er echt uit ziet. Miljoenen oliepalmbomen vliegen in bergen en dalen voorbij, in de verte de schimmige blauwe dampen van het oerwoud waar nog een deel van de Sumateraanse tijgers rondloopt.
We hebben dit keer een goede gewone (lage) auto, dat reist een stuk fijner.
Om kwart voor een al de eerste stop, de verwachte aankomsttijd in Pekanbaru is 7 uur ’s avonds.
Om 13.52 steken we de grens over en we zijn in de provincie Riau. Niet echt jammer dat we niet kunnen stoppen, de provincie”poort” is een lelijk zwartgrijs bouwsel. Het lijkt wel of we grens naar Belgie oversteken. Alles is ineens een stuk minder. Met de goede wegen van Jambi is het gedaan en het wordt weer een slalomrit om gaten en kuilen te ontwijken. Voor ons kruipen zwaar beladen trucs de hellingen op. Ze vervoeren trossen palmoliepitten, hout, gasflessen en brommers (!). Een paar uur later moet de chauffeur met alle macht remmen. In een bocht is een ojekrijder aangereden die een meter hoog beladen was met bananen. Hij ligt half in een sloot, de brommer en bananen er bovenop. Er wordt onmiddellijk gestopt en chauffeur, een passagier en wij vliegen de auto uit. Er staan al wat voertuigen en mensen. Iedereen is nodig om de brommer eerst overeind te krijgen zodat de ojekrijder eronderuit gehaald kan worden. Hij is gelukkig niet onder de uitlaat terechtgekomen. Met een paar flessen water om de snijwonden wat schoon te maken komen we een heel eind. De ojekrijder krabbelt overeind, geen ernstige verwondingen. Intussen staan zware vrachtwagens in dezelfde bocht maar wat hoger aan de weg zichzelf staande te houden. Een verkeersopstopping is hier zo gebeurd.
De degene die het ongeluk veroorzaakt heeft is er tussenuit. Dat schijnt hier schering en inslag te zijn. Er is hier ook niet zoiets als snelwegpolitie. Politie is hier alleen om bekeuringen te geven, niet eens officiële met een bonnetje maar van het model om zichzelf van het dagelijkse zakgeld te voorzien.
Om de brommer overeind te krijgen met het hele gewicht zijn een stuk of 6 mannen nodig. Na tien minuten kunnen we weer verder. Ergens, ik denk tussen 5 en 6, rijden we van het zuidelijk naar het noordelijke halfrond. Er is hier niet zoiets als een monument zoals bij Bonjol net boven Bukittinggi of bij Pontianak op Kalimantan.
Rond 18.00 uur de tweede stop.

De beloofde aankomsttijd van 7 uur in Pekanbaru gaan we niet halen. Uiteindelijk kunnen we pas tegen half 11 inchecken in hotel Linda. Niet mijn keuze maar er zijn allerlei problemen met hotels in Pekanbaru. De chauffeur van de travel weet het adres niet waar wij naar toe willen, ook niet als we er allerlei extra informatie bij geven. Hotel Shorea zou een paar kilometer verder naar het zuiden liggen van de Sudirman. Ik geloof er helemaal niks van maarja ik kom zelf ook voor de eerste keer hier. Dan maar naar het Asean hotel, daar wordt niet alleen mijn paspoort gevraagd maar ik moet het voor mijn verblijf afgeven. Ik denk er niet aan. Dan maar een taxi om toch proberen naar Shorea te komen. En……. dat ligt nog dichter bij het centrum dan waar we nu zijn (en daarom moet je hier altijd alles minimaal 3 keer vragen!). Bij aankomst in het hotel wordt ons gezegd dat zij geen buitenlanders mogen laten logeren. Na wat doorvragen zou het wel eens kunnen zijn dat er geen vergunning is. We worden naar een ander hotel gebracht maar dat is zo armoedig en alleen met fan. Uiteindelijk wordt het hotel Linda ook niet al te best maar ik ben kapot (kan nog steeds niet goed lopen ivm mijn rug) en ik wil alleen maar slapen.

Er moet ook nog gegeten worden, wat te drinken gehaald. Een taxi regelen is niet zo gemakkelijk. Ze hebben allemaal een meter maar de eerste twee die we aanhouden zijn niet van plan om die aan te zetten. Geen Bluebird hier maar wel een kleur die erop lijkt. En het werkt ook nog… Onderweg komen we in de buurt van het havengebied. We kopen er een 350 ml. wodka voor Rp 20.000! Ik weet het niet, dit is wel erg goedkoop. Ik heb ook geen idee of Mansion inderdaad nagemaakt wordt. De verleiding is groot om er maar meteen een paar te kopen maar ik wil eerst weten wat het is. Emoticon: Confused
De eerste nachtelijke kennismaking met Pekanbaru is er eentje met een paar grote ratten (model kleine kat!) en schreeuwende mensen. Emoticon:

Donderdag 20 januari
Pekanbaru is de oliehoofdstad van Indonesie. Ik heb er veel gehoord van gehoord zowel in postieive als negatieve zin. Het zou een aangename stad zijn in vergelijking met andere steden op Sumatera, internationaler. Maar volgens anderen is het een stad om zo snel mogelijk weer te vertrekken of door te reizen. We zullen het zelf vaststellen.
Na wat rondgelopen te hebben kan ik de mening van aangename stad in elk geval niet delen. Allereerst, veel en veel te groot. Er zijn wat over de top gebouwde landmarks. Het kantoor van de gouverneur is een prestigegebouw. De An Nur moskee is het mooiste en beroemdste bouwwerk in islamgroen en lijkt vanaf de voorkant op de Taj Hahal in India (alleen jammer dat de eveneens gelijkende langwerpige vijver droogstaat). We brengen de dag gedeeltelijk door in de Pekanbaru Mall en een paar uur naar het zoeken van vervoer naar het noorden. We willen naar Rantauprapat. Verder naar wat dan ook, of het nu Medan of Prapat is, is veel te ver cq te lang reizen. Het gewenste vervoer, een travel zoals gisteren is er niet (ook niet naar Medan). Alternatief is een kleine bus met 12 of 16 personen en na wat gepraat blijkt dan dat de banken dan gewoon wat krapper worden verdeeld, dwz 4 op een rij en dat gaat niet gemakkelijk zitten. Verwachte reistijd 8 tot 9 uur. Een ander alternatief is de ALS nachtbus die om 8 uur ’s avonds vertrekt en Pekanbaru als startpunt heeft. Dit is de bus naar Medan en dat betekent dat we niks zien van het landschap en we met een beetje pech om 4 uur ’s ochtends aankomen….. Het laatste alternatief is een van de transitbussen van ALS nemen die vanaf Java of het zuiden van Sumatera komen. Deze zijn morgenochtend rond 7 uur hier, kan ook 8 uur worden. Nadeel is dat we geen plaatsen kunnen reserveren.
Na wat denken gaat het toch de ochtendbus van ALS worden. Ik heb meer vertrouwen in ALS dan in de surrogaattravels waarvan we ook maar moeten afwachten of ze inderdaad op de beloofde tijd vertrekken. In Rantauprapat is niks, het gaat er alleen om dat de reis onderbroken kan worden. Maar af en toe, waar niks is, is het soms het leukste.

In De Gramedia vind ik een leuk boekje met gezegdes van alle provincies en/of delen ervan van Aceh tot aan Papua. Het leuke dat het in de streektaal staat geschreven, vertaald naar Bahasa Indonesia en de betekenis ervan uitgelegd. Een een nieuwe landkaart van Sumatera. Ben de andere een paar dagen geleden kwijtgeraakt in Jambi
.
Terug naar het hotel nemen we een angkot. “Berulang kali aku mencoba selalu….. “ knettert en stampt het uit de luidsprekers die de chauffeur zojuist maar even op vol vol heeft gezet. Nou als de hati nog niet luka is dan wel van de dreunende bassen tot in je lijf van de keiharde muziek dat kennelijk ook hier de trend is. Mensen die ooit in Padang of Kupang zijn geweest weten wat ik bedoel. Of dat er een mini-aardbeving gaande is.

Er klopt iets niet met de Mansion wodka die we gisteren gekocht hebben. Er zit een caramelgeur aan die helemaal niet hoort bij wodka en anders is dan de Mansion tot nu toe. Door het putje dan maar. Kijken of er whiskey te koop is. Ook de prijs hiervan is een beetje aan de goedkope kant in vergelijking met andere plaatsen in Indonesie. Ik probeer het maar, neem hem morgen mee naar Rantauprapat.

Van de drie grote steden tot nu toe bezocht tijdens deze reis is Palembang dan toch het meest de moeite waard met bezienswaardigheden zoals de Amperabrug, de Musi en de moskee in Chinese stijl (en nog wat forten). Jambi is van deze drie het meest low key maar heeft in het centrum een gezelliger bouw en aanblik en er zijn ook grote lanen met palmbomen. In Pekanbaru is het echt alleen de meerkleurengroene moskee (voor het zoeken naar vervoer morgen hebben de hele stad, en ver erbuiten doorkruist dus ik heb een redelijk beeld). Iedere stad een andere sfeer.

Vrijdag 21 januari
Om kwart over 6 zijn we met een gecharterde angkot op weg naar het ALS kantoor. Het manneke heeft dan wel een prijs afgesproken maar weet de weg niet… Toch nog een rit van ruim 20 minuten. In het kantoor staan opgestapelde dozen en pakketten allemaal met bestemming Pekanbaru te wachten tot de eigenaar ze op komt halen. Her en der liggen ook mensen te slapen, tussen en bovenop de dozen. Er is al een bus langsgeweest maar om 4 uur. Volgens de baliemedewerker komt de volgende uit Jakarta om 7.00 uur. Dat valt niet tegen. Wat wel tegenvalt is dat het daarna nog meer dan een uur duurt voordat de bus inderdaad vertrekt. Er zijn wat mensen die met mij op de foto willen. Tot mijn schrik komen we erachter dat de bus onderweg naar Rantauprapat niet zal stoppen. Maar snel nog popmie met heet water gekocht. Ondertussen bedenk ik me dat ik me dat niet kan voorstellen. Het is vrijdag vandaag.
8.20 uur. ALS is vergane glorie. Nog maar weinig mensen die vanuit Jakarta naar de grote steden op Sumatera de bus nemen. 24 uur is niks op Sumatera met deze gigantische afstanden en over het algemeen slechte wegen, veel zwaar verkeer dat niet opschiet. Het vliegtuig is bijna altijd goedkoper. Blijft over vliegangst. Ondanks dat de bus een formele stop maakt in Rantauprapat moeten we toch het volle ticket tot Medan betalen, dat 5 uur verderop is.
In de voorruit van de bus aan de chauffeurkant zit een gigantische spinnenwebbarst met een diameter ter grootte van een eetbord, de barsten beslaan zo’n beetje de halve rechterkant. Alles in de bus is vies en kapot.
We piepen, kraken, ratelen, kreunen en steunen door het landschap heen. Rijdt wel een stuk rustiger zo’n bus maar daarmee schiet het ook minder op. De eerste 50 kilometer gaat door een olieindustriegebied met kilometerslange zwarte olietransportpijpen. Dan gaat het landschap over in vergezichten van palmoliebossen, rubber grote open vlaktes en vanalles wat. We komen langs stadjes waar nog nooit iemand van gehoord heeft. En dan begint de olieindustrieweer, terrein na terrein met machines, zwaar bewaakt. Voorbij Duri wordt het een kaal landschap
Hoewel nog niet de hele route voltooid kan ik toch al wel vaststellen dat de westroute via Jambi, Padang en Padangsidempuan vele malen meer de moeite waard is. Deze oostkant is zeker niet het mooie Sumatera.

Ik verveel mij een beetje in de bus (ben blijkbaar de enige…) en probeer maar wat aan dit verslag te werken. Valt nog niet mee in een schokkende, remmende en weer optrekkende bus. Ik heb zo weinig aan mijn tienvinger blindsysteem. Alleen al mijn laptop in bedwang houden kost moeite. Maar goed we zijn van de straat. Op de achtergrond mijn muziek uit Ambon om het een beetje leuk te maken. Horen ze hier nooit. Nog 6 uur, of 7 of 8. Who knows.

Om half 1 rijden we een terrein op van een wegrestaurant. Ik wist het wel. Het is tegen het vrijdaggebed en ik wed zeker dat het alleen daarom is dat we deze (extra) stop maken. Een uur nog wel. Er komen een paar minibussen binnen die ook de route naar Medan rijden en inderdaad er komen veel mensen uit,k heel veel. Er zijn achter de chauffeur 3x3 stoelen waar 9 mensen zouden kunnen zitten maar per 3 stoelen zitten er dus 4 mensen en dat betekent voor de 2 in het mensen dat ze met een bil op de naad van de stoel zitten. (wel een leuke woordspeling eigenlijk…..) En dat dan 8 uur, of 10 of 12. Ergens na 16.00 uur rijden we grens over naar Noord Sumatera en het is ineens gedaan met de olie. Het landschap wordt vervangen door oliepalmbossen zover als het oog reikt. Het lijken er nog meer dan we tot nu al gezien hebben. Ook grote lege stukken met gerooide bomen die waarschijnlijk uitgeput waren. Opruimen en opnieuw aanplanten. We zijn eerder dan verwacht in kota Pinang en het lijkt wel of de kaart die ik gisteren bij de Gramedia heb gekocht niet klopt. Dan een grotendeels mooie weg naar Rantauprapat met links en rechts bossen met hoge bomen. Lijkt wel een beetje op het stuk naar Bukit Lawang.

Precies 10 uur na vertrek uit Pekanbaru komen we aan in Rantauprapat. Het is vijf voor half 7 en nog licht. We hebben vanaf gisteren al wat hotels gebeld maar de meesten nemen niet op. We vragen de motorbecakrijder naar hotel Rantauprapat te rijden dat een gigantisch hotel blijkt dat je hier niet verwacht. Op weg ernaar toe komen we langs een paar van de hotels die op mijn lijstje staan waarvan de telefoon niet werd opgenomen. Ze zien er niet al te inspirerend uitzien.

De gekochte whiskey meegenomen uit Pekanbaru gaat ook door het putje. Mansion wordt dus nagemaakt, of de kwaliteit is niet constant, dat wist ik nog niet. Als troost maar een durian gekocht (en opgegeten). De becakrijder komt uit Banyuwangi en voor hem is hier dus een nieuw werkwoord van toepassing “merantau parapat” (werk zoeken op een andere plaats in dit gevan in Rantau Prapat)

Zaterdag 22 januari

Rantauprapat ligt behoorlijk van het toeristenpadje af. Geen toeristen of witneuzen hier. Het aliengevoel neemt hier alleen maar toe. Het stadje is van de grootte zoals Sibolga en Padang Sidempuan en heter dan alle andere steden bij elkaar die we tot nu toe bezocht hebben.

Eerst vervoer zien te vinden naar Parapat. Dat valt niet mee. Er zou een Parsitokantoor zijn maar de becakrijder weet het adres niet zo goed. We stappen uit bij een kantoor dat Parsito zou moeten zijn maar ik geloof er niks van. Onvriendelijke en niet vooral zo weinig mogelijk informatie wordt ons gegeven. We moeten eerst maar een ticket kopen. Vertrektijd is 10.00 uur, aankomst 18.00 uur. De reis lijkt me een beetje lang. Na door vragen blijkt er ook een minibus om 8.00 uur te zijn. Er wordt een mix van Bahasa Indonesie en Batak gesproken onder elkaar en ik heb er geen goed gevoel bij. Zo crossen we op zoek heel Rantauprapat door en hebben we meteen een sightseeing. Het station is gesloten, met een hangslot. Er gaan maar een paar treinen per dag.

Gisteravond en vanochtend geprobeerd om een motor te huren maar aangezien hier naar zeggen sinds een paar jaar bijna geen ojeks meer zijn laten we die wens maar varen. Becak motor des te meer, nog nooit zoveel bij elkaar gezien (er zijn veel becak motor in Medan, Tebing Tinggi, Banda Aceh en de leukste in Pematang Siantar, met een Harley Davidson of BSA-motor). De twee durians in 24 uur tijd is lekker en ongelooflijk goedkoop met Rp 4000. Emoticon: Smile Ook eindelijk een gado2 gevonden omdat ik een groentetekort heb. Het lijkt in Indonesie steeds moeilijker om groenten buiten de deur te eten. De meeste padangrestaurants hebben vaak alleen daun ubi of singkong en soms dat niet eens. Als alternatief maar zoveel mogelijk fruit eten. Gado2 ben ik ook niet vaak tegengekomen.

We bellen Annette van Tabo Cottages om te reserveren voor morgen maar ook om uit te vinden hoe het zou zit met Parsito. Tien minuten later een compleet antwoord. Mijn gevoel van vanochtend was niet voor niks. Dat was het Parsitokantoor helemaal niet.
De becakrijder uitgelegd dat we naar het Parsitokantoor willen, naar simpang die en die, tegenover ALS. Afgesproken, prijs en route. Maar…………tien minuten later staan we toch weer bij verkeerd adres. Grrrrrrrrrrrrrr…… waarom moet dat nou altijd zo. Je denkt iets goed te hebben afgesproken, geverifieerd, maar nee. Uiteindelijk komen we er wel maar de informatie komt van de buurvrouw die een warung naast het kantoor heeft. Er is verder niemand, geen telefoonnummer. De buurvrouw weet alleen te vertellen dat de minibus elke ochtend ergens uit het zuiden moeten komen, bij de grens Riau-Noord Sumatera. Dat duurt ongeveer 2 a 3 uur, afhankelijk van……. Zoek maar iets uit. Dat betekent dat we om 10 uur kunnen vertrekken, of om 11.00 uur, 12.00 uur, plaatsen zijn niet zeker behalve die van het model “haringen in ton”. Uiteindelijk het besluit om maar een auto te charteren om er zeker van te zijn dat we de overtocht Parapat Tuktuk nog op een en dezelfde dag kunnen doen. Wel een beetje duur met Rp 550.000 (na onderhandelen) maar ik heb er wel wat voorover om niet in Parapat vast te zitten.

De gele moskee met donkergroene accenten doet het goed in de avondzon en de schemering. Als ik wat foto’s wil maken vlucht een van de mannen die zich met motor voor de ingang geparkeerd had naar een veilig onderkomen (?). Maar niet meer naar binnen. Ben niet in de mood om weer weggejaagd te worden.
In Suzuya, de plaatselijke (enige?) supermarkt is het stervensdruk. Een combinatie van malam minggu, zaterdagavond en de aankomende Imlek (Chinees Nieuwjaar). Er worden goede zaken gedaan. Er is veel fruit, voornamelijk geïmporteerd. Jammer eigenlijk, er is zoveel lekkers van eigen bodem, eigenlijk meer. De in een netje verpakte peren zijn verschrikkelijk duur, zelfs voor Nederlandse begrippen. Een grote kledingzaak even verderop heeft zo ongeveer alles in rood geetaleerd.
Martabak Bangka……. Hmmmmm, lekker maar vet en zoet. Wel of niet? Nee toch maar niet.
En dan eindelijk ikan bakar. Tot nu toe in drie weken tijd geen fatsoenlijk adres kunnen vinden. Jammer dat het geen zeevis is (natuurlijk niet hier) maar degene die de bumbu’s heeft gemaakt heeft goed zijn of haar best gedaan. Heel erg lekker Emoticon: Nice

Zondag 23 januari
Om 8.10 komt de auto voorrijden. Jam pas, de exacte tijd van 8.00 uur of zelfs enige minuten ervoor klaarstaan bestaat hier niet, al betaal een miljoen voor een enkele reis.
Eindelijk een goede chauffeur die ook begrijpt dat ik af en toe foto’s wil m=aken. Hoewel, het meeste maak ik gewoon vanuit de auto. Sluitertijd op snel en gewoon veel knippen. Er zit altijd wel iets bij. We kunnen moeilijk elke vijf minuten stoppen. Het landschap is gezellig en we zien de laatste van de miljarden oliepalmen. Ik vind deze route mooier (= ook minder eentonig) dan welke ook die we tot nu gehad hebben. We rijden langs een brug van Nederlandse makelijk. Inderdaad erlangs want deze is niet meer in gebruik. De spoorbrug even verderop nog wel en is zo te zien niet lang geleden gerenoveerd. En dan te bedenken dat we bij ProRail af en toe bruggen “over” hebben die nog wel in redelijke staat zijn maar niet goed genoeg voor de Nederlandse/Europese normen. Ze zouden hier nog een goed leven kunnen slijten.
De rit gaat voorspoedig, weinig obstakels een goede weg en nagenoeg geen macet. We rijden via Pematang Siantar. Andere routes binnendoor zouden vele uren extra kosten voornamelijk vanwege de toestand van de wegen. In Sinatar even boodschappen doen bij Ramayana. Op Samosir is niet alles verkrijgbaar. Een deel van de hoofweg is afgesloten omdat er een motorrace zou zijn. Niet van dei motoren natuurlijk die wij in ons hoofd hebben maar eigenlijk gewone brommers.

De boot naar Tuktuk vertrek van Tiga Raja. Een Russische wordt opgevreten door de touts die haar proberen in een guesthouse te krijgen. Ze klampt zich aan mij vast om te vragen of ik de weg hier weet. Ze wil graag naar Samosir (vindt Parapat helemaak niks, en ik kan dat begrijpen) maar wordt een beetje gek van het gezeur.

De boot vertrekt om half 3, het is maar een kleintje. Meer is ook niet nodig, het is maandag, de weekendtoeristen uit Medan en Siantar zijn weer vertrokken. Het is mistig. Dat geeft mooie plaatjes hoewel er verder dan weinig te zien is.
Een uur later genieten van de serene rust in de tuin van Tabo. Ze hebben niet =stilgezeten hier. Weer vernieuwingen en aanpassingen. Anette, getrouwd met een Batak die het hotel runt is een Duitse. “Es fehlt uns noch die Grundlichkeit” want hier is gewoon overal aan gedaan. De kamers, in Batakbouwstijl zijn ruim en hebben een buitenbadkamer. Schoon, netjes, vele details, lekker bed. Een bord in de tuin dat hier geen luchtverontreiniging van auto’s en motoren gewenst is. Annette doet veel aan biocultuur en is een begrip in de omgeving. Heel klantgericht en geingteresseerd. Ze kent me dan ook nog. Ik ben hier al vaker geweest. (na ooit vanalles te hebben uitgeprobeerd). Emoticon: Smile

Maandag 24 januari
Op Samosir gaat alles een tandje lager. Niet wakker gemaakt door knetterende brommers of lawaaierig hotelpersoneel. Alles pelan2. Een geweldig ontbijt met vanalles o.a. bruine broodjes (!) en kaas die aan Gruyere doet denken. Moet toch eens vragen of die misschien zelfgemaakt is. Eieren, fruit, nasi goreng, cornflakes, hagelslag, melk, jus, pannekoekjes, pisang goreng.
Ook Wifi hier zowel in het restaurant als gewoon op de kamer zelf. Gemak dient de mens.
We rijden eerst naar Tomok, eigenlijk voor durians maar die zijn niet te vinden.. Maar weer eens naar het het graf van Sidabutar, waarvoor we eerst door de souvenirkraampjes moeten worstelen. Er is niemand, geen enkele toerist.
We rijden via Ambarita naar het noorden. Mooie kerkjes tegen een schitterende achtergrond van groene bergen, tenminste ik weet dat ze groen zijn, maar nu even niet. Het is weer mistig.
Eerst maar koffiedrinken. De eigenaar vertelt dat hij 20 jaar op Batam heeft gewoond, maar alweer 12 jaar hier. Hij kon de hoge levensstandaard niet bijbenen.
Voor durian zullen we naar Pangururan moeten. Nou ja, we hebben toch niks anders te doen. Eerst nog even langs Simanindo, bootjes kijken aan de haven. Nog geen honger na het stevige ontbijt van vanochtend. De weg is gedeeltelijk afgezet en al op grote afstand horen we gebeden. Er is iemand overleden en op de plek zelf is het vol met mannen en vrouwen met ulos dragen. Ulos is het batik van de bataks zeg maar. Geweven kleden in vaak donkere kleuren zoals indigo, zwart en bordeauxrood. Ze worden meestal over de schouder gedragen bij formele gelegenheen zoals huwelijk en begrafenis. Bruidsgiften bestaande voornamelijk uit ulos. De mannen dragen op een dag als deze meestal ook het hoofddeksel dat er bijhoort dat nog het meest op een mijter lijkt.

We rijden af en toe een dorp in met Batakhuizen. Het blijft interessant.
Onderweg komen we drie bruggen tegen die worden vervangen. Dat wordt wel tijd want de huidige bruggen bestaan uit klapperende planken. De nieuwe worden natuurlijk van gewapend beton gemaakt. Het duurt een tijdje. Vorig jaar in mei waren ze hier ook mee bezig.

Met hoge snelheid komt een politieauto voorbijgescheurd, meters verderop wordt er snel van de auto afgesprongen, de bosjes in…. Wat is dit? Een varkensrazzia. De mannen zijn op zoek naar loslopende varkens. Je mag hier je varkens niet zomaar los laten lopen. Ze worden gevangen en met hun kop in een jute zak gestopt, poten bij elkaar geknoopt en achter in de auto gelegd (gegooid?) Ze schreeuwen alles bij elkaar. Allicht. En dan? Terug naar de eigenaar? Hoe moet je je eigen varken dan herkennen? En anders? Babi kuning? Saksang? Sate?
Eindelijk voor de afslag naar de warmwaterbronnen vinden we durians. We eten er twee op en drie gaan er mee. Ik weet wel een paar mensen die we er blij mee kunnen maken.

De lucht is al de hele dag zwart en dreigend en we houden het niet droog op de terugweg.Drie keer schuilen en anderhalf uur later zijn we terug in Tuktuk. De durianliefhebbers zijn niet in hun hotel dus maar op het balkonnetje gelegd met een briefje erbij. Selamat makan.
Vanavond voor mij geen nasi goreng of campur of wat dan ook. Sandwich met kip. Heerlijk. Een een brandy met cola zero, ook lekker. Het leven kan soms aangenaam zijn. Emoticon: Yes!

Dinsdag 25 januari.
Het is vandaag de derde mistige dag. Soms wel mooier maar ook jammer omdat de mooie groene bergen dan niet zo goed te zien zijn. Het Tobameer is bij helder weer en blauwe lucht een plaatje en niet voor niks een van de populaire toeristenbestemmingen in het land. De meeste Sumateratoeristen gaan nog altijd allereerst naar het Tobameer en het Samosireiland en naar de Minangkabau van West Sumatera. En terecht. Het zijn ook echt de mooiste gebieden.
Het is bijna 11 uur en de mist is een heel eind opgelost. Time to go.

Salam manis
Anne Mieke

to be continued met aan het einde van de week de laatste schrijfsels
----------------------------------------------------------------------------------------------.

Om Sid, ik kom volgende week, terug in Nederland wel terug op de hotelspecificaties


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

sidia
Gebruiker
User icon of sidia
spacer line
 

In Tuk Tuk heb je een Javaanse restaurant , echt lekker en schoon .
Ben zelf van de haven terug gereden , wij logeren toen in Parapat / Niagara Hotel om een portie eetwaren mee te nemen naar onze hotel .
Heb ergens nog een foto .
Hun gado2 of pecel is echt lekker .Vooral de bumbu .
Ben daarna niet misselijk of ziek geworden , dus wel schoon .

In Sumatra , vooral Noord Sumatra moet men naar een restauran Jawa gaan om de bij iedereen al bekende Javaanse eten te kopen.


Bisa dicek mas . http://omsid.multiply.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Ik hou niet zo van Javaans eten, vaak te zoet en minder pedas. In Tuktuk heb je voornamelijk toeristenrestaurants maar er is nog wel iets gewoons te vinden hoor.
Een goeie gado2 vinden is moeilijk. Voor mij is een goeie niet alleen de bumbu en de saus maar ook voldoende gevarieerde groenten.
Ik ben altijd wel een keer tijdens een vakantie een dagje niet lekker. De allereerste keer ziek in Indonesie in het Sahid Jaya hotel in Jakarta dus sterren zeggen ook niet zoveel.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Medan, Sumatera Utara, zaterdag 29 januari

Dinsdag 25 januari
Een rondje om de kerk om maar even spoortaal te gebruiken. En dat is vandaag hier op Samosir letterlijk want om de paar honderd meter treffen we een kerkje schattig onderaan de bergen geplakt, tussen de sawahs, felrode canna’s langs de weg. De andere bouwsels zijn voornamelijk warungs waar ’s middags om vier uur de plastic kannen tuak op tafel komen. In de verte af en toe aanzwellende rookpluimen. Vanalles opstoken doen ze graag, waar dan ook in Indonesië
De lucht niet helemaal strakblauw maar met mooie driekleurengrijs wolken. Het Tobameer is diepblauw en rimpelig. Een stukje naar het zuiden waar de weg voorbij Tomok nog even slecht is als 8 maanden geleden, als een jaar geleden, als…..We rijden via de slingerende weg omhoog, telkens weer met andere mooie vergezichten over het meer.
Bij een van de pondoks eten we de laatste durian op in gezelschap van de plaatselijke karbauwen. Er komen vrouwen voorbij met felrode lippen, en tanden….. Dit is de “Bataklippenstift”, gevolg van het kauwen van sirih en pinang, de plaatselijke pruimtabak zeg maar. Veel minder in gebruik dan vroeger maar ook, hoe verder van de stad hoe meer het gebruikt wordt. Ik heb het een paar jaar geleden voor het laatst nog eens geprobeerd gewoon voor de fun want de kleur ontwikkelt zich ter plekke. Ik vind het echt goor en kan er ook niet goed tegen omdat je er binnen no time stoned van wordt als je normaal gesproken geheelonthouder bent. Net zoiets denk ik als iemand die nooit alcohol drinkt en dan voor het eerst een flinke neut arak.
Het leven op het eiland is gezapig.
Rond de schemer onverwacht bezoek. Onze “synchroonreizigers” vertrekken morgen naar Parapat maar komen nog even afscheid nemen en de nieuwe ulosaankopen showen.
En vanavond frietjes…… met mayo……

Woensdag 26 januari
Zelfs de laatste dag is het ons niet gegund. Het regent op zijn Nederlands en de bergen zijn niet eens te zien door de dichte laaghangende wolken. Het zal de hele dag een beetje kwakkelig blijven. De wasjes van gisteren drogen voor geen meter. Weer veel mistplaatjes vandaag.
In Tomok op zoek naar ulos maar dat valt tegen. Er wordt tegenwoordig veel toeristenulos gemaakt met knalkleuren en gouddraad zodat het op een afstand op songket uit West en Zuid Sumatera lijkt. De originele zijn haast niet te vinden en dan vaak ook nog met teksten in Bahasa Indonesia, of nog erger in het Engels “Lake Toba”. Toch maar eens mijn oude ulos thuis opzoeken.
Van een voorbijrijdende angkot valt een kind af…… met de schrik vrij en kunnen de overige passagiertjes bovenop de bus erom lachen.
Ik kom meneer G tegen, al de vierde keer deze reis. Meneer G met zijn vrouw zaten in het vliegtuig van Kuala Lumpur naar Medan. Ze zouden na een korte pauze doorreizen naar Samosir, familiebezoek. Zondag liepen we meneer G in de Ramayana in Siantar tegen het lijf. Hoe klein kan de wereld zijn….. En gisteren toen hij het dagelijkse rondje Tuktuk maakte. Met de souvenirs wordt het dus niks. Nou ja, ik heb ook eigenlijk genoeg maar ik vind nog wel een mooie rozenkrans van houten kralen. Kan dienst doen als schietgebedje voor de kamikazepiloten hier of als beschermengel. Wel een mooi aandenken met al die kerkjes hier.
6 sinaasappelen uit de plaatselijke bomen, een jeruk nipis en wodka, daar kan ik wel iets lekkers van maken. Op de achtergrond met de wind mee batakmuziek.

Donderdag 27 januari
Gisteren al gezien dat Parapat weercijfer 6 krijgt dus dat gaat geen mooie overtocht worden. In Parapat regelen we een travel naar Tebing Tinggi.
Goed op tijd want het is de bedoeling dat we in de vroege avond door naar Medan reizen. De hotels in Tebing Tinggi zijn echt verschrikkelijk. De laatste keer zijn we een kwartier bezig geweest om de kieren van de ramen met plastic dicht te stoppen zodat de airco nog enigszins werkte. Verder is het nogal lawaaierig en nul privacy. Voor een goede nachtrust zullen we naar Medan moeten. Ik moet er toch op tijd heen want er zijn nog een paar afspraken. En shoppen natuurlijk.
In de veertig minuten durende overtocht van 8 uur hebben we mooie mistige gezichten vanaf de boot naar Parapat. De helft van de passagiers is Russisch. Die hebben behalve Bali nu ook hun weg gevonden naar Samosir.
De travel staat al klaar, we zullen om 9 uur vertrekken, nou ja na het rondje Parapat dan. Veel politie op de weg naar Siantar (het is weer bijna weekend) en veel rubberbomen. Een bord langs de weg dat we allemaal vooral toch een condoom moeten gebruiken. Hmmmmmmm dat vind ik nou eens goed verzonnen pal voor een rubberbomenbos.
We zijn al om half 12 in Tebing Tinggi. Tijd om afscheid te nemen van de familie en nog even boodschappen te doen.
De travel naar Medan is weer voorzien van een kamikazepiloot. Ik ben nog nooit zo snel van Tebing Tinggi naar Medan gekomen. Wat er intussen met de airco van Cherry Garden is gebeurd weet ik niet maar het is weer drie keer niks en dat betekent dus muggen! Morgen maar een andere kamer proberen.

Vrijdag 28 januari
Ik was even vergeten dat we hier zo ongeveer naast de moskee wonen, dus de nachtrust in twee delen…. Maar eens kijken hoe ik mijn bagage weer zo compact mogelijk kan inpakken. Ook nog de laatste dingetjes kopen: bumbu, gebakken uitjes (zijn hier veel lekkerder dan in Nederland) in Madinah een Syariahsupermarkt……………..Ik wist niet dat dat bestond. De achtergrond”muziek” met new age op zijn islams en koranverzen…… Later zie ik in Medan ook een paar Syariahhotels in de wetenschap dat de shorttimehotels maar een paar kilometer verderop staan. Tja, voor elk wat wils zullen we maar zeggen.
Durian komen we helaas niet meer tegen.
Vanavond nog een eetafspraak vlakbij de mesjid raya. Nakletsen bij Tiptop, maar helaas voor mij de vermouth is op, of is er niet meer, of nooit geweest.
Laatste avond in Indonesië; over 24 uur ben ik alweer in Kuala Lumpur.

Zaterdag 29 januari
Het rondje is compleet. Dat waren dan:
4 weken
9 bestemmingen
16 hotels
2 huurauto’s
4 huurbrommers
3 binnenlandse vluchten
5 bootovertochten,
11 taxi’s
5 travels
1 ALS bus
een onbekend aantal angkots
kilometers? Die tel ik nog eens na
vele nasi gorengs, nasi padang en campurs,soto ayams, mie goreng
te weinig ikan bakar en sate
een matig aantal Mansion wodka’s, whiskeys en brandies
heel veel sinaasappels
5 durians
Rp 190.000 pulsa Simpati,
teveel muggebulten
2 tubes Off, 6 potjes lulur mandi, 2 tubes tanspasta Daun Sirih, 4 masker tomat
vele aqua’s
veel rooie briefjes van 100
vele regenbuien
mooie, leuke, indrukwekkende, slechte en snel te vergeten herinneringen
16 Gb aan foto’s
Mooiste plekje: Samosir
Meeste foto’s op een dag: Palembang
Beste, hotel Golden Dragon in Belinyu, Bangka tevens duurste hotel
Slechtste, hotel Linda in Pekanbaru, tevens goedkoopste hotel
Mooiste locatie, hotel Freddies, in Sumur Tiga, pulau Weh
Beste douche, hotel Limas in Palembang
Beste faciliteiten, warm water, WiFi, Tabo Cottages Samosir
Beste locatie, Puncak Rezeki, Abadi in Jambi
Grootste, hotel Rantauprapat in Rantauprapat
Mooiste hotel aan de buitenkant, hotel Permata Hati in Banda Aceh
Beste hotel prijs/kwaliteit Tabo Cottages Samosir
Gemiddelde hotelprijs Rp 250.000
Grootste kamer, wisma 88 in Pangkalpinang
Kleinste kamer, hotel Limas in Palembang
Langste reis van Jambi naar Pekanbaru
Meeste indruk: het massagraf in Aceh
De ochtend staat voor shoppen, inpakken en afscheid nemen,
Nu naar het vliegveld.
Tot morgen

(deze zonder poppetjes en smilies, heb haast)
Salam manis
Anne Mieke



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

BintangJan
Gebruiker
User icon of BintangJan
spacer line
 

Anne Mieke,
We hebben op onze reis door Bali en Maleisie weinig aandacht geschonken aan jouw verhalen. Heb ze zojuist allemaal gelezen. Prachtig. Je hebt een leuke schrijfstijl. Zelf schrijf ik ook reisverhalen en van onze reis gaat er ook één komen. Zoals ik dat ook gedaan heb van onze vorige reizen. Als je geinteresseerd bent dan stuur ik je ons reisverhaal met plezier toe.


Als je goed naar het verleden luistert, kun je de toekomst beter verstaan. Jika Anda mendengarkan dengan cermat ke masa lalu bisa masa depan lebih mudah dimengerti

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Dankjewel BJ.
Het is de bedoeling dat ik hiervan weer een bundel maak met foto's erbij. Eerst alles doorlichten, fouten en onvolkomenheden eruit halen (en wellicht wat dingen die ik nog vergeten ben; ik schrijf zometeen nog een staartje van Medan en de taxi's daar) Dan door de >3200 (!) foto's worstelen en dan ben ik wel een maand verder denk ik.
Ben zeker geinteresseerd in jullie reisverhaal en hoe (anders) anderen dingen beleven. Mijn mailadres staat hierop en anders heb je het vast nog wel.


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

fajarini11
Gebruiker
User icon of fajarini11
spacer line
 

Kunnen alle altijd in Gods bescherming



Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 

Mag ik effe advies krijgen van mensen die de Oost-kust hadden gedaan ( zoals A.M en ....)
Ben net de kaart van Oostelijke deel aan het bekijken.
Zag de grote ( wat is het groot) afstanden tussen Padang en Palembang via Jambi.
Ik had eerst gedacht om van Padang (e.o= voor de keluarga) naar Palembang te gaan en dan terug naar boven via Jambi Pakanbaru .
En dan naar Dumai, Kotapinang Rantauprapat , Tebingtinggi , Pematang Siantar > Prapat( Toba e.o) en dan naar Medan .Een paar dagen tussenstops en dan via brastagi naar Prapat (Toba e.o) en terug naar Medan . Van Medan naar Jakarta .

Gezien de grote afstanden tussen Padang Jambi en Pakanbaru , en na de inspraak van mijn reisgezelschap gehoord te hebben , ook gezien mijn leeftijd van 40 + (plus hoeveel Emoticon: Shiny ) moet ik mijn route wijzigen.

Het wordt waarschijnlijkm Jkt - Padang( bivakkeren) en dan naar Pakanbaru , Penasol ,Rantauprapat en daarna richting Medan.

Heb een paar vragen :
1.Hoe is de conditie van de wegen ?.
2. Hoe snel kan je verplaatsen ( rekening houden met mijn gezin )
We gaan waarschijnlijk een auto met supir huren .
3. Ik wil relax reizen dus met voldoende tussenstops.
Hoe zit het met de wegrestaurants.
Weet wel dat er mss geen A.W , KFC of Mac.D in de rustplaatsen zoals in de route Jakarta Bandung via Cipularang.
Is 1 tussenstop in Rantauprapat genoeg ?

Pse advice .

Tenkjoe verie muts Emoticon: Wink


bisa dicek of makemyday .

Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

SA,

Had hier een heel verhaal gedicht en toen werd ik eruit gegooid, want ik was niet ingelogd volgens het systeem. Grrrrrrrrr......... en hoe kan ik dan iets typen.
Ik ga eerst even boodschappen en kom over een uurtje terug.



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Malam
Gebruiker
User icon of Malam
spacer line
 

In Words Anne Mieke op het gemakje en daarna kopiëren naar Indah, brrrrrr ik weet wat je meemaakt grrrrrrrrr, ik neem lekker geen risico meer, zeker hier op Java niet waar internet nog op butagas gaat volgens mij Emoticon: Wink



Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

1. Die vraag is niet zo gemakkelijk te benatwoorden. Immers wat vandaag slecht is kan morgen weer gemaakt zijn en is er vandaag een longsor dan is dat mooie stuk naar de filistijnen. Van wat je overhoudt is dan Rantauprapat tot Parapat en dat is goed. De toestand van de wegen op Sumatera wisselt gewoon heel erg.
2. Het stuk Pekanbaru-Rantauprapat was een uurtje of 9 (maar wel met een slome ALS bus) geloof ik maar ik vond het ook het meest onaantrekkelijke stuk van de oostkust. Rantauprapat-Prapat was ongeveer 6 uur (mobil/sopir). Om naar Parapat te komen hoef je niet via Tebing Tinggi. Je slaat af bij Limapuluh (dat heeft zo omdat het precies 50 km naar Siantar als naar Tebing Tinggi is) waarmee je een stuk afsnijdt en tijd wint. Maar ga je nou twee keer naar Parapat (zo lijkt het wel zoals je het opschrijft)
3. Het is de Lintas Sumatera, er rijden veel bussen en travels dus wegrestaurants genoeg. Nee, geen AW, KFC of MD (inilah Sumatera ya) op de weg maar voornamelijk Padangrestaurants (en warung mie etc). En als je bang bent om van de honger om te komen zijn bovenstaande altijd nog in Pekanbaru (dibungkus saja)
4. Ik neem aan dat je met tussenstop Rantauprapat een overnachting bedoelt? Ja dat is genoeg. Zie ook 2.

Waar ik daarstraks zo'n verhaal over schreef (maar kwijtraakte) is dat het heel erg jammer is dat je juist het stuk Palembang-Jambi-Pekanbaru niet doet. Ik ben ook 40+ hoor (met heel veel plussen). Je hoeft toch alleen maar in die auto te zitten.....
Echt zo zonde. Vanuit Padang naar Jambi is heel mooi, vooral de route via Sungaipenuh hoewel het qua wegen niet geweldig is.
Het stuk Padang -Pekanbaru weet ik niet, is een van de weinige stukken die ik nog niet gedaan heb.

Ja Malam zo doet ik het bijna altijd, maar ja je zult dan net zien dat.....


Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 

Ik heb ergens (ook in WW reisforum) een traject geplaats, gekregen van een landgenoot uit Palembang.
Wat ik nodig heb is een andere kijk van een medelander die mijn persoonlijke eisen kan begrijpen.
Moet weer in conclaaf met ibu de vrouw en Sid jr .
Ik kan hoogstens 10-12 dagen uittrekken voor Oost Sumatra reis inclusief Toba en minimaal 2 nachten Medan.
Vandaar dat ik de reis korter moet maken .
Bengkulu -Jambi en Zuid Sumatra moet maar wachten , want ik heb iets meer dan 1 week nodig om na Sumatra Banten te bezoeken, plus een paar dagen Bandung en Jakarta.
We hebben alleen 26 dagen vakantie .
Voordat ik met mijn Sumatra reis begin ben ik al 8 dagen kwijt( Singapura en Jakarta).
Tenkjoe voor meedenken , alle info is welkom.


bisa dicek of makemyday .

Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 

Wah , heb maar net een mailtje gekregen van een car rental in Padang.
Fully book , in verband met sepeda balap internasional in Sumatra Barat 1 juni- 12 juni.

Hoe moet ik dan verplaatsen ? En de hotels dan ?
Zo niet ga ik eerst naar Medan en daarna pas naar beneden richting Pakanbaru ( Padang) .
Of Jkt - Pakan Baru- Rantau Prapat Medan .
Of eerst programma van West Java doen ?

Wat een ge O.H seh.


bisa dicek of makemyday .

simpati
Gebruiker
spacer line
 

Beste hotel prijs/kwaliteit Tabo Cottages Samosir
Mede op aanraden van Anne Mieke heb ik als vaste Hotel Carolina gast Tabo Cottages eens geprobeerd en mijn bevindingen op een rijtje gezet:

Positief:
•Een van de toppers van Samosir.
•Betalen met credicard mogelijk, kosten 3%.
•Ideaal voor gezin met kinderen.
•Personeel erg vriendelijk en behulpzaam.
•Lekker brood uit eigen bakkerij.

Negatief
•Ontbijt te eenvoudig voor Rp.55.000.
•Ontbijt van 08:00 tot 10:00 te laat als men de boot van 08:00 wil nemen en ook voor een progamma.
•Vaak geen warm water.
•Muziek in restaurant begint na 2 dagen erg saai te worden.
•Kamers erg donker.
•Geen kast voor kleren.
•Raam in kamer niet afsluitbaar, slot stuk.

De van oorsprong Duitse eigenaresse Annette was op vakantie in Duitsland.
En ergste van alles: de mede-eigenaar, de man van Annette blijkt een arrogante persoon te zijn, DAAR KAN GEEN GLIMLACHJE VANAF en was 's morgens nergens te bekennen, ook niet toen er meer dan 10 gasten vergeefs om ontbijt vroegen omdat ze wilden vertrekken met de boot van 08:00, de boot van 09:00 schijnt vaak niet te vertrekken.

In de week dat ik bij Tabo Cottages heb overnacht ben ik verschillende keren gaan eten bij Hotel Carolina en het smaakte weer zoals vroeger uit de kunst.
Hotel Carolina heeft een leuke en duidelijke website te vinden
op: www.carolina-cottages.com in die site zitten enkele foutjes die de komende tijd even worden veranderd.

Zeker nu Hotel Carolina de kamers een opknapbeurt heeft/gaat geven en nieuw meubilair heeft gekocht ben ik er de komende tijd weer gast.
Groetjes uit Medan,
Jan



Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 


On 17-10-2011 11:13 simpati wrote:
Beste hotel prijs/kwaliteit Tabo Cottages Samosir

Locatie in een soort baai ?
Had alleen gegeten , kwaliteit is zo zo. En relatief duur.
Heeft wel een mooie en grote plein , s'avonds zal het gezellig zijn .
Ik zal daar ook niet gaan logeren.


bisa dicek of makemyday .

simpati
Gebruiker
spacer line
 

Had alleen gegeten , kwaliteit is zo zo. En relatief duur.
Om echt lekker en voor een redelijke prijs te kunnen eten moet je niet op Samosir zijn.
In Medan kan je erg voordelig en best goed eten bij Tip Top, je kan op het terras zitten, of binnen in de rokersruinmte maar ook in het gedeelte met A.C. en niet roken, kijk eens op: http://www.tiptop-medan.com/
Ik verblijf meestal bij Garuda Plaza en eet daar ook vaak, erg lekker en voordeliger dan bij veel zaken op Samosir, zeker het ijs is aan te bevelen.
Het ontbijtbuffet bij Garuda Plaza is uitstekend.
Kijk voor info op: http://www.garudaplaza-medan.com/, boeken kan voordelig via agoda.nl, dan heb je wel niet de transfer gratis van en naar de luchthaven.
Salam dari Medan,
Jan



Surya Atmadja
Gebruiker
User icon of Surya Atmadja
spacer line
 

Tip Top ken ik , in 2009 werd ik daar getracteerd door mijn oud schoolgenote uit Jakarta die in Medan woonde .
Boleh lah , lumayan.
Vind alleen jammer dat je niet rustig op het teras kunnen zitten natafelen , de restaurant zit in een kleine drukke doorgangsweg.
Een oud " Nederlands-Indisch"restaurant met een zogenaamde "tempo doeloe"ambiance.
In 2011 willen mijn reisgenoten (ibu de vrouw en Jr) daar niet eten .

Een ontbijtbuffet waar ik echt hotel de botel raak is bij J.W. Marriott Medan.


bisa dicek of makemyday .

simpati
Gebruiker
spacer line
 

Ik heb een boekje van TABO-COTTAGE gescand met informatie over Sumatera en de Battakers met landkaarten, de liefhebbers kunnen het downloaden op:
http://www.parpulo.nl/pdf/Tabo-Explorer.pdf
Groetjes,
Jan

Mocht de link niet goed zijn laat het even weten aan simpati55Email-adres is vervormd om spam tegen te gaan. Klik hier om naar het profiel van deze gebruiker te gaan.gmail.com



Anne Mieke
Gebruiker
User icon of Anne Mieke
spacer line
 

Hee Jan, da´s weer een mooie service hier.
Zou je misschien ook nog een Papua kaart kunnen plakken in `salam manis dari Papua´? Misschien samen met een totaalplaatje van Indonesie zodat goed zichtbaar dat ik echt een kolere eind weg ben.... Emoticon: Smile
Thx



Need information about Flores? Take a look at the website "FLORES SURGA KITA" https://www.travel2flores.info/ (including many photo's) Avatar: Sarotari, Larantuka, the exact place the Palmerah bridge will be built. http://www.tidalbridge.com/

Plaats een reactie op dit onderwerp

Je moet ingelogged zijn om een bericht te plaatsen. Je kunt inloggen door hier te klikken.
Als je nog geen lid bent, kun je jezelf hier registreren.


nieuw onderwerp | reageer | nieuwste onderwerpen | actieve onderwerpen | inloggen

9,570,783 views - 117,907 berichten - 9,322 onderwerpen - 6,028 leden
 Gesponsorde links

© indonesiepagina.nl · feedback & contact · 2000 - 2019
Websites in ons netwerk: indahnesia.com · ticketindonesia.info · kamus-online.com · suvono.nl

83,000,798 pageviews Een website van indahnesia.com